قسمت پنجم فصل چهارم «Tulsa King»؛ اشتباه میلیون‌دلاری تایسون و سرنخ مشکوک موسو

دوایت منفردی از یک سوءقصد دیگر جان سالم به در برده، اما در قسمت پنجم فصل چهارم «Tulsa King» با عنوان «Dinosaurs»، زنده ماندن فقط آغاز دردسرهایش است. بیرون از تشکیلات، فرماندار و یک میلیاردر بانفوذ برای تضعیف کسب‌وکارهای او فشار می‌آورند؛ داخل گروه هم نقشه‌ای برای کسب درآمد، به لطف هیجان‌زدگی تایسون به تعهدی چندمیلیون‌دلاری تبدیل می‌شود. میان این دو جبهه، جمله‌ای ظاهرا معمولی روی نیمکت پارک، احتمال وجود بازی خطرناک‌تری را مطرح می‌کند. ادامه مطلب، داستان و پایان این قسمت را فاش می‌کند.

پس از حمله افراد مسلحی که در لباس پلیس به دوایت و بیگ‌فوت نزدیک شدند، ژنرال تصمیم می‌گیرد مدتی روزه بگیرد و بدنش را پاک‌سازی کند تا تمرکز بیشتری داشته باشد. بیگ‌فوت از ناحیه شانه زخمی شده، اما هر دو زنده‌اند و حالا پرسش اصلی این است که چه کسی دستور حمله را داده است. دوایت، با بازی سیلوستر استالونه، به آرامش ذهنی نیاز دارد؛ هرچند اطرافیانش خیلی زود ثابت می‌کنند قرار نیست فرصت چندانی برای آن فراهم کنند.

بیل بویلاکوآ صبح زود به دیدنش می‌آید و نام کوایت ری را به‌عنوان مظنون مطرح می‌کند. این پیشنهاد با توجه به رابطه پرتنش دوایت و ری دور از ذهن نیست، اما اصرار بیل و زمان حضورش، زمینه بدگمانی دیگری را هم فراهم می‌کند. دوایت حرف او را بی‌چون‌وچرا نمی‌پذیرد؛ مسئله فقط پیدا کردن دشمن نیست، بلکه تشخیص این است که چه کسی می‌خواهد نگاه او را به سمت دشمنی مشخص هدایت کند.

در سوی دیگر، بردلی ون هیوزن پس از بررسی پیشینه دوایت، از فرماندار آماندا کلارک می‌پرسد آیا قدرت و جایگاه او در مافیا را دست‌کم نگرفته است. کلارک همچنان مصمم است فشار را ادامه دهد تا دوایت اوکلاهما را ترک کند. این گفت‌وگو شکافی ظریف در اتحاد آن‌ها نشان می‌دهد: فرماندار بر هدف سیاسی خود پافشاری می‌کند، درحالی‌که سرمایه‌گذار بانفوذ ظاهرا بیشتر به خطر مقابله با چنین مردی فکر می‌کند.

ورود کارآگاه وزنیاک، با بازی پت مک‌آفی، دردسر را شخصی‌تر می‌کند. او در ازای هفته‌ای سه هزار دلار، اطلاعات پلیس را به انگلیش دن می‌رسانده و مرگ دن این درآمد را قطع کرده است. حالا می‌خواهد از دوایت پول بگیرد، چون اسلحه لوگری که تایسون با آن دن را کشته، در میان مدارک پلیس باقی مانده و می‌تواند برای او خطرساز شود. دوایت برای بیرون آوردن اسلحه بیست هزار دلار می‌پردازد و تحقیق درباره سوءقصد را نیز به این پلیس فاسد می‌سپارد.

این معامله، تصویری آشنا از شیوه اداره تشکیلات دوایت است: خطر فوری با خریدن همکاری یک فرد مسئله‌دار رفع می‌شود، اما همان فرد می‌تواند بعدها دردسر تازه‌ای بسازد. وزنیاک اکنون انگیزه مالی برای همراهی دارد، نه دلیلی محکم برای وفاداری. نجات تایسون از مدرکی خطرناک، به معنای امن شدن موقعیت او نیست.

مهم‌ترین سرنخ قسمت در ملاقات دوایت و مامور موسو روی نیمکت پارک مطرح می‌شود. موسو از حمایت مالی ون هیوزن از کارزارهای کلارک و کال ترشر می‌گوید و دوباره احتمال نقش کوایت ری در سوءقصد را پیش می‌کشد. سپس اضافه می‌کند: «حتی آب دادن به یه کاکتوس رو هم به اون عوضی نمی‌سپردم.»

این جمله قبلا از زبان بیل شنیده شده بود؛ هم درباره ری در گفت‌وگو با دوایت و هم درباره دوایت در صحبت با ری. تکرار همان عبارت از زبان موسو، توصیه‌ای ساده را به نشانه احتمالی هماهنگی تبدیل می‌کند. نگاه دوایت نشان می‌دهد شباهت را گرفته است. آیا بیل پس از بازداشتش توسط اف‌بی‌آی، به مهره‌ای برای تشدید اختلاف میان دو گروه تبدیل شده؟ آیا موسو از جنگی سود می‌برد که می‌تواند هر دو طرف را تضعیف کند؟

قسمت این احتمال را جدی می‌کند، اما هنوز آن را اثبات نمی‌کند. نسبت دادن سوءقصد، اطلاعات فرماندار یا مرگ‌های قبلی به موسو، در این مرحله فراتر از شواهد قطعی است. قوت صحنه نیز در همین تعلیق قرار دارد: دوایت ظاهرا به ارتباطی مشکوک پی برده، ولی پیش از آنکه فرصت بررسی داشته باشد، باید راهی نیویورک شود.

