رقابت نفسگیر «Chicago Hope» و «ER»؛ نبرد دو درام پزشکی محبوب دهه ۹۰
برای طرفداران درامهای پزشکی دهه ۹۰، سال ۱۹۹۴ سالی فراموشنشدنی بود. در فاصله تنها ۲۴ ساعت، قسمت آزمایشی دو مجموعه مهم این ژانر روی آنتن رفت و مخاطبان با دو گروه از بازیگران توانمند و انبوهی از موقعیتهای اضطراری بیمارستانی روبهرو شدند.
یکشنبه ۱۸ سپتامبر، سریال «Chicago Hope» از شبکه سیبیاس (CBS) پخش شد؛ مجموعهای که مندی پتینکین و آدام آرکین در آن گروهی از پزشکان بیمارستانی به همین نام را رهبری میکردند. یک روز بعد، «ER» با بازی آنتونی ادواردز و جرج کلونی از شبکه انبیسی (NBC) روی آنتن رفت. تنها سه روز بعد، هر دو سریال پنجشنبهشب در یک ساعت پخش شدند تا یکی از مهمترین رقابتهای تلویزیونی آن دوران شکل بگیرد.
«Chicago Hope» ایده دیوید ای. کلی، خالق سرشناس تلویزیون، بود. او پس از پیشنهاد «سیبیاس» برای ساخت یک درام پزشکی به این پروژه پیوست. کلی در گفتوگو با آکادمی تلویزیون (Television Academy) گفت: «این ایده برایم جذاب بود؛ چیزی متفاوت و تجربهای تازه به نظر میرسید. یکی از سریالهایی که پیش از ورودم به دنیای تلویزیون تماشا میکردم، «St. Elsewhere» بود و واقعا دوستش داشتم. بنابراین ملاقات با پزشکان و بازدید از اتاقهای عمل را شروع کردم و با خودم گفتم: “بسیار خب، امتحانش میکنیم.”»
هرچند «Chicago Hope» شروع قدرتمندی داشت، خیلی زود زیر سایه «ER» قرار گرفت. سریال «انبیسی» پنجشنبهشبها را به تسخیر خود درآورد و به موفقترین برنامه تاریخ این شبکه در ساعت ۱۰ شب تبدیل شد. طولی نکشید که مشخص شد «Chicago Hope» برای بقا باید زمان پخش دیگری پیدا کند.
رقابت بر سر ساعت ۱۰ شب پنجشنبه تنها دو ماه ادامه یافت. تا ماه نوامبر، موفقیت خیرهکننده «ER» در جدول بینندگان کاملا آشکار شده بود و ادامه رقابت مستقیم با آن تصمیم عاقلانهای به نظر نمیرسید. به همین دلیل، «سیبیاس» پخش «Chicago Hope» را به ساعت ۹ شب منتقل کرد.
«ER» در پایان آن سال در جایگاه دوم پربینندهترین برنامههای تلویزیونی قرار گرفت و بعدها به یکی از بهترین و موفقترین سریالهای تاریخ «انبیسی» تبدیل شد. در سوی دیگر، «Chicago Hope» در ماه ژانویه بار دیگر جابهجا شد و اینبار دوشنبهشبها روی آنتن رفت. این تغییر نتیجه داد و سریال فصل را در میان ۳۰ برنامه پربیننده به پایان رساند. دوشنبهشب برای دو فصل دیگر خانه ثابت این مجموعه باقی ماند و جایگاه آن در آمار بینندگان نیز حفظ شد.
در فصل چهارم، «Chicago Hope» بار دیگر تغییر زمان داد و به چهارشنبهشب منتقل شد. از آن مقطع، افت تدریجی رتبه سریال در جدول بینندگان آغاز شد، اما عملکردش همچنان برای ادامه تولید به مدت دو فصل دیگر کافی بود.
سرانجام در فصل ششم، «سیبیاس» برای آخرینبار زمان پخش سریال را تغییر داد و آن را پنجشنبهها ساعت ۹ شب روی آنتن فرستاد؛ درست یک ساعت پیش از بازهای که رقیب قدیمیاش «ER» همچنان در آن بر تلویزیون حکمرانی میکرد. شبکه امیدوار بود این تصمیم جان تازهای به مجموعه ببخشد، اما این قمار نتیجه نداد و «Chicago Hope» در پایان فصل ششم لغو شد.
بااینحال، وقتی رقیب اصلی یک سریال یکی از موفقترین آثار تاریخ تلویزیون باشد، دوام آوردن برای شش فصل دستاورد کوچکی نیست. همین ماندگاری کافی است تا «Chicago Hope» جایگاهی شایسته در میان برترین درامهای پزشکی تاریخ تلویزیون داشته باشد.
