از بازگشت شبنم فراح تا غافلگیری زینب باستیک؛ سه شب پرشور در صحنههای موسیقی ترکیه
همخوانی ۱۶ هزار نفر با شبنم فراح در آدانا، اجرای نخستین ترانه تازه زینب باستیک در استانبول و کنسرت سیبل جان به مناسبت روز جمهوری در قبرس، سه تجربه متفاوت برای هواداران رقم زد.

صحنههای موسیقی در آدانا، استانبول و قبرس میزبان سه خواننده با حالوهوایی متفاوت بودند؛ شبنم فراح بازگشتش پس از هفت سال دوری را با هواداران راک جشن گرفت، زینب باستیک در نخستین کنسرت خود در زورلو پیاسام از موسیقی تازه و زندگی مشترکش گفت و سیبل جان شور روز جمهوری را با ترانههای محبوبش همراه کرد.
شبنم فراح که پس از وقفهای هفتساله به صحنه و فعالیت موسیقی بازگشته، اجراهایش را از استانبول آغاز کرده و این بار در آدانا مقابل هواداران قرار گرفت. محوطه جشنواره دانشگاه چوکوروا میزبان ۱۶ هزار نفر بود؛ جمعیتی که با تشویقهای پرشور از او استقبال کرد و در طول اجرا، ترانههایش را یکصدا خواند.
در میان بخشهای پرانرژی کنسرت، اجرای آکوستیک فضای دیگری ساخت. سازهای دیگر خاموش شدند و تنها پیانوی اوزان توگن، صدای فراح را همراهی کرد. او در این بخش دو ترانه «بارانها» (Yağmurlar) و «دختر دیوانهام، بیدار شو» (Deli Kızım Uyan) را خواند. هزاران تماشاگر چراغ تلفنهای همراهشان را روشن کردند و همراه با او آواز خواندند؛ تصویری آرامتر و احساسیتر در دل یک شب پرهیجان.
استقبال هواداران آدانایی باعث شد فراح اجرای خود را طولانیتر کند. با وجود پایان زمان تعیینشده کنسرت، او روی صحنه ماند و به خواندن ادامه داد؛ پاسخی مستقیم به جمعیتی که برای شنیدن دوباره صدایش آمده بود.
در استانبول، زینب باستیک نیز برای نخستین بار در کارنامه حرفهای خود در زورلو پیاسام کنسرت داد. این خواننده پاپ که با بازخوانی ترانهها در یوتیوب به مخاطبان گستردهتری معرفی شد، برای این شب طراحی صحنه ویژهای تدارک دیده بود و اجرای خود را با لباس مخمل بلند به رنگ زرشکی آغاز کرد. او در ادامه با جدا کردن بخش دامن لباس، ظاهر صحنهایاش را تغییر داد و با رقصهای طراحیشده و اجرای پرانرژی، شور سالن را بالا برد.
باستیک میان ترانهها، از تغییر اولویتهایش پس از ازدواج با سرکای توتونجو، بازیگر ترکیهای، گفت. او که در ماههای گذشته ازدواج کرده، به مخاطبان توضیح داد: «مدتی اولویتم ساختن یک خانه و زندگی خوشبخت بود. با سرکای این را محقق کردیم و حالا دوباره به کارهایمان برگشتهایم.»
غافلگیری دیگر این کنسرت، نخستین اجرای زنده ترانه تازه «راه خانهات» (Evinin Yolu) بود؛ قطعهای که قرار است منتشر شود و در این اجرا با استقبال شنوندگان روبهرو شد. به این ترتیب، نخستین حضور باستیک در زورلو پیاسام، هم فرصتی برای نمایش تازه صحنهای او بود و هم مجالی برای معرفی مسیر بعدی فعالیت موسیقیاش.
سیبل جان نیز در ۲۹ اکتبر، همزمان با روز جمهوری ترکیه، در هتلی در قبرس روی صحنه رفت. او ترانههای محبوبش را اجرا کرد و مخاطبان با همخوانی، در جشن این شب شریک شدند. گفتوگوهای صمیمانه میان قطعات، در کنار تسلط او بر صحنه و ظاهر آراستهاش، از ویژگیهای این اجرا بود.
وجه مشترک این سه کنسرت، فراتر از تفاوت میان راک و پاپ، ارتباط زنده خوانندگان با مخاطبان بود: فراح با ادامهدادن اجرا، باستیک با معرفی ترانهای تازه و صحبت از زندگیاش، و سیبل جان با شریکشدن در شادی یک مناسبت ملی. در هر سه شب، صحنه فقط محل شنیدن موسیقی نبود؛ جایی بود برای نزدیکتر شدن هنرمند و هوادار.