ملاقات او با کوایت ری در کلیسا، از بخش‌های جذاب «Dinosaurs» است. ری همچنان به هویت گانگستری خود می‌بالد و تامل دوایت درباره ایمان و معنای دستاوردهایشان را ضعف تلقی می‌کند. در مقابل، دوایت انگار متوجه شده قلمرویی که با خشونت ساخته‌اند، بیرون از قواعد محدود همان جهان ارزش چندانی ندارد. موقعیت صحنه این تضاد را پررنگ می‌کند: دو مرد در فضایی مذهبی درباره قدرتی بحث می‌کنند که عمدتا بر ترس استوار بوده است.

حمله مسلحانه بیرون کلیسا، بحث را قطع می‌کند و افراد همراه آن‌ها مهاجم را می‌کشند. توضیح بعدی ری، تیراندازی را به انتقام‌جویی از بوفالو و قتل لوکا پیوند می‌دهد، نه لزوما به کمین تولسا. بنابراین، زنده ماندن دوایت در نیویورک معمای سوءقصد قبلی را حل نمی‌کند. اعلام ری درباره فرستادن تورکو به تولسا نیز نشان می‌دهد این رویارویی، آشتی پایداری به همراه نداشته است. همراهی ترانه «It’s Good to Be King» در پایان این بخش، با موقعیت دو مرد تناسب دارد؛ هر دو قدرت دارند، اما هیچ‌کدام از پیامدهای آن در امان نیستند.

در تولسا، کشف گودی و وینس مسیر کاملا متفاوتی باز می‌کند. آن‌ها هنگام جابه‌جایی یک جسد دفن‌شده، جمجمه دایناسوری را پیدا کرده‌اند که بررسی تخصصی، ارزش احتمالی آن را حدود یک میلیون دلار یا بیشتر نشان می‌دهد. این فسیل بسیار سالم، متعلق به آکروکانتوسور، می‌تواند ارزش مزرعه فناریو را تغییر دهد؛ ملکی که همین حالا نیز زیر فشار اقدامات فرماندار قرار دارد.

بااین‌حال، میچ ترجیح می‌دهد فعلا دوایت را در جریان نگذارند. این پنهان‌کاری هنوز معنای قطعی خیانت ندارد، ولی فاصله‌ای میان تصمیم‌های افراد گروه و نیازهای فوری رئیسشان ایجاد می‌کند. در کنار آن، نزدیک‌تر شدن میچ و اسپنسر و قرار شامشان، فرصتی کوتاه برای فاصله گرفتن از تهدیدها می‌سازد؛ فرصتی که حتی تماس دوایت هم می‌تواند نیمه‌تمامش بگذارد.

دردسر بزرگ‌تر از حراج شراب‌های تقلبی می‌آید. بودی و لئوناردو تیمپونه نقشه کشیده‌اند افراد گروه با ظاهر خریداران ثروتمند وارد حراج شوند، قیمت را بالا ببرند و بعد کنار بکشند تا خریداران واقعی پول بیشتری بپردازند. سقف پیشنهاد روشن است: هفت هزار و پانصد دلار برای هر بطری.

تایسون اما درگیر نمایش پیروزی می‌شود. موفقیت تازه ویدئوی رپش و رشد سریع دنبال‌کنندگان، به اعتمادبه‌نفس او دامن زده و پخش زنده حراج نیز موقعیت را برایش به صحنه خودنمایی تبدیل می‌کند. او از سقف تعیین‌شده عبور می‌کند و با پیشنهادی بالاتر از هشت هزار دلار برای هر بطری، برنده می‌شود؛ یعنی گروه باید شراب تقلبی خودش را بخرد.

اینجا تفاوت مهمی میان تعهد پرداخت و زیان نهایی وجود دارد. مبلغ خرید حدود ۲٫۲ میلیون دلار است، اما تمام آن ضرر خالص محسوب نمی‌شود؛ بخش عمده پول به فروشنده، یعنی خود گروه، بازمی‌گردد و حدود ده درصد سهم موسسه حراج می‌شود. بااین‌حال، درآمد مورد انتظار از خریداران بیرونی از دست رفته و تامین نقدینگی لازم هم دردسر کوچکی نیست. حتی ارزش احتمالی فسیل، پول آماده‌ای برای رفع این مشکل به حساب نمی‌آید.

ضعف این خط داستانی، تکرار نابالغی تایسون است. او فرصت پیدا کرده هویتی مستقل در موسیقی بسازد، اما باز هم خواسته‌اش برای دیده شدن بر توانایی پیروی از یک دستور ساده غلبه می‌کند. دوایت از او محافظت کرده، ولی وفاداری تایسون هنوز با مسئولیت‌پذیری همراه نشده است.

پایان قسمت این بحران را برای صبح نگه می‌دارد. دوایت به خانه بازمی‌گردد، درباره حراج می‌پرسد و جوآن گفت‌وگو را عقب می‌اندازد. او با یک کاسه سوپ مینسترونه روزه‌اش را می‌شکند، بی‌خبر از نتیجه حراج. «Dinosaurs» در بخش نیویورک و سرنخ مربوط به موسو، تعلیق موثری می‌سازد؛ در تولسا نیز یادآوری می‌کند ژنرال فقط از دشمنانش ضربه نمی‌خورد. گاهی کسانی که قرار است کمکش کنند، پیش از بازگشت او بحران بعدی را آماده کرده‌اند.