قسمت پنجم فصل سوم «NCIS: Origins»؛ گذشته لالا و رازی که گیبس از آن خبر نداشت

قسمت پنجم فصل سوم «NCIS: Origins» با عنوان «Baila Esta Cumbia» قرار است نگاه ما را به لالا دومینگز تغییر دهد؛ هم زنی که در سال ۱۹۹۳ کنار گیبس کار میکند و هم کسی که گیبس سالهاست او را ازدسترفته میداند. پروندهای درباره یک کلاهبرداری، گذشته خانوادگی لالا را آشکار میکند و در خط زمانی امروز، بازجویی از یک ردیاب، خبر مرگ او را زیر سوال میبرد. غافلگیری پایانی شاید برای مخاطبانی که از ابتدا به ماجرای سقوط هواپیما مشکوک بودند، چندان غیرمنتظره نباشد، اما زمینهچینی عاطفی این قسمت به آن وزن میدهد. ادامه مطلب، داستان و پایان قسمت را فاش میکند.
این قسمت، نوشته کاترین پرایس و به کارگردانی آنتونی همینگوی، پس از وقفه یکهفتهای پخش سریال برای پوشش انتخابات، در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ از شبکه سیبیاس (CBS) روی آنتن رفت. فصل سوم برای باز شدن جا در جدول پخش سهشنبهها به روی اسپینآف تازه «NCIS: New York» کوتاهتر شده و قسمت پنجم، نقطه میانی آن است. همین محدودیت باعث میشود انتظار پیشروی داستان بیشتر باشد؛ بهخصوص در قسمتی که پرونده جناییاش از بهترین معماهای مجموعه نیست. بااینحال، پرداخت لالا و رابطهاش با گیبس، بخش مهمی از این کمبود را جبران میکند.
در سال ۱۹۹۳، تیم درباره مرگ زنی تحقیق میکند که پس از تیر خوردن، تلاش کرده با خودرو فرار کند و تصادف کرده است. ابتدا به نظر میرسد او در ماههای پایانی بارداری بوده، اما شکم برجستهاش ساختگی از آب درمیآید. زن با نام لیلی ویلیامز زندگی میکرده و ظاهرا قصد داشته با ادعای بارداری از ویکتور بنکس، مرد ثروتمندی که بهتازگی مرده، از خانواده او پول بگیرد.
لالا زودتر از دیگران سازوکار این فریب را تشخیص میدهد، چون خودش زمانی در اجرای نقشههای مشابه به پدرش کمک کرده است. مایک فرانکس از گذشته او خبر داشته، اما گیبس و رندی تازه با این بخش از زندگی همکارشان آشنا میشوند. این افشاگری، مهارتهای لالا را در خواندن رفتار آدمها و ارتباط گرفتن با خبرچینها و مظنونان روشنتر میکند. او دنیای آن سوی قانون را فقط از پروندهها نشناخته؛ بخشی از کودکیاش در همان دنیا گذشته است.
شباهت زندگی لیلی با گذشته لالا، پرونده را برای او شخصی میکند. لیلی نیز با پدری کلاهبردار بزرگ شده و توصیف مردی که در نقش یک وکیل مکزیکی برای گرفتن پول به خانواده بنکس فشار آورده، لالا را به فکر پدر خودش میاندازد. او نمیخواهد باور کند پدرش قاتل است، اما احتمال دخالت او را هم کنار نمیگذارد. در نتیجه، هر سرنخ هم گامی در تحقیقات است و هم یادآور زخمی که هنوز بسته نشده.
فلاشبکها نشان میدهند پدر لالا برای کشاندن دخترش به آخرین کلاهبرداری مشترکشان، کتک خوردن خودش را صحنهسازی کرده بود. لالا با تصور اینکه باید نجاتش دهد، وارد نقشه شد؛ بعد پدر فرار کرد و او با پیامدهای قانونی ماجرا، حضور در مرکز اصلاح نوجوانان و مسئولیت خانواده تنها ماند. آسیب این رابطه، خشونت فیزیکی مستقیم نبوده، بلکه سوءاستفاده از اعتماد دختری بوده که میخواسته از پدرش محافظت کند.

