سوزان سنت جیمز، ستاره «Kate & Allie» و «McMillan & Wife»، در ۸۰سالگی درگذشت

سوزان سنت جیمز، بازیگر برنده جایزه امی که با صدای خش‌دار و نقش‌آفرینی‌های شیرینش در سریال‌های «The Name of the Game»، «McMillan & Wife» و «Kate & Allie» شناخته می‌شد، در ۸۰سالگی درگذشت. نماینده او خطاب به مجله پیپل (People) تایید کرد که این بازیگر روز دوشنبه، ۲۶ اکتبر، پس از مبارزه با سرطان پانکراس از دنیا رفته است.

خانواده سنت جیمز در بیانیه‌ای، بیش از موفقیت‌های حرفه‌ای، از مهربانی و توجه همیشگی او به دیگران یاد کردند: «او سخاوتمندانه وقت و انرژی‌اش را در اختیار دیگران می‌گذاشت؛ چیزهایی که برایش از پول ارزشمندتر بودند. به‌طور غریزی به سمت هر کسی می‌رفت که به دلگرمی نیاز داشت. به فرزندانش یاد داد مکث کنند، مهربان باشند و مراقب دیگران بمانند.»

در ادامه این بیانیه آمده است: «برای او هیچ‌کس غریبه نبود. هر کسی که با او روبه‌رو می‌شد، در همان لحظه مهم‌ترین فرد اتاق بود؛ از یکی از اعضای هیئت‌مدیره گرفته تا فروشنده کفش که معمولا در پایان گفت‌وگو، تمام داستان زندگی او را می‌دانست.»

خانواده او همچنین به واکنشش پس از مرگ کوچک‌ترین پسرش، تدی، در سانحه هوایی ۲۸ نوامبر ۲۰۰۴ اشاره کردند: «آنچه بیش از هر چیز شخصیت او را نشان داد، این بود که چند هفته پس از ازدست‌دادن تدی، سخنرانی یادبودش را به شکل پیامی برای تک‌تک فرزندان دیگرش و همسرش ارائه کرد؛ کلماتی که به آن‌ها برای التیام کمک می‌کرد. حتی در عمیق‌ترین اندوه زندگی‌اش، دیگران را در اولویت می‌گذاشت.»

سنت جیمز برای چند نسل از مخاطبان تلویزیون، چهره‌ای آشنا بود. او در «McMillan & Wife» نقش سالی مک‌میلان را مقابل راک هادسن در نقش استوارت «مک» مک‌میلان، رئیس پلیس سان‌فرانسیسکو، بازی می‌کرد. این مجموعه از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۷ در شش فصل پخش شد، اما حضور سنت جیمز پس از پنج فصل و در پی اختلاف قراردادی در سال ۱۹۷۶ به پایان رسید. هادسن در فصل ششم باقی ماند و داستان، مرگ سالی و پسرشان را در یک سانحه هوایی روایت کرد.

او در سال ۱۹۸۴ با سریال کمدی «Kate & Allie» به تلویزیون بازگشت و بار دیگر کنار جین کرتین قرار گرفت؛ بازیگری که پیش‌تر در سینما نیز با او همکاری کرده بود. سنت جیمز نقش کیت مک‌آردل، زنی آزادروح، را بازی می‌کرد و کرتین در نقش الی لوول، شخصیتی منظم‌تر و پایبند به قواعد، ظاهر می‌شد. داستان درباره دو دوست دوران کودکی بود که پس از طلاق، همراه سه فرزندشان در خانه‌ای در گرینویچ ویلج زندگی می‌کردند.

این سریال در شبکه سی‌بی‌اس (CBS) از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۹ ادامه یافت و پس از شش فصل و ۱۲۲ قسمت به پایان رسید. «Kate & Allie» سه بار نامزد جایزه امی (Emmy) بهترین سریال کمدی شد و دو بازیگر اصلی آن نیز در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵ برای جایزه بهترین بازیگر زن نقش اول کمدی با یکدیگر رقابت کردند؛ جایزه‌ای که هر دو بار به کرتین رسید.

