آلودگی هوا میتواند خطر ابتلا به پسوریازیس را به طور قابل توجهی افزایش دهد. قرار گرفتن در معرض PM2.5 و PM10 خطر ابتلا به پسوریازیس را به طور قابل توجهی افزایش میدهد.
افرادی که مستعد ابتلا به پسوریازیس هستند در صورت قرار گرفتن در معرض سطوح بالای آلایندههای هوا بیش از چهار برابر خطر ابتلا دارند.
کارشناسان میگویند افرادی که سابقه خانوادگی قوی پسوریازیس دارند در صورت امکان باید در مناطقی با آلودگی کم زندگی کنند.
مطابق با یک مطالعه اخیر منتشر شده در JAMA Network Open، آلایندههای هوا میتوانند خطر ابتلا به پسوریازیس را به طور قابل توجهی افزایش دهند. با فرامدیا همراه باشید.
این مطالعه دادههای بانک زیستی انگلستان را طی یک دوره ۱۲ ساله، شامل ۴۷۴۰۵۵ فرد که در ابتدا بدون پسوریازیس بودند، تجزیه و تحلیل کرد. محققان دریافتند افرادی که در معرض آلایندههای هوا مانند ذرات ریز (PM2.5) و ذرات معلق (PM10) بودند، در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به پسوریازیس هستند.
برای هر افزایش محدوده بین چارکی در PM2.5 و PM10، خطر ابتلا به پسوریازیس به ترتیب ۴۱% و ۴۷% افزایش یافت.
افرادی که مستعد ابتلا به پسوریازیس هستند در مقایسه با افرادی که حساسیت ژنتیکی کمی دارند و در معرض سطوح پایین PM2.5 و PM10 هستند، بیش از چهار برابر خطر ابتلا به این بیماری را دارند. با این حال، تجزیه و تحلیل ژنتیکی تنها به اروپاییهای سفید محدود بود که ۹۴ درصد از نمونه را تشکیل میدادند.
الکسا کیمبال، استاد پوستشناسی در دانشکده پزشکی هاروارد گفت: «مفهوم اینکه آلودگی میتواند باعث پسوریازیس شود در برخی تحقیقات دیگر معرفی شده بود. نکته جدید در این تحقیق، این است که نویسندگان دریافتند خطر ابتلا به پسوریازیس در افرادی با زمینه ژنتیکیِ مستعد به طور خاص توسط آلودگی افزایش یافته است.»
کیمبال گفت مشخص نیست چرا آلودگی باعث پسوریازیس میشود، اما ممکن است تحریکِ مستقیم پوست یا التهاب کل بدن در اثر قرار گرفتن در معرض ریه باشد.
پسوریازیس یک بیماری خود ایمنی است که به بافت سالم پوست حمله میکند. این باعث میشود که سلولهای پوست خیلی سریع تکثیر شوند که اغلب منجر به لکههای ضخیم، قرمز و پوستهدار میشود که میتواند خارشدار ایجاد کند و گاهی دردناک باشد. بیش از ۷ میلیون بزرگسال آمریکایی مبتلا به پسوریازیس هستند.
کیمبال گفت افرادی که سابقه خانوادگی قوی پسوریازیس دارند شاید بهتر باشد در مناطقی با آلودگی کمتر زندگی کنند.
طبق گزارش سال ۲۰۲۴ انجمن ریه آمریکا، برخی از آلودهترین مناطق شامل مکانهایی در کالیفرنیا و اورگان است، در حالی که مین و هاوایی کمترین سطح آلایندهها را دارند.
به گفته آنجلا مور، استاد دانشگاه پزشکی بورنت دانشگاه تگزاس که بهعنوان محقق اصلی در طیف گستردهای از کارآزماییهای بالینی مرتبط با درمان پسوریازیس فعالیت داشته؛ «راههای دسترسیپذیرتر برای کاهش خطر پسوریازیس شامل اجتناب از سیگار کشیدن، پرهیز از مصرف بیش از حد الکل و همچنین آسیبهای پوستی ناشی از خالکوبی و پیرسینگ میشود؛.»
داروهایی مانند بتا بلاکرها و لیتیوم نیز با خطر بالاتر ابتلا به پسوریازیس مرتبط هستند. اگرچه این مطالعه در بریتانیا انجام شد، اما مور گفت که این مطالعه در مورد موارد پسوریازیس ایالات متحده و وضعیت آلودگی هوا در داخل کشور قابل اجرا است.
همچنین پزشکان گفتند که با وجود شواهد فزاینده در مورد تعاملات بین آلایندههای هوا و بیماریهای التهابی پوست، دادههایی برای حمایت از توصیههای بالینی وجود ندارد.
آنها نوشتند: «مشخص نیست که آیا مرطوب کنندهها و درمانهای موضعی میتوانند از افراد پرخطر محافظت کنند یا ممکن است نفوذ آلایندههای هوا را افزایش دهند.» «در حالی که ممکن است مشاوره دادن به بیماران برای استفاده از لباس محافظتی شهودی به نظر برسد، دادههای کمی برای حمایت از اثربخشی چنین توصیهای وجود دارد.»
این به چه معناست
آلودگی هوا به شدت با افزایش خطر ابتلا به پسوریازیس مرتبط است، به خصوص اگر از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به این بیماری باشید.
