چرا «Poker Face» لغو شد؟ پایان باز ناتاشا لیون و احتمال ادامه سریال با پیتر دینکلیج
پلتفرم پیکاک (Peacock)، سرویس استریم شبکه ان‌بی‌سی (NBC)، تا حد زیادی زیر سایه رقبای بزرگ‌ترش مانده و طبق گزارش‌ها، حدود ۱۱ میلیارد دلار از دست داده است. بااین‌حال، این هزینه‌ها با تولید چند سریال تماشایی همراه بوده‌اند؛ از جمله «Poker Face»، کمدی معمایی رایان جانسون که یکی از آثار شاخص این پلتفرم به شمار می‌رود.
ناتاشا لیون در این سریال نقش چارلی کیل را بازی می‌کند؛ زنی خوش‌قلب و همیشه در سفر که استعداد ذاتی عجیبی دارد: می‌فهمد چه کسی دروغ می‌گوید. این توانایی حسابی به کارش می‌آید، چون به هر گوشه‌ای از آمریکا که می‌رود، انگار یک پرونده قتل هم انتظارش را می‌کشد. الگوی اصلی سریال «Columbo» است؛ در هر قسمت ابتدا قاتل و نحوه ارتکاب جرم را می‌بینیم و سپس، حدود نیمه داستان، چارلی وارد ماجرا می‌شود. بنابراین جذابیت معما نه در کشف هویت قاتل، بلکه در تماشای چگونگی گرفتار شدن اوست.
«Poker Face» از ژانویه ۲۰۲۳ آغاز شد و در نهایت، طی دو فصل و ۲۲ قسمت ادامه یافت. فصل دوم جایگاه آن را به‌عنوان سریالی خوش‌تماشا و لذت‌بخش محکم‌تر کرد و در عین حال، شکل‌های تازه‌ای از روایت را آزمود. اما در نوامبر ۲۰۲۵، «پیکاک» تایید کرد که فصل سوم را تولید نخواهد کرد. البته این تصمیم لزوماً پایان قطعی سریال نیست: گزارش شده که جانسون مشغول پیشنهاد آن به پلتفرم‌ها و شبکه‌های دیگر است، با تغییری غافلگیرکننده؛ اگر فصل سوم ساخته شود، قرار است پیتر دینکلیج جای لیون را در نقش چارلی بگیرد.
پس از لغو سریال، ددلاین (Deadline) گزارش داد که فصل دوم، با وجود قرار گرفتن در میان پربیننده‌ترین آثار «پیکاک»، به اندازه فصل اول مخاطب جذب نکرده بود. هزینه بالای تولید نیز عامل دیگری بود. «Poker Face» داستانی جاده‌ای دارد و تقریباً هر قسمت آن در مکانی تازه می‌گذرد و میزبان چند بازیگر مهمان مشهور است. نتیجه این هزینه‌ها روی تصویر پیداست، اما ظاهراً «پیکاک» نتوانست یا نخواست برای بار سوم چنین بودجه‌ای را تامین کند.
لیون در گفت‌وگویی با هالیوود ریپورتر (The Hollywood Reporter) در دسامبر ۲۰۲۵، هنگام تمجید از گروه سازنده، ناخواسته روشن کرد چرا تولید سریال تا این اندازه پرهزینه بوده است: «کاری که جودی ری، طراح صحنه، برای ساختن دنیایی تازه در هر قسمت انجام می‌دهد، فوق‌العاده است. ۱۲ قسمت در طول ۹ ماه ساختیم. هر هفته یک دنیای کاملاً تازه داشتیم و فیلم‌برداری هر قسمت ۱۰ روز طول می‌کشید. مدیران فیلم‌برداری‌مان واقعاً بی‌نظیرند.»
بااین‌حال، در اظهارات لیون نشانی از دلخوری بابت لغو سریال دیده نمی‌شود و کنار رفتنش از نقش چارلی نیز، دست‌کم در صحبت‌های علنی او، با تنش همراه نبوده است. او تایید کرده که در تلاش برای پیدا کردن خانه‌ای تازه برای «Poker Face» مشارکت دارد و همچنان تهیه‌کننده اجرایی پروژه است. ظاهراً توقف سریال پس از فصل دوم هم برایش اتفاقی غیرمنتظره نبوده است.
لیون گفت: «غافلگیر نشدیم!» او توضیح داد که قسمت پایانی فصل دوم، از ابتدا به شکلی ساخته شده بود که بتواند پایان کل سریال هم باشد: «خیلی خوشحالم که من و رایان قسمت آخر فصل گذشته را با عنوان «The End of the Road» کارگردانی کردیم؛ دوستان، همین اسم باید یک سرنخ کوچک به شما می‌داد.» اشاره شوخ‌طبعانه او به عنوانی است که رسیدن به انتهای مسیر را تداعی می‌کند.
در یک‌سوم پایانی فصل دوم، چارلی به آپارتمانی در نیویورک نقل مکان می‌کند. چند قسمت بعدی هم در همین شهر می‌گذرند و این تصور شکل می‌گیرد که شاید او بالاخره قصد ماندن دارد. اما قسمت آخر دوباره همه‌چیز را تغییر می‌دهد: چارلی تحت تعقیب اف‌بی‌آی (FBI) قرار می‌گیرد و در آخرین لحظات، کنار جاده برای خودروهای عبوری دست تکان می‌دهد و سوار یک تریلی می‌شود.
به این ترتیب، «The End of the Road» چارلی را بار دیگر به جاده برمی‌گرداند. برای شخصیتی که زندگی‌اش با سفر گره خورده، چنین پایان بازی هم با حال‌وهوای داستان سازگار است و هم راه را برای ادامه احتمالی باز می‌گذارد؛ ادامه‌ای که هنوز سرنوشت آن روشن نیست. دو فصل «Poker Face» در «پیکاک» قابل تماشا هستند. اگر در ایران هستید می‌توانید از مای مووی، آوا مووی یا بامابین تماشاکنید.