تحقیقات تیم به تمبری کمیاب و نقشه کلاهبرداری دیگری میرسد و زمینه یک عملیات مخفی در نمایشگاه را فراهم میکند. این بخش، حالوهوایی شبیه «Leverage» دارد: گروهی صمیمی که با نقش بازی کردن و اجرای یک فریب هماهنگ، میخواهند طرف مقابل را بیرون بکشند. رندی در قالب جوان ثروتمند و بیپروا و مایک با شخصیت اغراقشده یک مرد تگزاسی، بخش عمده شوخیها را به دوش میکشند. ترکیب آنها تنوع خوشایندی ایجاد میکند، چون سریال معمولا رابطه مایک با گیبس یا لالا را بیشتر در مرکز توجه میگذارد.
مردی که بهعنوان وکیل معرفی شده، سرانجام پیدا میشود، اما پدر لالا نیست و قتل لیلی نیز کار او نبوده است. تحقیقات دوباره به خانواده بنکس برمیگردد. مشخص میشود ویکتور پس از اطلاع از خیانت همسرش، آدری، او را عملا از ارث محروم کرده و تنها سهامی بیارزش و کلبه ماهیگیریاش را برایش گذاشته است. تیم به این نتیجه میرسد که آدری در همان کلبه به لیلی شلیک کرده و قربانی هنگام فرار تصادف کرده است.
راهحل پرونده چندان تازه نیست، اما کارکرد اصلی آن هم ایجاد یک معمای پیچیده نیست. داستان جنایی، لالا را وادار میکند با گذشتهای روبهرو شود که مدتها احساسات مربوط به آن را کنار زده است. نگرانی او از قضاوت گیبس اهمیت بیشتری از هویت قاتل پیدا میکند. لالا آدم معاشرتی و توانمندی است، اما این ویژگیها به معنای آسان بودن اعتماد برای او نیستند.
گیبس جوان، با بازی آستین استول، بهجای بازخواست کردن لالا، حالش را میپرسد و فرصت میدهد خودش تصمیم بگیرد چقدر از گذشتهاش بگوید. ورا نیز با وجود حضور محدودش، فضای امنی برای گفتوگو فراهم میکند. مایک در پایان، مقابل ویلر از تلاش لالا تقدیر میکند و میگوید به او افتخار میکند. یادآوری اینکه او با وجود اطلاع از سابقه لالا برای استخدامش اصرار کرده، رابطه این دو را عمیقتر میکند: مایک فقط گذشتهاش را تحمل نکرده، تواناییهایی را دیده که میتوانستند در مسیر دیگری به کار گرفته شوند.
مرکز عاطفی قسمت، دیدار لالا و گیبس در بار است. گیبس آخرین شمارهای را که از پدر او پیدا کرده، همراه با یک سکه بیستوپنجسنتی در اختیارش میگذارد، بیآنکه برای تماس گرفتن فشار بیاورد. لالا شماره را دور میاندازد و با همان سکه، آهنگ «Baila Esta Cumbia» از سلنا را در دستگاه پخش موسیقی انتخاب میکند. گیبس که رقص کومبیا یاد میگیرد، همراهش میشود و لحظهای شاد، آرامآرام به گریه لالا در آغوش او میرسد.
بازی ماریل مولینو در این تغییر حالوهوا، از نقاط قوت قسمت است. لالا لازم نیست با یک سخنرانی احساسش را توضیح بدهد و گیبس هم لازم نیست برای همهچیز راهحل داشته باشد. حضور بیقضاوت او کافی است تا لالا برای لحظهای دست از مراقبت دائمی از خودش بردارد. انتخاب تماس نگرفتن با پدر نیز لزوما به معنای حل شدن رنج گذشته نیست؛ فقط نشان میدهد روبهرو شدن با او، تنها راه ممکن برای ادامه زندگی نیست.
در خط زمانی سال ۲۰۲۶، گیبس با بازی مارک هارمون و الی بیشاپ با بازی امیلی ویکرشام، رولاند بریگز را در بالتیمور پیدا میکنند؛ ردیابی که مخفیگاه گیبس در آلاسکا را برای مهاجمان شناسایی کرده بود. او تیرانداز نبوده، اما در فراهم کردن مقدمات حمله نقش داشته است. زخم گیبس هنوز دردسرساز است، بااینحال تهدید او و بیشاپ بریگز را به حرف میآورد.
