«Public Morals»؛ اسپینآف فاجعهبار «NYPD Blue» که فقط یک قسمت دوام آورد
تاریخ تلویزیون پر از سریالهایی است که پس از تنها یک فصل لغو شدهاند؛ از آثار کالت محبوبی مانند «Firefly» و «Freaks and Geeks» گرفته تا مجموعههای واقعا ضعیفی چون «South of Hell». بااینحال، سرنوشتی تحقیرآمیزتر از توقف پس از یک فصل هم وجود دارد: لغو شدن تنها پس از پخش یک قسمت؛ اتفاقی که دقیقا برای «Public Morals»، اسپینآف ناموفق «NYPD Blue»، رخ داد.
«NYPD Blue» یکی از بهترین درامهای جنایی تاریخ تلویزیون بود که چند دهه پیش از آغاز دوران طلایی تلویزیون پرستیژ از راه رسید. این مجموعه برای بزرگسالان دهه ۱۹۹۰ به اثری واجب برای تماشا تبدیل شده بود و مخاطبان در سراسر آمریکا دور هم جمع میشدند تا درباره تازهترین اتفاقات زندگی کارآگاه اندی سیپوویچ با بازی دنیس فرانتس صحبت کنند.
استیون بوچکو، یکی از خالقان سریال، پیشتر با مجموعه پلیسی «Hill Street Blues» در شبکه انبیسی (NBC) به موفقیت رسیده بود. شش سال پس از پایان آن سریال در سال ۱۹۸۷، بوچکو با دیوید میلچ همراه شد تا «NYPD Blue» را خلق کند. داستان این مجموعه ماموران حوزه پانزدهم پلیس نیویورک را دنبال میکرد و تصویری واقعگرایانه و بهشکل محسوسی خشن از زندگی کارآگاهان ارائه میداد؛ رویکردی که البته حاشیهها و جنجالهایی نیز به همراه داشت.
در نهایت، همین جنجالها به موفقیت بزرگ «NYPD Blue» کمک کردند. سریال طی ۱۲ فصل از شبکه ایبیسی (ABC) پخش شد، ۸۴ نامزدی جایزه امی (Emmy) به دست آورد و ۲۰ بار برنده شد. حتی اگر خود سریال را به یاد نیاورید، احتمالا صحبتهای نسل قبل درباره آن یا ارجاعات مجموعههای دیگر را دیدهاید؛ مثلا جایی که هومر سیمپسون برای توجیه پوشیدن پیراهن آستینکوتاه با کراوات میگوید: «سیپوویچ هم همین کار را میکند!»
با توجه به این موفقیت، ساخت اسپینآف اجتنابناپذیر به نظر میرسید. متاسفانه هیچکدام از مجموعههای فرعی نتیجه درخشانی نداشتند و «Public Morals» به شکستی تمامعیار تبدیل شد.
«NYPD Blue» در دوران پخش خود صاحب دو اسپینآف با ارتباطی نسبتا محدود شد. «Brooklyn South» بر ماموران یونیفرمپوش حوزه ۷۴ پلیس در منطقه بروکلین تمرکز داشت و پس از یک فصل لغو شد. بااینحال، همین یک فصل در مقایسه با تلاش دیگر برای گسترش دنیای «NYPD Blue» موفقیتی چشمگیر به حساب میآمد؛ چون آن یکی تنها پس از پخش یک قسمت کنار گذاشته شد.
«Public Morals» در سال ۱۹۹۶، یک سال پیش از «Brooklyn South»، روی آنتن رفت. پیتر گرتی و دونال لوگ در این سریال نقش اعضای واحد مبارزه با مفاسد پلیس نیویورک را بازی میکردند. بیل بروکتراپ نیز در نقش جان اروین، دستیار اداری تکرارشونده «NYPD Blue»، به این اسپینآف کوتاهعمر منتقل شد. «NYPD Blue» هنوز یکی از بهترین سریالهای تاریخ شبکههای سراسری آمریکا محسوب میشود، اما «Public Morals» حتی آنقدر دوام نیاورد که فرصت فراموش شدن پیدا کند.
