خوان د دیوس لاراین در کارلووی واری هر فیلمی تماشاگر خودش را دارد، مشکل پیدا کردن راه رسیدن به اوست
خوان د دیوس لاراین، تهیهکننده آثاری مثل «A Fantastic Woman» و «The Eternal Memory»، در دومین روز فوروم صنعتی جشنواره کارلووی واری درباره بحران پخش فیلمهای مستقل صحبت کرد و گفت نرسیدن یک فیلم به شبکه پخش، به این معنا نیست که برای آن مخاطبی وجود ندارد.
او در این نشست گفت: «این که فیلمت پخش نمیگیرد، معنیاش این نیست که مخاطب ندارد. هر فیلمی یک مخاطب دارد؛ شاید ۱۰ نفر باشند، شاید خانوادهات، همکلاسیهایت یا چند تا دوست. شاید فقط ۱۰۰ نفر، ۱۰۰۰ نفر یا ۱۰ هزار نفر باشند، اما اگر راهی برای وصل کردن فیلمت به آن آدمها نداشته باشی، چطور میخواهی از کارت درآمد داشته باشی؟»
لاراین توضیح داد که همین مساله باعث شد ایده راهاندازی پلتفرم استریمینگ مستقل پیجاما (Pijama) را با همکاری برادرش پابلو لاراین، کارگردان «Jackie»، شکل بدهد؛ پلتفرمی که مخصوص فیلمهای بدون پخش طراحی شده است.
این پلتفرم به فیلمسازان اجازه میدهد آثارشان را بارگذاری و به مخاطبان سراسر جهان عرضه کنند؛ مدلی که در آن ۸۰ درصد درآمد مستقیما به صاحبان حقوق اثر برمیگردد. فیلمسازان میتوانند مشخص کنند فیلمشان در چه منطقههایی عرضه شود و برای پروژه خود قیمتی بین ۴ تا ۹ دلار تعیین کنند.
خوان د دیوس لاراین گفت زمانی متوجه شد بازار پخش بینالمللی برای فیلمهای هنری به شکل برگشتناپذیری آسیب دیده که در فروش فیلم «The Wave» ساخته سال ۲۰۲۵ سباستین للیو با مشکل روبهرو شد.
او گفت: «فیلم به کن رفت، در خیلی از منطقهها فروش داشت، اما در بریتانیا نه. در حالی که سباستین دو فیلم تجاری جالب و موفق در بریتانیا ساخته بود و ما فهمیدیم یک جای کار میلنگد.»
او ادامه داد: «با فیلمنیشن (FilmNation) تلاش کردیم یک قرارداد پخش پیدا کنیم. حتی دنبال حداقل تضمین هم نبودیم، اما هیچکس را پیدا نکردیم و همان جا بود که پیجاما در ذهن ما متولد شد.»
پیجاما اوایل امسال با چند فیلم از لاراین و همینطور فیلم برنده اسکار سباستین للیو یعنی «A Fantastic Woman» راهاندازی شد. این تهیهکننده باسابقه گفت بعد از موفقیت اولیه، حالا این پلتفرم آماده گسترش فعالیتهایش است.
او توضیح داد: «الان داریم یاد میگیریم چطور فیلمها را تبلیغ کنیم و همزمان قدم بعدی را هم برمیداریم؛ یعنی ورود به حوزه خرید حق پخش. سه فیلم مهم داریم که با وجود داشتن استعدادهای بزرگ، پخش نگرفتند. برای این آثار با کمک همین چهرهها کمپین بزرگی راه میاندازیم.»
لاراین همچنین افزود: «ما در شیلی به دنیا آمدیم، برای همین از بچگی فیلم ساختن برایمان کار سختی بوده است. به دویدن در ماراتن عادت داریم و این ماجرا قطعا درباره پیجاما هم صدق میکند.»
او در این پنل همراه با اشتفن کوتکامپ از دایرکتورز کالکشن (Directors Collection) حضور داشت؛ یک پلتفرم آیوید (AVOD) برای فیلمهای هنری و جشنوارهای. در این نشست از آنها پرسیده شد آیا جشنوارهها باید نقش بیشتری در طولانیتر کردن عمر فیلمها داشته باشند یا نه.
لاراین در پاسخ، با اشاره به تجربهاش در ساندنس (Sundance) که پیجاما نخستین بار آنجا معرفی شد، گفت: «میدانم آدمهای پشت ساندنس خیلی نگران اتفاقات این روزها هستند، چون فیلمهایی که به ساندنس میروند، فرصتهای پخش کمتری پیدا میکنند و آنها احساس مسوولیت میکنند که این فیلمها را معرفی میکنند و بعد میبینند ناپدید میشوند.»
او ادامه داد: «آیا ساندنس در قبال آینده فیلمهایی که به آنها جان میدهد مسوول است؟ نمیدانم. آیا میتواند بهتر عمل کند؟ بله. چطور؟ آن را هم نمیدانم. اما اگر بخواهم این سوال را بفهمم، میگویم جواب این است که ساندنس در مقطعی باید مثل کارلووی واری، خودش به یک پلتفرم پخش تبدیل شود.»
جشنواره فیلم کارلووی واری بازوی پخش مخصوص خودش را با نام کیویآیافاف دیستریبوشن (KVIFF Distribution) در اختیار دارد؛ بخشی که در سال ۲۰۲۱ و پس از خرید سهمی از پخشکننده هنری اهل جمهوری چک یعنی آئروفیلمز (Aerofilms) گسترش پیدا کرد. ساندنس چنین بخش پخش مستقلی ندارد، اما چند صندوق و کمکهزینه پخش برای فیلمسازان ارائه میکند.
فوروم صنعتی کارلووی واری تا ۹ ژوئیه ادامه دارد.