با پایان این مجموعه، سنت جیمز تصمیم گرفت تا حد زیادی از بازیگری فاصله بگیرد. او در سال ۲۰۰۲ به «پیپل» گفت از این خسته شده بود که «یکی از آن آدم‌هایی باشم که هم‌زمان چاقو و خربزه را در هوا می‌چرخانند و بعد هم می‌گویند: حالا یک تیغ هم برایم پرت کنید.» این تصویر طنزآمیز، توضیحی برای فشار مسئولیت‌های هم‌زمان در زندگی او بود.

سنت جیمز با نام سوزان جین میلر در ۱۴ اوت ۱۹۴۶ در لس‌آنجلس به دنیا آمد و یکی از چهار فرزند خانواده بود. مادرش، کنستانس، معلم بود. خانواده در سال ۱۹۵۸ به راکفورد در ایالت ایلینوی نقل مکان کردند؛ جایی که پدرش، چارلز، ریاست شرکت تستور (The Testor Corp.)، تولیدکننده ابزار و لوازم ساخت ماکت، و انجمن صنعت سرگرمی آمریکا را بر عهده گرفت.

او دوران دبیرستان را در آکادمی وودلندز گذراند و سپس حدود سه سال در فرانسه زندگی و مدلینگ کرد. با الهام از پائولا پرنتیس، در ۲۰سالگی به کالیفرنیا برگشت تا بازیگری را امتحان کند. در آن دوره در هالیوود استودیو کلاب اقامت داشت و خیلی زود توانست در فیلم تلویزیونی «Fame Is the Name of the Game» محصول سال ۱۹۶۶، کنار تونی فرانسیوسا بازی کند.

این فیلم را استوارت روزنبرگ کارگردانی کرد؛ فیلم‌سازی که کمی بعد «Cool Hand Luke» را ساخت. اثر، مقدمه‌ای برای سریال «The Name of the Game» شد و راه را برای نخستین موفقیت بزرگ تلویزیونی سنت جیمز باز کرد.

او به‌عنوان بازیگر قراردادی یونیورسال (Universal)، در سه فصل این درام ۹۰دقیقه‌ای، از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱، نقش پگی مکسول، دستیار تحریریه، را بر عهده داشت؛ شخصیتی که بارها گرفتار ماجراهای خطرناک و آدم‌ربایی می‌شد. پگی در انتشارات هاوارد کار می‌کرد و با سه شخصیت اصلی مجموعه در ارتباط بود: جف دیلون، خبرنگار جسور با بازی فرانسیوسا؛ گلن هاوارد، ناشر قدرتمند با بازی جین بری؛ و دن فارل، مامور سابق اف‌بی‌آی و سردبیر مجله با بازی رابرت استک.

«The Name of the Game» از شبکه ان‌بی‌سی (NBC) پخش می‌شد و با بودجه ۴۰۰ هزار دلار برای هر قسمت، پرهزینه‌ترین سریال زمان خود بود. این مجموعه پس از فصل سوم به پایان رسید، اما نقش پگی برای سنت جیمز جایزه «امی» سال ۱۹۶۹ را به همراه آورد. او در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ نیز برای همین نقش نامزد شد و بعدها سه نامزدی دیگر برای «McMillan & Wife» و دو نامزدی برای «Kate & Allie» به کارنامه‌اش اضافه کرد.

حدود شش ماه پس از پایان «The Name of the Game»، سنت جیمز با «McMillan & Wife» به مجموعه‌ای ۹۰دقیقه‌ای دیگر پیوست. این سریال در قالب برنامه «NBC Mystery Movie»، به‌صورت چرخشی همراه «Columbo» و «McCloud» پخش می‌شد.

سنت جیمز در گفت‌وگویی در سال ۱۹۷۱، سالی مک‌میلان را «پگی مکسولِ بزرگ‌شده» توصیف کرد و گفت: «هنوز همان‌قدر خل‌وچل و بامزه است، اما حالا با راک هادسن ازدواج کرده و زندگی خیلی شیکی دارند؛ خانه‌شان هم خیلی قشنگ است. هیچ کاری را درست انجام نمی‌دهد و او را هم پای تمام دردسرهایش می‌کشد. یک جور معمای کمدی است.»

فعالیت او به تلویزیون محدود نماند. در «Outlaw Blues» محصول ۱۹۷۷، همراه پیتر فوندا درگیر فرار و تعقیب شد؛ در کمدی «Love at First Bite» محصول ۱۹۷۹، مقابل جرج همیلتون در نقش دراکولا بازی کرد؛ در «How to Beat the High Cost of Living» محصول ۱۹۸۰، کنار جسیکا لنگ و جین کرتین به سرقت دست زد؛ و در «Carbon Copy» محصول ۱۹۸۱، نقش همسر جرج سگال را بر عهده داشت.

