ماجرای حضور غافلگیرکننده مت دیمون و دیوید لترمن در فصل چهارم «The Gilded Age»

حدود هشت دقیقه از قسمت نخست فصل چهارم «The Gilded Age» گذشته بود که دو چهره آشنا، بی‌هیچ دیالوگی و در لباس‌های رسمی، در پس‌زمینه ظاهر شدند: مت دیمون و دیوید لترمن. این حضور کوتاه و غیرمنتظره، تماشاگران را غافلگیر کرد؛ اما پشت آن، آرزویی قدیمی و برنامه‌ریزی دقیقی قرار داشت.

حضور این دو در سریال اچ‌بی‌او (HBO)، ساخته جولین فلوز، خالق «Downton Abbey»، به ابتکار ایزابل ریچاردسون شکل گرفت. ریچاردسون، شورانر برنامه لترمن با نام «My Next Guest Needs No Introduction»، تصمیم گرفته بود آرزوی دیرینه او برای حضور به‌عنوان هنرور را محقق کند.

ریچاردسون در گفت‌وگو با ولچر (Vulture) توضیح داد که این علاقه از زمانی در لترمن شکل گرفته بود که «Annie Hall» را تماشا کرد و دوست کمدینش، گری میول دیر، را در پس‌زمینه یکی از صحنه‌ها دید. او گفت: «برای دیو خیلی بامزه بود که دوستش را در آن نما می‌شناخت، درحالی‌که احتمالا بیشتر مردم اصلا متوجه نمی‌شدند او کیست.»

لترمن پیش‌تر هم به تحقق این آرزو نزدیک شده بود. دوستی او با ریچارد آیوادی و بیل موری می‌توانست زمینه حضورش به‌عنوان هنرور در فیلم «The Phoenician Scheme» ساخته وس اندرسون را فراهم کند، اما زمان‌بندی‌ها با هم جور نشد.

این ایده هنگام تحقیق برای قسمت تازه‌ای از «My Next Guest Needs No Introduction» با حضور دیمون دوباره مطرح شد. گروه برنامه متوجه شد که این بازیگر برنده اسکار کارش را با حضور در پس‌زمینه صحنه‌ها آغاز کرده است. بنابراین پیشنهاد دادند او همراه لترمن بار دیگر هنروری را تجربه کند و این بازگشت به نقطه شروع، برای برنامه ضبط شود.

به گفته ریچاردسون، دیمون «بدون هیچ تردیدی، این ایده را به‌عنوان گزینه محبوبش انتخاب کرد». او اضافه کرد: «درحالی‌که این، با اختلاف، مسخره‌ترین و عجیب‌وغریب‌ترین ایده‌مان بود.»

پس از موافقت دیمون، نوبت پیدا کردن پروژه‌ای رسید که فیلم‌برداری‌اش با ضبط برنامه هم‌زمان باشد و عواملش هم از حضور این دو استقبال کنند. کیت چرچیل، تهیه‌کننده اجرایی «The Gilded Age»، لحظه مطرح‌شدن پیشنهاد را این‌طور به یاد آورد: «لحظه خیلی خنده‌داری بود. لیا بیکر، سرپرست تولیدمان، سر صحنه پیش من آمد و گفت: خب، یک سوال بامزه و جالب دارم؛ دوست دارید دیو لترمن و مت دیمون یک روز در صحنه ما هنرور باشند؟ من هم زدم زیر خنده.»

چرچیل موافقت مدیران «اچ‌بی‌او» را گرفت و برای اجرای ایده، دکور خیابان اصلی سریال را انتخاب کرد؛ همان خیابانی که خانواده راسل روبه‌روی خانواده ون راین زندگی می‌کنند. این دکور در محوطه‌ای در لانگ آیلند قرار دارد که ورود عموم به آن آزاد نیست و به گروه امکان می‌داد حضور دو مهمان مشهور را در فضایی کنترل‌شده فیلم‌برداری کند.

او توضیح داد: «تنها راهی که به ذهنم می‌رسید این بود که همه‌چیز کاملا کنترل‌شده پیش برود و آن‌ها را در نمایی قرار بدهیم که واقعا به آن نیاز داشتیم؛ این‌طوری احتمال اینکه نما در تدوین نهایی باقی بماند، بالا می‌رفت.»

برنامه کاری فشرده بود و هماهنگی‌های اداری هم کم نبود، اما سرانجام همه‌چیز جور شد. لترمن حتی توانست کلاه بولر سفارشی خودش را بپوشد؛ کلاه لبه‌دار و گردی که گروه لباس سریال آن را مناسب دوره تاریخی داستان تشخیص داد.

دوربین‌های «My Next Guest Needs No Introduction» پرو لباس این دو را هم ثبت کردند؛ تجربه‌ای که به گفته ریچاردسون، به لحظاتی سرشار از شادی تبدیل شد. او گفت: «وقتی برنامه را ببینید، متوجه می‌شوید که مت و دیو هر دو، انگار جان تازه‌ای گرفتند.»