سال ۱۹۹۶، «NYPD Blue» در اوج محبوبیت قرار داشت. این سریال در جدول ریتینگ به رتبه سیزدهم رسیده بود و فصل چهارمش بهطور میانگین ۱۲.۱ میلیون بیننده داشت. پس چرا اسپینآف آن نباید موفق میشد؟ یک دلیل احتمالی این بود که سازندگان تصمیم گرفتند آن را به کمدی تبدیل کنند.
استیون بوچکو پس از موفقیت با تصویر خشن و واقعگرایانهاش از فعالیت پلیس نیویورک، همراه با جی تارسس، دیگر خالق «Public Morals»، در تصمیمی عجیب این مجموعه فرعی را با حالوهوایی طنزآمیز ساخت. در نتیجه، «Public Morals» روز ۳۰ اکتبر ۱۹۹۶ با صدای خنده تماشاگران و تیتراژی همراه با موسیقی ساکسیفون از شبکه سیبیاس (CBS) پخش شد؛ تیتراژی که به نسخهای کمخرج از افتتاحیه «Saturday Night Live» شباهت داشت.
طبیعتا طرفداران «NYPD Blue» از دیدن چنین چیزی سردرگم شدند و منتقدان هم واکنش بهتری نداشتند. «Public Morals» تقریبا هیچ شباهتی به اسپینآف آن درام پلیسی جریانساز نداشت. اثر اصلی مرزهای سریالهای پلیسی را جابهجا کرده بود، اما مجموعه جدید یک کمدی موقعیت کاملا معمولی بود که هیچ حرف تازهای برای گفتن نداشت.
تنها پیوند واقعی میان دو سریال، جان اروین با بازی بیل بروکتراپ بود. او در قسمت آزمایشی وارد دفتر واحد مبارزه با مفاسد نیویورک میشد تا بهعنوان دستیار اداری جدید کارش را آغاز کند. قرار بود اروین نماینده مخاطبان باشد و همزمان با آنها با محیط و قواعد محل کار تازهاش آشنا شود؛ اما بینندگان فرصت چندانی برای شناخت این واحد پیدا نکردند.
سریال با نقدهایی بهشدت منفی روبهرو شد. کرین جیمز از نیویورک تایمز (The New York Times) بروکتراپ را تنها بازیگری دانست که توانسته بود «از این آشفتگی آماتوری فراتر برود»؛ آن هم در شرایطی که ناچار بود کلیشه «مرد هم جنس گرا با سلیقهای بینقص» را بازی کند. هال بودکر از اورلاندو سنتینل (Orlando Sentinel) نیز «Public Morals» را «بزرگترین ناامیدی پاییز» نامید و نوشت: «از بوچکو انتظار خیلی بیشتری داشتیم.»
گزارشها حاکی از آن است که «سیبیاس» نسخه اولیه قسمت آزمایشی را بهدلیل محتوای بیش از اندازه زننده کنار گذاشته بود. با نگاهی به نتیجه نهایی، شاید بهتر بود همان نسخه را نگه میداشتند.
بسیاری از سریالها برای جلب دوباره مخاطب و ماندن روی آنتن، تغییراتی عجیب و گسترده را تجربه میکنند؛ اما «Public Morals» حتی چنین فرصتی هم به دست نیاورد. پس از لغو کمدی تنها با پخش یک قسمت، بیل بروکتراپ بهسرعت به «NYPD Blue» بازگشت؛ اتفاقی که احتمالا برای خودش هم مایه آسودگی بود. او پس از بازگشت به یکی از بازیگران اصلی سریال تبدیل شد؛ شاید جبرانی برای حضور کوتاه و ناخوشایندش در یکی از بدنامترین اسپینآفهای تاریخ تلویزیون.