از دیگر آثار سال‌های ابتدایی کارش می‌توان به «P.J.»، «Jigsaw»، «What’s So Bad About Feeling Good?» و «Where Angels Go … Trouble Follows!» اشاره کرد. او همچنین با حضور در قسمت آغازین «It Takes a Thief»، با بازی رابرت واگنر، به نقش تکرارشونده شارلین «چارلی» براون رسید.

سنت جیمز پس از پایان «Kate & Allie» کاملا از بازیگری کناره نگرفت. در قسمت‌هایی از «The Drew Carey Show»، «Law & Order: SVU»، «Suits» و «Upload» ظاهر شد و در کنتیکت روی صحنه نمایش «The Miracle Worker» رفت. بااین‌حال، بخش مهمی از وقتش را به فعالیت داوطلبانه برای المپیک ویژه (Special Olympics) و راه‌اندازی کسب‌وکاری برای فروش سبدهای هدیه نوزاد اختصاص داد.

زندگی مشترک او با دیک ابرسول، تهیه‌کننده اجرایی سابق «Saturday Night Live» و رئیس پیشین ان‌بی‌سی اسپورتس (NBC Sports)، در نوامبر ۱۹۸۱ آغاز شد. آن‌ها زمانی آشنا شدند که سنت جیمز برای اجرای مهمان برنامه «Saturday Night Live» به نیویورک رفته بود.

ابرسول در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۹، شروع سریع رابطه‌شان را این‌طور به یاد آورد: «یکشنبه همدیگر را دیدیم، دوشنبه عاشقش شده بودم، سه‌شنبه با هم در یک هتل زندگی می‌کردیم و شنبه او برنامه را اجرا کرد. شش هفته بعد هم ازدواج کردیم.» وقتی «Kate & Allie» به موفقیت رسید، ابرسول در آوریل ۱۹۸۵ از «Saturday Night Live» کنار رفت تا به بزرگ‌کردن فرزندانشان بپردازد.

خانواده در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۴ با حادثه‌ای تلخ روبه‌رو شد. هواپیمای خصوصی حامل ابرسول و دو پسرشان، چارلی و تدی، هنگام تلاش برای برخاستن از فرودگاه منطقه‌ای مونتروز در کلرادو، در شرایط برف و مه سقوط کرد. چارلی توانست پدر مجروحش را از شکافی در بدنه هواپیما بیرون بکشد، اما تدی ۱۴ساله، خلبان و مهماندار جان باختند.

کمتر از سه هفته بعد، سنت جیمز در گفت‌وگو با تیم راسرت برای برنامه «Today»، از کسانی که به خانواده‌اش دلگرمی داده بودند تشکر کرد و گفت: «اگر کسی را می‌شناسید که عزیزی را از دست داده، به او زنگ بزنید. مردم همیشه می‌گویند: می‌دانم نمی‌خواهی مزاحمت بشوم. اما هرقدر هم تماس بگیرند، مزاحم نیستند. این واقعا فوق‌العاده است و فقط می‌خواهم این را بدانند.»

خانواده‌اش در بیانیه درگذشت او تاکید کردند: «همان شور و نگاه مثبت را به تمام سال‌های بعد هم برد و هرگز آن را از دست نداد.»

از سوزان سنت جیمز، همسرش دیک ابرسول، چهار فرزندش سان‌شاین لوکاس، هارمونی لوکاس، چارلی ابرسول و ویلی ابرسول، هفت نوه و خواهرش مری مرسدس دیویی به یادگار مانده‌اند. سان‌شاین و هارمونی فرزندان او از ازدواج دومش با تام لوکاس، چهره‌پرداز و مدیر برنامه‌هایش، بودند. نخستین ازدواج او با ریچارد نوبرت، فیلم‌نامه‌نویس، از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ ادامه داشت. کریستا میلر، بازیگر «Shrinking»، نیز خواهرزاده اوست. خانواده در بیانیه خود از لولا، سگ کمک‌رسان محبوب سنت جیمز، هم نام بردند.