مرجان ساتراپی در ۵۶ سالگی درگذشت

مرجان ساتراپی (Marjane Satrapi)، هنرمند و کارگردان ایرانی-فرانسوی و نامزد جایزه اسکار، روز ۳ ژوئن ۲۰۲۶ در سن ۵۶ سالگی درگذشت. بهگزارش نزدیکان و خانواده که بیانیهای به خبرگزاری AFP ارسال کردند، ساتراپی «از غم» اندکی بیش از یک سال پس از درگذشت شوهرش، ماتیاس ریپا (Mattias Ripa)، که عشق زندگی او بود، جان خود را از دست داد. ماتیاس ریپا، تهیهکننده، بازیگر و فیلمنامهنویس، روز ۸ آوریل ۲۰۲۵ فوت کرده بود.
مرجان ساتراپی در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۹ در رشت به دنیا آمد و دوران کودکی و نوجوانیاش را در تهران گذراند؛ خانوادهاش او را در سالهای نوجوانی برای ادامه تحصیل به فرانسه فرستادند و از او خواستند که اقامت دائم در آن کشور اختیار کند. ساتراپی از اوایل دهه ۱۹۹۰ در فرانسه زندگی کرد و بهعنوان نویسنده، کارتونیست، انیماتور و فیلمساز شناخته شد.
او بیشتر برای کتاب تصویری و فیلم انیمیشنی «پرسپولیس» شناخته میشود؛ اثری نیمهخودزندگینامه که تجربههای او از رشد را روایت میکند. «پرسپولیس» که در ۲۰۰۷ به صورت فیلم انیمیشنی بهکارگردانی مشترک با وینسنت پاروناو (Vincent Paronnaud) ساخته شد، جایزه هیئت داوران جشنواره کن (Cannes Film Festival) را بهدست آورد و نامزد بهترین فیلم انیمیشنی در جوایز اسکار ۲۰۰۸ (Academy Awards) و همچنین نامزد جوایز آنی (Annie Awards) شد.
از دیگر آثار سینمایی و فعالیتهای مهم او میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- «مرغ با آلو» (Chicken with Plums) — اقتباس دیگری از رمانهای تصویری او که در مسابقه جشنواره ونیز (Venice Film Festival) در ۲۰۱۱ حضور داشت؛ این اثر با همکاری وینسنت پاروناو ساخته شد.
- «دار و دسته جوتاها» (La Bande des Jotas) — آغاز تجربه کار در سینمای بازیوار (لایو اکشن) در ۲۰۱۲؛ ساتراپی در این کمدی جنایی هم بازی کرد و هم کارگردانی نمود و ماتیاس ریپا نیز در آن حضور داشت.
- «صداها» (The Voices) — فیلم کمدی ۲۰۱۴ با بازی رایان رینولدز (Ryan Reynolds) و جما آرترتون (Gemma Arterton) که در هالیوود ساخته شد.
- «رادیواکتیو» (Radioactive) — بیوپیک ۲۰۱۹ تولید شده توسط شرکت ورکینگ تایتل (Working Title) با نقشآفرینی رزاماند پایک (Rosamund Pike) در نقش ماری کوری.
- «پاریس عزیز» (Dear Paris) — آخرین فیلم او، کمدی سیاه گروهی که بازیگرانی چون مونیکا بلوچی (Monica Bellucci)، رشدی زم (Roschdy Zem)، الکس لوتز (Alex Lutz) و آندره دوسولیه (André Dussollier) در آن حضور داشتند.
خانواده و نزدیکان در بیانیه خود یادآور شدند که ساتراپی زندگی و آثارش را وقف بیان تجربههای شخصی و جمعی کرد و صدایش برای بسیاری الهامبخش بود. جزئیات مراسم و تشییع هنوز اعلام نشده است.





