دراکولا هم حریف «Happy Days» نشد؛ سرگذشت سریال ناکام «Cliffhangers»
شبکه ان‌بی‌سی (NBC) در دهه ۱۹۷۰ با دردسر بزرگی روبه‌رو بود: مخاطبان تلویزیون ترجیح می‌دادند وقتشان را پای برنامه‌های رقیب بگذرانند. دو سریال شبکه ای‌بی‌سی (ABC)، یعنی «Happy Days» و «Laverne & Shirley»، سال ۱۹۷۶ را به‌ترتیب در جایگاه اول و دوم پربیننده‌ترین برنامه‌های آمریکا آغاز کردند و به چهره‌های ماندگار تلویزیون آن دهه تبدیل شدند. در برابر چنین اختلافی در آمار مخاطبان، «ان‌بی‌سی» به ایده‌ای متفاوت نیاز داشت.
پاسخ شبکه، «Cliffhangers» بود؛ مجموعه‌ای بلندپروازانه از کنت جانسون که در تبلیغاتش وعده می‌داد: «سه داستان دنباله‌دار و پرحادثه در یک برنامه». این سریال با الهام از آثار دنباله‌دار کلاسیک هالیوود ساخته شد و پخش آن در فوریه ۱۹۷۹ آغاز شد. هر قسمت، فصل تازه‌ای به سه روایت مستقل و بی‌ارتباط با یکدیگر اضافه می‌کرد.
در «The Curse of Dracula»، دراکولا در قامت استاد دانشگاه ظاهر می‌شد. «Stop Susan Williams» درباره خبرنگاری بود که پرده از یک توطئه شوم بین‌المللی برمی‌داشت و «The Secret Empire» هم کابوی‌ها و موجودات فضایی را در یک داستان کنار هم می‌گذاشت. روی کاغذ، این ترکیب برای جلب سلیقه‌های مختلف طراحی شده بود.
مایرون «مایک» واینبلات، از مدیران وقت «ان‌بی‌سی»، در گزارش سال ۱۹۷۸ نیویورک تایمز (The New York Times) درباره برنامه‌های پیش‌روی شبکه گفته بود: «چطور می‌شود با «Happy Days» و «Laverne & Shirley»، دو برنامه بسیار موفق «ای‌بی‌سی»، رقابت کرد؟ تصمیم گرفتیم همان مخاطبان، یعنی جوان‌ترها و افراد مسن‌تر، را هدف بگیریم؛ چون سریال‌های «ای‌بی‌سی» حالا پنج سال از عمرشان می‌گذرد.»
اما نه دراکولا، نه سوزان ویلیامز و نه کابوی‌های درگیر ماجراهای علمی‌تخیلی، هیچ‌کدام نتوانستند جلوی قدرت رقیب را بگیرند. «Cliffhangers» در مه ۱۹۷۹، پس از پخش تنها ۱۰ قسمت، لغو شد.
منتقدان هم استقبال چندانی از این مجموعه نکردند. برای نمونه، نقدی که در سال ۱۹۷۹ در «نیویورک تایمز» منتشر شد، سریال را به‌شدت زیر سوال برد و آن را بسیار احمقانه‌تر از چیزی دانست که تبلیغاتش نشان می‌داد. با این حال، لغو سریال پایان کار همه داستان‌هایش نبود؛ «ان‌بی‌سی» برای مخاطبانی که می‌خواستند سرانجام این ماجراها را ببینند، راه دیگری پیدا کرد.
در همان سال، دو بخش «The Curse of Dracula» و «Stop Susan Williams» دوباره تدوین شدند و در قالب فیلم‌های تلویزیونی مستقل، به‌ترتیب با نام‌های «The World of Dracula» و «The Girl Who Saved the World»، عرضه شدند. این قالب دست‌کم یک امتیاز داشت: تماشاگران دیگر مجبور نبودند برای دنبال‌کردن داستان محبوبشان، روایت‌هایی را هم ببینند که علاقه کمتری به آن‌ها داشتند.
مایکل نوری، بازیگر «Flashdance»، در «The World of Dracula» نقش کنت دراکولا را بازی می‌کرد و سوزان آنتون در «The Girl Who Saved the World» همان خبرنگار قهرمان داستان بود.
نوری در حضور ماه مارس خود در پادکست «Harvey Brownstone Interviews…» از چالش ویژه این نقش گفت: «سخت‌ترین بخش بازی‌کردن دراکولا این بود که فقط شب‌ها فیلم‌برداری می‌کردیم.»
او ادامه داد: «برگه برنامه فیلم‌برداری را نگاه کردم و دیدم نوشته: “ساعت پنج عصر در محل فیلم‌برداری حاضر شوید.” کارمان هم ساعت پنج صبح تمام می‌شد. به‌جز این، تجربه فوق‌العاده‌ای بود.»
