ربکا فرگوسن از دلیل خروجش از «Mission: Impossible» گفت: می‌خواهم کار کنم، نه منتظر بمانم

مرگ ایلسا فاوست برای بسیاری از طرفداران «Mission: Impossible» فقط حذف یک شخصیت محبوب نبود؛ پایان حضور زنی بود که می‌توانست شانه‌به‌شانه ایتن هانت پیش برود، بی‌آنکه در سایه او قرار بگیرد. حالا بازنشر بخشی از صحبت‌های ربکا فرگوسن نشان می‌دهد پشت خداحافظی او، نه یک اختلاف پنهانی، بلکه تصمیمی حرفه‌ای درباره کیفیت نقش و فرصت‌های ازدست‌رفته کاری قرار داشته است.

فرگوسن نخستین بار در «Mission: Impossible – Rogue Nation» محصول ۲۰۱۵، نقش این مامور ام‌آی۶ را بازی کرد و خیلی زود به یکی از چهره‌های محبوب مجموعه تبدیل شد. مرگ ایلسا در «Mission: Impossible – Dead Reckoning» در سال ۲۰۲۳ بسیاری از تماشاگران را غافلگیر کرد. جای خالی او در «Mission: Impossible – The Final Reckoning» هم محسوس ماند؛ فیلمی که به گذشته مجموعه ادای احترام می‌کرد، اما به نوشته اسلش‌فیلم، حتی ایتن هانت نیز نامی از ایلسا به میان نمی‌آورد.

همین غیبت به گمانه‌زنی‌ها درباره دلایل جدایی فرگوسن دامن زد. بااین‌حال، توضیح خود بازیگر صریح‌تر از این فرضیه‌هاست. صحبت‌هایی که اکنون دوباره دست‌به‌دست می‌شود، مربوط به حضور او در پادکست «UnWrapped» د‌رپ در آوریل ۲۰۲۴ است، نه مصاحبه‌ای تازه.

فرگوسن در آن گفت‌وگو تاکید کرده بود که اختلافی در کار نبوده است. قرارداد او سه فیلم را پوشش می‌داد و زمانی که بحث چهارمین حضورش در مجموعه مطرح شد، تعهد قبلی‌اش به پایان رسیده بود. بنابراین ادامه همکاری به توافقی تازه نیاز داشت.

او در عین حال، علاقه‌اش به ایلسا را بی‌پرده بیان کرد: «بیشتر از آن دوستش دارم که بتوانم با کلمات بگویم. به نظرم فوق‌العاده‌ترین و معرکه‌ترین شخصیتی است که بازی کرده‌ام.» اما دوست‌داشتن یک نقش، به‌تنهایی برای پذیرفتن تعهدی طولانی کافی نبود.

یکی از نگرانی‌های فرگوسن، مسیری بود که شخصیت طی می‌کرد. به گفته او، «ایلسا داشت به یکی از اعضای تیم تبدیل می‌شد»؛ تغییری که از نگاهش، بخشی از جذابیت زن سرکش، بازیگوش و پیش‌بینی‌ناپذیر داستان را می‌گرفت. با بزرگ‌ترشدن گروه شخصیت‌ها، فضای کمتری برای استقلال و غافلگیری‌های ایلسا باقی می‌ماند.

مسئله دیگر، زمان بود. فرگوسن تجربه فیلم‌برداری این مجموعه را هیجان‌انگیز توصیف کرد، اما توضیح داد که تولیدی با این ابعاد می‌تواند بیش از یک سال طول بکشد و بازیگری که سهم چندانی از صحنه‌ها ندارد، بخش بزرگی از آن مدت را در انتظار بگذراند.

او گفت: «باید ارزشش را داشته باشد؛ فقط دوست‌داشتن شخصیت و همراهی با تام و مک‌کواری در داستان کافی نیست. من می‌خواهم کار کنم، واقعا می‌خواهم کار کنم. نمی‌خواهم توی تریلر بنشینم و منتظر بمانم.»

فرگوسن همچنین از شیوه انعطاف‌پذیر و در حال تغییر تولید گفت؛ فرایندی که به توصیف او، فیلمنامه در طول کار شکل می‌گیرد و بازیگران باید هر زمان لازم شد آماده اجرا باشند: «وقتی دوربین روشن است، هیجانش واقعا سرمست‌کننده است. اما انتظار هم خیلی زیاد است. هرچه شخصیت‌های بیشتری اضافه شوند، زمان انتظار هم بیشتر می‌شود.»

برای او، این وضعیت زمانی تعیین‌کننده می‌شد که پیشنهادهای دیگری روی میز داشت. فرگوسن در همان مصاحبه برای نشان‌دادن تفاوت زمان‌بندی‌ها گفت تا آن مقطع دو فصل «Silo» و کارهایش در دو فیلم «Dune» را انجام داده بود، درحالی‌که تولید فیلم «Mission: Impossible» همچنان ادامه داشت.

نحوه پایان داستان ایلسا را کریستوفر مک‌کواری، کارگردان مجموعه، شکل داد و فرگوسن نیز مرگ این شخصیت را تصمیمی مشترک توصیف کرده است. این نکته لزوما طرفداران ناراضی از سرنوشت ایلسا را قانع نمی‌کند، اما میان نقد یک انتخاب داستانی و فرض وجود تنش پشت صحنه، مرز روشنی می‌گذارد.

کارنامه فرگوسن نیز نشان می‌دهد دغدغه او برای تجربه نقش‌های دیگر جدی بوده است؛ از ادامه حضور در «Silo» برای اپل تی‌وی پلاس تا بازی مقابل کیلین مورفی در «Peaky Blinders: The Immortal Man». فصل سوم «Silo» در ۳ ژوئیه ۲۰۲۶ بازگشت و تولید آن پشت‌سرهم با فصل چهارم و پایانی انجام شد.

او همچنین در «Dune: Part Three»، با اکران برنامه‌ریزی‌شده برای ۱۸ دسامبر، حضور دارد؛ هرچند گفته نقش لیدی جسیکا در این قسمت تنها به یک صحنه محدود است. فرگوسن حتی انتظار بازگشت نداشت، زیرا این شخصیت در رمان «Dune Messiah» حضور ندارد، و از حس جا‌ماندن از بخش عمده تجربه فیلم‌برداری صحبت کرده است.

خروج فرگوسن از «Mission: Impossible» یادآور تفاوت میان محبوبیت یک نقش و رضایت بازیگر از ادامه آن است. برای تماشاگر، ایلسا شخصیتی بود که هنوز ظرفیت داستانی داشت؛ برای بازیگرش، ادامه مسیر باید فرصت بازی‌کردن هم فراهم می‌کرد، نه فقط تعهد به انتظار. توضیح او راز این جدایی را ساده‌تر می‌کند، بی‌آنکه از وزن جای خالی ایلسا بکاهد.