جادوی «The Craft» پس از ۳۰ سال ادامه دارد؛ بازگشت فیلم ترسناک محبوب به جمع پربینندهها
۳۰ سال از اکران «The Craft» گذشته، اما ظاهرا این فیلم هنوز جادویش را از دست نداده است. براساس دادههای وبسایت ردیابی آمار پخش فلیکسپاترول (FlixPatrol)، این اثر کالت ترسناک اکنون یکی از ۱۰ فیلم پربیننده اچبیاو مکس (HBO Max) در ایالات متحده است.
به نظر میرسد مخاطبان امسال استقبال از فصل آثار ترسناک را کمی زودتر آغاز کردهاند؛ چراکه فیلمهای «Beetlejuice»، «Practical Magic» و نسخه سینمایی «Interview with the Vampire» محصول ۱۹۹۴ نیز آمار تماشای خوبی در این پلتفرم دارند. البته این استقبال چندان هم تصادفی نیست؛ چون دنباله مورد انتظار «Practical Magic 2» نیز همین هفته از راه میرسد.
«The Craft» به کارگردانی اندرو فلمینگ ساخته شده که فیلمنامه آن را همراه پیتر فیلاردی نوشته است. داستان درباره گروهی از دختران نوجوان طردشده است که برای انتقام گرفتن از کسانی که به آنها آسیب زدهاند، به جادوگری روی میآورند. بااینحال، برخلاف بسیاری از فیلمهای دبیرستانی تاریک با محوریت زنان جوان، از «Heathers» و «Jawbreaker» گرفته تا «Jennifer’s Body»، فیلم فلمینگ توانست در گیشه نیز به موفقیتی نسبی دست پیدا کند.
منتقدان هنگام اکران برخورد چندان گرمی با فیلم نداشتند. بسیاری از آنها بهجای توجه به تصویر ظریف «The Craft» از خشم زنانه، بیش از اندازه درگیر ایراد گرفتن از جلوههای بصری آن شدند؛ انتقادی که راجر ایبرت، منتقد سرشناس سینما، نیز از آن بینصیب نمیماند.
البته نگاهها به فیلم در سالهای بعد تغییر کرد و «The Craft» بهتدریج طرفداران وفاداری به دست آورد. محبوبیت آن حتی به ساخت دنبالهای در سال ۲۰۲۰ با عنوان کاملا صریح «The Craft: Legacy» انجامید. چهار بازیگر اصلی فیلم نخست نیز حالا جایگاه ویژهای در سینمای وحشت دارند: رابین تونی، فیروزه بالک، ریچل ترو و البته نو کمبل، ستاره مجموعه «Scream» و بازیگر نقش سیدنی پرسکات.
«The Craft» در ۳ مه ۱۹۹۶ روی پرده رفت؛ حدود هفت ماه پیش از آنکه قسمت نخست «Scream» گیشه را تسخیر کند و جانی دوباره به ژانر اسلشر ببخشد. به همین دلیل، نو کمبل هنگام اکران فیلم بیشتر با بازی در سریال دهه نودی «Party of Five» شناخته میشد. اسکیت اولریش، همبازی آینده او در «Scream»، نیز در فیلم فلمینگ نقش یک معشوق بدذات را بازی میکند؛ انگار او بازار دوستپسرهای افتضاح دبیرستانی دهه ۱۹۹۰ را یکتنه در اختیار گرفته بود!
تاثیر «The Craft» فقط به مشهورتر شدن بازیگرانش محدود نمیشود و ردپای آن را میتوان در آثار ترسناک بعدی نیز دید. برای نمونه، میان این فیلم و شیوه استفاده «Jennifer’s Body» از وحشت فراطبیعی برای واکاوی آشفتگیهای دوران بلوغ دختران و روابط مسموم دبیرستانی، پیوند روشنی وجود دارد. به همین ترتیب، کمدی ترسناک سرگرمکننده امسال، «Forbidden Fruits»، شبیه جانشینی معنوی برای اثر فلمینگ است؛ فیلمی که یادآوری میکند نمایش ظاهری همبستگی جادوگرانه زنان، بهتنهایی نمیتواند این دنیای مردسالار را اصلاح کند.
هیچکدام از این مقایسهها به این معنا نیست که «The Craft» در سال ۲۰۲۶ دیگر ارزش بازبینی یا تماشای نخست را ندارد؛ کاملا برعکس. این همان فیلم ترسناک جسور، بیپروا و زنمحوری است که امروز نیز به اندازه سه دهه قبل به آن نیاز داریم. چه راهی بهتر از این برای استقبال باشکوه از فصل جادوگران؟
