یکی از قربانیان راسل برند پس از محکومیت، گمنامی را کنار گذاشت؛ «میخواست ماسکارایم روی صورتم جاری بشه»

میا لتر، یکی از معترضان به راسل برند، پس از محکومیت و زندانی شدن این کمدین بریتانیایی به اتهام تجاوز جنسی و آزار جنسی، از حق قانونی خود برای حفظ هویت مجهول گذشت و برای اولین بار با نام واقعیاش در برابر دوربین ظاهر شد.
لتر در گفتگو با رزموند اروین، روزنامهنگار «ساندی تایمز» (The Sunday Times)، مدعی شد که در سال ۲۰۰۶، زمانی که شانزده ساله بود و برند سی ساله، مورد تجاوز اورال این بازیگر قرار گرفته است. به گفته او، برنددر طول رابطهشان از او به عنوان «بچه» یاد میکرد؛ رابطهای که لتر اکنون آن را از نظر عاطفی و جنسی آزاردهنده میداند.
لتر یکی از چهار زنی بود که در سال ۲۰۲۳ با «تایمز» (The Times)، «ساندی تایمز» و شبکه «چنل فور» (Channel 4) بریتانیا مصاحبه کردند. شهادت آنها دیگر زنان را ترغیب کرد تا علیه برند شکایت کیفری تقدیم کنند و همین شکایتها سرانجام به محکومیت او در دادگاه کیفری ساوثوارک (Southwark Crown Court) در لندن منتهی شد. دادگاه کیفری ساوثوارک یکی از مهمترین دادگاههای کیفری انگلستان است و معمولاً پروندههای سنگین جنایی و جرایم سازمانیافته در آن رسیدگی میشود.
لتر که در گزارشهای اولیه با نام مستعار «آلیس» شناخته میشد، تعریف کرد که چطور برند، که آن زمان مجری برنامههای شبکه موسیقی امتیوی (MTV) بود، او را در خیابانهای مرکز لندن در حین خرید دید و شمارهاش را خواست. پس از تبادل پیام و قرار ملاقات، ماجرا به آپارتمان برند کشیده شد. لتر مدعی است برند حتی وقتی او ناراحتیاش را نشان میداد، دست بردار نبود. به گفته او، برند از او خواست که رابطه سه ماههشان را مخفی نگه دارد، اگرچه والدینش از این رابطه «سخت نگران» بودند. برند ترتیب میداد که لتر مدرسه را رها کند و ماشین میفرستاد تا او را سوار کند.
لتر، که اکنون سیوهفت ساله است، از اوج لحظه تجاوز با جزئیاتی دردناک گفت: «منو به تختهی سر تخت فشار داد و نمیتونستم تکون بخورم. داشتم خفه میشدم و گریه میکردم.» او ادامه داد: «داشتم سعی میکردم هلش بدم کنار، یعنی میدونست که نمیخوام این کارو بکنه. مجبور شدم به شکمش مشت بزنم تا ولم کنه. تا اون موقع تو عمرم به کسی مشت نزده بودم… بعدش گفت: «فقط میخواستم ببینم ماسکارات (ریملت) روی صورتت جاری میشه.»»
برند در آوریل امسال در برنامه «The Megyn Kelly Show» پذیرفت که رابطهاش با لتر «بهرهکشانه» بوده و اذعان کرد که «مفهوم رضایت را دستکاری کرده است». در همان مصاحبه رفتارش با زنان را «وحشتناک اما قانونی» توصیف کرد. مگین کلی روزنامهنگار آمریکایی و مجری سابق شبکه فاکس نیوز (Fox News) است که اکنون برنامه مستقل خود را دارد.
لتر اما این توصیف را رد کرد: «اگه رضایت دستکاری بشه، رضایت نیست. اینطوری کار نمیکنه. فکر میکنم اون تو اون مصاحبه موفق شد حواسها رو پرت کنه با اینکه گفت کارم غیراخلاقی بود، نه غیرقانونی. درحالیکه در اون رابطه، اتفاق غیرقانونی افتاد.»
لتر در سال ۲۰۲۴ با پلیس گفتوگو کرد، اما گفت که دادستانی کل بریتانیا به او گفته است که در دادگاه شرکت نخواهد کرد؛ بخشی به خاطر همان حضور برند در برنامه مگین کلی. این نهاد نهاد عمومی تعقیب در انگلستان و ولز است که تصمیم میگیرد کدام پروندهها به دادگاه کشیده شود. لتر به «ساندی تایمز» گفت: «از این بابت کلاً خُرد شدم.»
او همچنین از رسانهها و کسانی که در کنار برند ایستادند، ابراز نگرانی کرد و گفت: «بعضی وقتها از این سازمانهای رسانهای بیشتر از خودش عصبانی بودم. چون اون آدم یه هیولاست، اما اونا چقدر بیریشه بودن. اون نمیتونست اینهمه سال به این کار ادامه بده بدون اینکه این آدمها راهش رو هموار کنن و به شکایتهای زنهایی که اون موقع کرده بودن بیاعتنایی نکنن.»
لتر علاوه بر افشای هویتش، اکنون برای تغییر قوانین بریتانیا نیز مبارزه میکند. سن رضایت در بریتانیا ۱۶ سال است، به این معنا که از نظر قانونی، رابطه براند با لتر در آن زمان به خودی خود جرم نبود، آنچه که برند در آن مصاحبه هم به آن اشاره کرد. لتر میخواهد قانونی به تصویب برسد که با الهام از برخی ایالتهای آمریکا مانند فلوریدا، یک سن رضایت «تدریجی» یا «پلهای» را در نظر بگیرد. در این مدل، رابطه بین یک بزرگسال و یک نوجوان ۱۶ ساله ممنوع خواهد بود، اما رابطه بین دو نوجوانِ بالای سن رضایت مجاز باقی میماند. هدف این قانون آن است که شکاف قدرت میان یک بزرگسال و یک نوجوان، که میتواند زمینهساز سوءاستفاده باشد، به رسمیت شناخته شود.
براند در روز دوشنبه، پس از محکوم شدن به یک فقره تجاوز جنسی و سه فقره آزار جنسی، به ده سال و شش ماه زندان محکوم شد. روزنامه «سان» (The Sun) گزارش داد که برند به زندان لیتلهی منتقل شده است؛ زندانی که به طور اختصاصی برای مجرمان جرایم جنسی اختصاص دارد.
برند که به عنوان مجری تلویزیونی، کمدین استندآپ و بازیگر شناخته میشود و در فیلمهایی از جمله «Forgetting Sarah Marshall» ظاهر شده، پیوسته هرگونه تخلفی را انکار کرده است. او در سال ۲۰۲۳ در واکنش به اولین گزارشهای منتشر شده درباره لتر، اتهامات را رد کرد و آن را بخشی از کارزار «رسانههای جریان اصلی» برای خاموش کردنش خواند.
ماجرای میا لتر درس تلخی است که نشان میدهد چطور یک رابطه میتواند از نظر قانونی مجاز، اما از نظر انسانی و اخلاقی آسیبرسان باشد. اقدام او برای افشای هویتش و مبارزه برای تغییر قانون، نشان میدهد که قربانیان آزار جنسی دیگر تنها به دنبال عدالت فردی نیستند؛ آنها دنبال تغییر ساختاری هستند که از وقوع همین اتفاق برای دختران بعدی جلوگیری کند.





