همسر اول کایاهان پس از سالها دوباره خبرساز شد
کایاهان آچار، خواننده و آهنگساز فقید ترکیه، از چهرههای ماندگار موسیقی پاپ این کشور بود؛ هنرمندی که زندگی شخصیاش نیز مانند آثارش، بارها مورد توجه رسانهها قرار گرفت. حالا انتشار تصویری تازه از نور آجار، همسر اول او، باعث شده نام این زن پس از سالها دوباره در رسانههای ترکیه مطرح شود.
کایاهان که در ۲۹ مارس ۱۹۴۹ در ازمیر به دنیا آمد، در طول چند دهه فعالیت هنری با ترانههایی مانند «Yemin Ettim»، «Bir Aşk Hikayesi» و «Gözlerinin Hapsindeyim» به یکی از صداها و ترانهسازان مهم موسیقی ترکیه تبدیل شد. او در سال ۱۹۹۰ با ترانه «Gözlerinin Hapsindeyim» نماینده ترکیه در مسابقه یوروویژن (Eurovision Song Contest) بود و جایگاه ویژهای در حافظه موسیقایی مردم ترکیه پیدا کرد.
کایاهان در زندگی شخصی خود سه بار ازدواج کرد. نخستین ازدواج او با نور آجار بود؛ زنی که از دوران دبیرستان میشناخت. این زندگی مشترک حدود ۲۴ سال ادامه داشت و حاصل آن دختری به نام بسته آجار شد. بسته آجار نیز بعدها وارد دنیای موسیقی شد و نام خانوادگی پدرش را در فضای هنری ترکیه زنده نگه داشت.
با این حال، زندگی مشترک کایاهان و نور آجار در نهایت به جدایی رسید. بر اساس روایتهای منتشرشده در رسانههای ترکیه، کایاهان زمانی که هنوز با همسر اولش زندگی میکرد، به لاله ییلماز علاقهمند شد و همین رابطه زمینه جدایی او از نور آجار را فراهم کرد. او پس از پایان ازدواج نخست، با لاله ییلماز ازدواج کرد. سومین ازدواج کایاهان نیز با ایپک آچار بود؛ ازدواجی که تا زمان درگذشت او ادامه داشت.
کایاهان در ۳ آوریل ۲۰۱۵ در ۶۶ سالگی، پس از سالها مبارزه با سرطان، از دنیا رفت. مرگ او برای دنیای موسیقی ترکیه ضایعهای بزرگ بود؛ زیرا او تنها یک خواننده محبوب نبود، بلکه بهعنوان آهنگساز و ترانهسرا نیز بر نسلهای مختلف موسیقی پاپ ترکیه تأثیر گذاشت.
در روزهای اخیر، بسته آجار با انتشار عکسی از مادرش، نور آجار، در اینستاگرام توجه کاربران را جلب کرد. همین تصویر کافی بود تا همسر اول کایاهان پس از سالها دوری از نگاه رسانهها، دوباره خبرساز شود. بسیاری از کاربران با دیدن این عکس، از شباهت مادر و دختر و همچنین از نقش نور آجار در سالهای ابتدایی زندگی هنری و خانوادگی کایاهان نوشتند.
زندگی کایاهان، از موفقیتهای بزرگ هنری تا ازدواجهای پرحاشیه، همچنان برای مخاطبان ترکیه جذاب است. انتشار یک عکس قدیمی یا خانوادگی نشان میدهد که حتی سالها پس از درگذشت یک هنرمند، خاطرات، روابط و آدمهای نزدیک به او میتوانند دوباره به بخشی از گفتوگوی عمومی تبدیل شوند.