بریگز میگوید مردی سفیدپوست با ظاهری معمولی، از طریق دارکوب پیدایش کرده و با رمزارز پول داده تا دو مامور سابق فدرال را پیدا کند. یکی گیبس بوده و دیگری سیسیلیا، لالا، دومینگز. گیبس میگوید لالا مرده است، اما پاسخ ردیاب باور چندینساله او را میشکند: کارفرما آگهی مرگ لالا را جدی نگرفته و گفته است: «او توی آن هواپیما نبود.»
این جمله پایان، مسیر فصل را تغییر میدهد. گیبس دیگر فقط دنبال عامل حمله به خودش نیست؛ باید بفهمد لالا کجاست و چرا کسی هر دوی آنها را هدف گرفته است. واکنش او نیز نشان میدهد که از زنده بودن لالا خبر نداشته. بااینحال، هنوز مشخص نیست چه کسی خبر مرگ را ساخته، ناپدید شدن لالا انتخاب خودش بوده یا نه، و آیا مایک یا ورا از حقیقت اطلاع داشتهاند. گذشته کلاهبرداری لالا، توانایی احتمالی او برای محو کردن ردش را باورپذیرتر میکند، اما انگیزه این کار را توضیح نمیدهد.
مولینو در یک مصاحبه، درباره این افشاگری و احتمال نقش فرانکس صحبت کرده است. پاسخهای او بر اهمیت رابطه لالا و مایک تاکید دارند، بیآنکه همه پرسشهای داستان را قطعی حل کنند.
پرسش: واکنشت به این خبر چیست که لالا در سال ۲۰۲۶ نمرده، در هواپیما نبوده و هدف دیگر مهاجمان است؟
ماریل مولینو: «میدانم، میدانم! بامزه است، چون این چیزی بود که از شروع فصل اول میدانستم. سخت بود پیش خودم نگهش دارم و نخواهم فریاد بزنم: بچهها، اشکالی ندارد! فقط امیدتان را از دست ندهید! هیجانانگیز است، اما هنوز نمیگوید او کجاست یا چه کسی شده است. برای من پرسش بزرگتر همین است. اگر زنده است، چرا گیبس فکر میکند در سقوط هواپیما مرده؟ این موضوع کلی پرسش تازه درباره اتفاقهایی پیش میکشد که برای لالا افتاده و داستان را به آن نقطه رساندهاند.»
پرسش: ممکن است فرانکس به لالا کمک کرده باشد مرگش را صحنهسازی کند؟ لالای دهه نود آنقدر به او اعتماد داشت که چنین رازی را، حتی دور از چشم گیبس، با او در میان بگذارد؟
ماریل مولینو: «فکر میکنم داری به چیزی میرسی، مریدیت. فکر میکنم همینطور است! رابطه خیلی محکمی دارند. لالا دست راست اوست؛ برای من هیچ تردیدی در این نیست. او برای رابطهاش با فرانکس ارزش زیادی قائل است و فرانکس هم همینطور. میتوانم بگویم بیشتر از هر چیز و هر کس به هم اعتماد دارند. این قسمت زمینه خوبی برایش ساخت، چون فرانکس از گذشته او خبر داشت و با وجود آن میخواست استخدامش کند. آن مهارتها را در او دید. در قسمت بعدی، درباره فرانکس و لالا بیشتر خواهید فهمید.»
پرسش: اگر لالای دهه نود میفهمید رسیدن او و گیبس به یک پایان خوش تا زمان حال طول میکشد، چه احساسی داشت؟
ماریل مولینو: «خدای من، باورش نمیشد. عصبانی میشد. نمیفهمید چرا. از نگاه او چیزی نباید مانع با هم بودنشان شود. اصلا برایش منطقی نیست.»
«Baila Esta Cumbia» در مقام یک پرونده جنایی، قسمتی متوسط و گاهی قابلپیشبینی است، اما در پرداخت لالا دستاورد مهمتری دارد. پایان، خبر زنده بودن او را پیش میکشد؛ رقص پیش از آن، یادآوری میکند چرا این خبر برای گیبس چنین اهمیتی دارد. حالا معما فقط این نیست که لالا چگونه ناپدید شده، بلکه این است که چه اتفاقی توانسته رابطهای با این میزان نزدیکی را به بیش از سه دهه دوری تبدیل کند.





