نهمین جراحی لیندزی وان پس از حادثه المپیک
قهرمان اسکی المپیک پس از ۹ ماه درمان، برای خارج‌کردن تجهیزات تثبیت استخوان و بازسازی رباط صلیبی زانوی چپ آماده می‌شود؛ مرحله‌ای که امیدوار است آخرین عمل در مسیر بهبودی‌اش باشد.
برای لیندزی وان، بازگشت به اتاق عمل هم اضطراب دارد و هم امید. اسکی‌باز ۴۲ ساله‌ای که سقوط شدیدش در المپیک زمستانی ۲۰۲۶ میلان به آسیب پیچیده پای چپ انجامید، در آستانه نهمین جراحی سال خود از آرزویی ساده اما مهم گفت: اینکه این بار، آخرین عمل باشد.
وان در ویدئویی اینستاگرامی توضیح داد که تیم جراحی قرار است پلاک‌ها و پیچ‌هایی را که استخوان درشت‌نی او را تثبیت کرده‌اند خارج کند و رباط صلیبی قدامی آسیب‌دیده زانویش را بازسازی کند. او گفت: «تمام این ۹ ماه منتظر بودم استخوانم جوش بخورد تا بتوانیم رباط صلیبی را درست کنیم.»
مسیر دشوار او تنها یک هفته پیش از آغاز بازی‌های المپیک شروع شد؛ زمانی که در یکی از مسابقات جام جهانی دچار پارگی رباط صلیبی قدامی شد. با وجود این آسیب، تصمیم گرفت در المپیک رقابت کند. اما روز ۸ فوریه، هنگام مسابقه اسکی سرعت، گیرکردن باتومش در مسیر به سقوطی شدید با سرعت بالا انجامید.
وان با بالگرد به بیمارستانی در ترویزوی ایتالیا منتقل شد و برای تثبیت وضعیت پایش، چهار جراحی اضطراری اولیه را پشت سر گذاشت. پس از بازگشت به آمریکا نیز درمان و عمل‌های بعدی ادامه پیدا کرد؛ روندی که اکنون، پس از ۹ ماه، به جراحی تازه رسیده است.
او در کپشن پست اینستاگرامی‌اش، احساسات متناقض پیش از عمل را این‌طور توصیف کرد: «مدت‌هاست این روز روی تقویمم بوده و بالاخره از راه رسیده. نگران و مضطرب بوده‌ام، اما هم‌زمان هیجان‌زده‌ام؛ امیدوارم بتوانم بالاخره این مرحله را پشت سر بگذارم.»
بااین‌حال، وان درباره نتیجه جراحی با احتیاط صحبت کرد: «این نهمین عمل من خواهد بود و دعا می‌کنم آخرینش باشد. هنوز ممکن است حین جراحی چیزهایی تغییر کند، پس باید ببینیم چطور پیش می‌رود. وقتی از عمل بیرون بیایم و در حال بهبودی باشم، شما را در جریان می‌گذارم.» در این پیام، هنوز نتیجه جراحی یا قطعی‌بودن پایان عمل‌های او اعلام نشده است.
به گفته وان، خارج‌کردن پیچ‌ها و پلاک‌ها حفره‌هایی در استخوان باقی می‌گذارد که برای ترمیم به زمان نیاز دارند. او همچنین از انتظار یک دوره حدوداً شش تا ۹ ماهه برای بهبودی پس از بازسازی رباط صلیبی صحبت کرد؛ زمانی که باید در چارچوب وضعیت شخصی و روند درمان خودش در نظر گرفته شود.
این قهرمان المپیک در ماه‌های گذشته، در کنار توان‌بخشی، بخشی از فعالیت‌های روزمره و اجتماعی‌اش را حفظ کرده است؛ از ورزش‌کردن و حضور در مراسم اهدای جوایز تا نخستین تجربه حضور روی صحنه نمایش مد در هفته مد پاریس. این حضورها، البته به معنای پایان درمان او نبوده‌اند.
پیام تازه وان با حمایت هواداران و چهره‌های شناخته‌شده همراه شد. سوفیا ورگارا برایش نوشت: «به فکرت هستم!» شارلیز ترون نیز با پیامی مشابه و یک قلب از او حمایت کرد. شان جانسون، قهرمان المپیک ژیمناستیک، هم نوشت: «از پسش برمی‌آیی! برای بهبودت دعا می‌کنم!» متیو بایه، شریک عاطفی وان، نیز در این مسیر همراه اوست.
وان در پیامش از پزشکان، فیزیوتراپیست، پرستاران و دیگر اعضای کادر درمان تشکر کرد و گفت محبت و دلگرمی‌ای که در این ۹ ماه دریافت کرده، برایش ارزش بسیاری داشته است. اطلاعات مربوط به آسیب و توان‌بخشی او، شرح یک تجربه شخصی است و جایگزین تشخیص، درمان یا مشاوره متخصص نیست.
امید وان به آخرین جراحی، هنوز یک آرزوست، نه وعده‌ای قطعی؛ اما او این مرحله را با قدردانی و چشم‌اندازی امیدوارانه آغاز کرده است. پایان کپشنش نیز به جمله‌ای از مادرش اختصاص داشت: «امروز هم یک روز عالی دیگر است!» و بعد، با همان آمیزه نگرانی و امید نوشت: «امیدوارم حق با او باشد.»
