روایت تازه «آرتور ادوارد گینس» از تاریخ خانوادگی و پشتپرده سریال «House of Guinness»
سریال تازهپخششده «House of Guinness» که هماکنون روی پلتفرم نتفلیکس (Netflix) در دسترس است، با جملهای آغاز میشود: «این داستان تخیلی، الهام گرفته از وقایع واقعی است». این جمله شاید ساده به نظر برسد، اما برای «آرتور ادوارد گینس»، چهارمین ارل «آیو»، معنای عمیقی دارد؛ چرا که بخشهایی از داستان سریال، بهطور مستقیم به زندگی و تاریخ اجداد واقعی او گره خورده است.
آرتور گینس به تازگی کتابی منتشر کرده با عنوان «Guinness: A Family Succession: The True Story of the Struggle to Create the World’s Largest Brewery» که در آن با استفاده از اسناد خانوادگی، روایت دقیق و متفاوتی از مسیر ایجاد بزرگترین کارخانه آبجو جهان توسط خانواده گینس ارائه میدهد. این کتاب در واقع نسخه بهروزرسانیشده تاریخ خانوادگی است که پیشتر فقط در قالب کتاب خصوصی منتشر شده بود و حالا برای مخاطبان گستردهتری عرضه شده است.
انگیزه نوشتن کتاب
آرتور گینس در گفتوگو خود توضیح میدهد که انگیزه اصلی او، حفظ داستان واقعی این میراث خانوادگی بوده است. او میگوید:
«پدربزرگ بزرگم، «روپرت گینس»، که افتخار دیدارش را نداشتم، مردی شگفتانگیز بود که تا بیش از ۹۰ سال زندگی کرد. او از سال ۱۹۲۷ ریاست شرکت گینس را برعهده داشت تا اوایل دهه ۱۹۶۰ آن را به پدرم واگذار کرد. در دوران ریاستش، کتابی توسط «جورج مارتلی» سفارش داد که روایت بنیانگذاری گینس را برای نسلهای آینده حفظ کند. شمار نسخههای آن کتاب بسیار محدود بود، و من از کودکی خوششانس بودم که آن را دیدم و خواندم. اما با گذشت زمان و بزرگتر شدن خانواده، نسخههای آن کتاب کمیابتر شد. همین موضوع باعث شد تصمیم بگیرم کتاب جدیدی بنویسم که در عین متفاوت بودن، همچنان روح داستان را زنده نگه دارد».
تفاوت کتاب با سریال «House of Guinness»
با وجود اینکه داستان سریال الهام گرفته از وقایع واقعی است، آرتور گینس تأکید میکند که نباید انتظار داشت همه چیز دقیقاً مطابق واقعیت باشد. او با آرامش نسبت به تفاوتها میگوید:
«من کسی هستم که بر شانههای غولها ایستادهام. امیدوارم که نیاکانم در سریال به شکلی مثبت به تصویر کشیده شوند، اما مانند هر خانوادهای، ما هم نقاط قوت و ضعف داریم. انسان کامل وجود ندارد».
در این سریال، نقش «آرتور گینس» توسط «آنتونی بویل» ایفا میشود و به گفته خود گینس، هنوز در زمان گفتوگو، فرصت تماشای اثر نداشته است. او منتظر است ببیند نتفلیکس چه برداشتی داشته، اما خوشبین است که اثری سرگرمکننده و با اشارهای به رویدادهای واقعی ساخته شود.
کشف داستانهای انسانی در میان اسناد خانوادگی
یکی از جذابترین بخشهای کار برای آرتور گینس، پیدا کردن روایتهای کوچک اما انسانی درباره نسلهای پیشین بوده است. او به خاطرهای اشاره میکند که در جریان جستوجوهایش، آلبوم مادربزرگش را یافته که مربوط به سفر «پادشاه و ملکه انگلستان» به منطقه «سافک» بوده و محل زندگی اوست. این آلبوم سرشار از عکسها و امضاهای اشراف و مهمانان بزرگ است، اما نکته جالب، یک نقاشی ساده در آن است: تصویری از دختری با لباسهای کهنه و بدون کفش، در کوچهای احتمالا در دوبلین.
به تعبیر آرتور، این نقاشی شاید یادآور صحنهای باشد که یکی از مهمانان آن سفر دیده و حکایت از درک و همدلی انسانی دارد، زیرا خانواده او در آن زمان نیز حامی افراد نیازمند بودهاند، حتی اگر این حمایت مطابق مد روز یا جریان غالب نبوده باشد.
مسئولیت روایت واقعی
با همزمانی انتشار کتاب و پخش سریال، بسیاری تصور میکنند که هدف آرتور گینس از نوشتن کتاب، اصلاح روایتهایی بوده که ممکن است در سریال تغییر کرده باشند. او توضیح میدهد:
«من هنوز سریال را ندیدهام، بنابراین قضاوتی نمیکنم. اما خوشحالم که تاریخ خانواده را به شکلی خواندنی و قابلفهم منتشر کردهام. امیدوارم کتاب بتواند هم چهره انسانی و هم زمینه تاریخی را در بر بگیرد. در نهایت، برند گینس همیشه درباره ارتباط با مردم بوده؛ اگر ارتباطی برقرار نکند، دیگر وجود نخواهد داشت».
برنامههای آینده
آرتور گینس در پایان به پروژههای آیندهاش اشاره میکند:
«در فکر نوشتن کتابی هستم که ادامه داستان بعد از مرگ جد بزرگم، «ند»، در سال ۱۹۲۷ را روایت کند؛ البته این بخش حساستر است چون وارد دوران معاصر و افراد زنده میشویم. میخواهم جنبههای مثبت این دوره را برجسته کنم، و در عین حال منصفانه و واقعی باشم. یکی از ویژگیهایی که در کتاب به آن پرداختهام، استقلال فکری نیاکانم از جریان رسمی بوده است؛ آنها آماده بودند در برابر فشارها بایستند و مسیر خودشان را دنبال کنند، مسیری که از بسیاری جهات، پیشرو و روشنفکرانه بود».
