آنتونی مایکل هال از دنباله نافرجام «The Breakfast Club» گفت؛ جان هیوز به بازگشت شخصیتها در بزرگسالی فکر میکرد

آنتونی مایکل هال، بازیگر فیلم کلاسیک «The Breakfast Club»، فاش کرده است که جان هیوز، کارگردان و نویسنده سرشناس سینمای نوجوان، سالها پیش ایده ساخت دنبالهای برای این فیلم محبوب را در ذهن داشته؛ دنبالهای که قرار بود پنج شخصیت اصلی داستان را این بار در بزرگسالی و در میانه زندگی کاریشان دوباره کنار هم قرار دهد.
هال در گفتوگویی تازه توضیح داد جان هیوز به بازگرداندن دنیای «The Breakfast Club» فکر میکرد و تصورش این بود که آن پنج نوجوان مسئلهدار، سالها بعد در دهه سی زندگی خود دوباره به نوعی با هم روبهرو شوند. این ایده از آن جهت جذاب است که فیلم اصلی، تصویری ماندگار از چند نوجوان با پیشینهها و شخصیتهای کاملا متفاوت ارائه میداد که در یک روز بازداشت در مدرسه، به شکلی غیرمنتظره به یکدیگر نزدیک میشدند و دوستی میانشان شکل میگرفت.
فیلم «The Breakfast Club» که در میانه دهه ۱۹۸۰ اکران شد، یکی از مهمترین آثار نوجوانانه سینمای آمریکا به شمار میآید؛ فیلمی که با وجود فضای محدود و سادهاش، به دلیل شخصیتپردازی دقیق و نگاه صمیمیاش به اضطرابها، فشارها و تنهایی نوجوانان، به اثری ماندگار تبدیل شد. آنتونی مایکل هال در این فیلم نقش برایان جانسن، نوجوان درسخوان و باهوش گروه را بازی میکرد و در کنار جاد نلسن، مالی رینگوالد، امیلیو استوز و الی شیدی یکی از چهرههای اصلی این اثر بود.
او درباره این دنباله ساختهنشده گفته است آخرین گفتوگویش با جان هیوز در سال ۱۹۸۸ رخ داد؛ یعنی سه سال پس از اکران «The Breakfast Club». هال یادآوری کرده که در آن تماس تلفنی، جان هیوز همراه با جان کندی با او صحبت میکرد و آنها چند ساعت با هم گپ زدند. در همان مکالمه بود که هیوز دوباره از ایده دنباله حرف زد. به گفته هال، مشخص نیست که این ایده هرگز به مرحله نگارش فیلمنامه رسیده بود یا نه، اما روشن است که هیوز مدتی با آن کلنجار میرفته و جدی به آن فکر میکرده است.
اهمیت این افشاگری در این است که سالهاست طرفداران «The Breakfast Club» درباره سرنوشت آن پنج نوجوان خیالپردازی میکنند. این که هر کدام از آنها در بزرگسالی چه مسیری را طی کردهاند، آیا هنوز چیزی از پیوند میانشان باقی مانده یا نه، و این که آیا دنیای خشن و واقعگرای بزرگسالی میتوانست آن همدلی کوتاه اما عمیق دوران نوجوانی را زنده نگه دارد، از جمله پرسشهایی است که همیشه پیرامون این فیلم وجود داشته است. حالا صحبتهای هال نشان میدهد که خود جان هیوز هم به چنین ادامهای فکر کرده بود.
جان هیوز که در سال ۲۰۰۹ بر اثر حمله قلبی درگذشت، یکی از مهمترین فیلمسازان سینمای جریان اصلی آمریکا در دهه ۱۹۸۰ بود و نامش با آثاری درباره نوجوانی، خانواده و بلوغ گره خورده است. او در کنار «The Breakfast Club»، فیلمهای مهم دیگری هم با حضور آنتونی مایکل هال ساخت. هال در «Sixteen Candles» محصول ۱۹۸۴ و «Weird Science» محصول ۱۹۸۵ نیز با هیوز همکاری داشت؛ آثاری که هر کدام به شکلی متفاوت بخشی از هویت سینمایی آن دوران را شکل دادند.
هال در بخش دیگری از صحبتهایش، خاطرهای از شکلگیری «Weird Science» را هم بازگو کرده است. او گفته جان هیوز تنها چند هفته پس از آغاز فیلمبرداری «The Breakfast Club» سراغش آمد و از ایده فیلم بعدی گفت. به یاد هال، هیوز به او گفته بود که بهتازگی ایدهای برای فیلم جدیدشان پیدا کرده: داستانی درباره او و یک پسر دیگر که قرار است با استفاده از رایانه، دختری خلق کنند. واکنش هال در آن لحظه، ترکیبی از تعجب و ناباوری بود؛ واکنشی که بهخوبی عجیب و خلاقانه بودن ایده اولیه «Weird Science» را نشان میدهد.
این جزئیات بار دیگر جایگاه جان هیوز را به عنوان فیلمسازی تثبیت میکند که ذهنش مدام در حال ساختن جهانهای تازه برای نوجوانان و جوانان بود؛ جهانهایی که هم شوخطبعی داشتند و هم رگهای از تنهایی، اضطراب و نیاز به دیده شدن. دنباله احتمالی «The Breakfast Club» هم اگر روزی ساخته میشد، به احتمال زیاد میتوانست همین دغدغهها را این بار در قالب زندگی بزرگسالان بررسی کند.
با وجود آن که این پروژه هرگز به مرحله تولید نرسید، صحبتهای آنتونی مایکل هال نشان میدهد یکی از دنبالههای بالقوه جذاب و مهم سینمای دهه ۱۹۸۰، سالها پیش در ذهن خالقش وجود داشته است؛ ایدهای که میتوانست سرنوشت یکی از محبوبترین گروههای نوجوان سینما را پس از ورود به دنیای کار، مسئولیت و واقعیتهای تلختر زندگی به تصویر بکشد.





