میچل رابرتسون همبازی برندون فلین در فیلم زندگی جیمز دین شد
بازیگر «Half Man» در «One Hand Tied» نقش بیل بست، دوست نزدیک و هماتاقی جیمز دین را بازی میکند؛ فیلمی که رابطه این دو را از دریچه خاطرات بست روایت خواهد کرد.

فیلم مستقل «One Hand Tied» برای روایت زندگی جیمز دین پیش از تثبیتشدن تصویر افسانهایاش، یکی دیگر از بازیگران اصلی خود را پیدا کرد. میچل رابرتسون، بازیگر اسکاتلندی که با حضور در سریال نتفلیکس «Half Man» مورد توجه قرار گرفت، در کنار برندون فلین بازی خواهد کرد. فلین پیشتر برای نقش دین انتخاب شده بود و رابرتسون قرار است بیل بست، دوست نزدیک و هماتاقی او در دانشگاه کالیفرنیا، لسآنجلس، را به تصویر بکشد.
به گزارش هالیوود ریپورتر، گای گیدو نویسندگی و کارگردانی این پروژه را بر عهده دارد. فیلم که پیشتر با نام «Willie and Jimmy Dean» شناخته میشد، اقتباسی از کتاب خاطرات بست با عنوان «Surviving James Dean» است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
بست در این کتاب نوشته بود که در ۱۹سالگی و هنگام تحصیل در رشته تئاتر دانشگاه با دین آشنا شد. به روایت او، این آشنایی به هماتاقیشدن، دوستی نزدیک و در نهایت رابطهای عاشقانه انجامید. بست مدعی بود آنها برای آسیبنرسیدن به آینده حرفهای دین، رابطه خود را پنهان نگه داشتند؛ در همان دورهای که این بازیگر جوان با ستارههای زن نیز رابطه داشت. او در خاطراتش از امید به دوباره زیر یک سقف رفتن با دین نوشته بود.
فیلمنامه گیدو فاصله نخستین دیدار این دو تا مرگ دین در ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۵ را پوشش میدهد. محور داستان، رابطه در حال تغییر آنها و تلاش بست برای پذیرفتن گرایش خود در فضای اجتماعی دهه ۱۹۵۰ است. گیدو در سال ۲۰۱۱ با بست گفتوگو کرده بود؛ چهار سال پیش از آنکه این نویسنده در ۸۴سالگی درگذشت.
دین پنج سال پس از آشنایی با بست، در ۲۴سالگی بر اثر سانحه رانندگی جان باخت. از سه فیلم بلندی که جایگاه او را بهعنوان بازیگر نقش اصلی تثبیت کردند، تنها «East of Eden» پیش از مرگش اکران شد و «Rebel Without a Cause» و «Giant» پس از درگذشت او به نمایش درآمدند. «East of Eden» نیز با انتشار مینیسریال تازه نتفلیکس، که مانند فیلم از رمان جان استاینبک اقتباس شده، دوباره مورد توجه قرار گرفته است.
گیدو میگوید از زمان انتشار نخستین خبر ساخت فیلم، با واکنشهای متفاوتی روبهرو شده است. او در گفتوگو با هالیوود ریپورتر توضیح داد: «بیش از ۷۰ سال است که از جیمز دین تصویری رمانتیک و افسانهای ساختهاند. فکر میکنم مردم به تصویر مشخصی از او دل بستهاند: جوانی سرکش، عبوس و دلربا که دگرجنسگراست و سیگاری از گوشه لبش آویزان است. برای بعضیها، این احتمال که گرایش او پیچیدهتر از این تصویر بوده باشد، تصوری را به چالش میکشد که دههها با آن زندگی کردهاند.»
او در عین حال از استقبال بخشی دیگر از مخاطبان گفت: «بعضیها واقعاً مشتاقاند جیمز دینی چندلایهتر، آسیبپذیرتر و انسانیتر ببینند؛ کسی که لزوماً در هویتی که هالیوود برایش ساخته بود، جا نمیگرفت. علاقه من هم همین است. نمیخواهم او را کاملاً از نو تعریف کنم؛ میخواهم انسانی را بشناسم که پشت آن افسانه وجود داشت.»
انتخاب رابرتسون از نگاه گیدو، با همین رویکرد پیوند دارد. این بازیگر در «Half Man» نسخه جوانتر شخصیت جیمی بل را بازی کرده و بهزودی در درام بیبیسی «Counsels» نیز دیده خواهد شد. گیدو درباره او گفت: «همان لحظه که در “Half Man” دیدمش، فهمیدم بازیگر این نقش را پیدا کردهام. دنبال آسیبپذیری و دوستداشتنیبودن ذاتی بودم، اما قدرت هم برایم مهم بود. بیل در دورهای زندگی میکرد که حتی تصور همجنسگرابودن یک نفر میتوانست او را با دشمنی روبهرو کند؛ با این حال، پنج سال رابطه پرفرازونشیب با جیمز دین را پشت سر گذاشت. این کار تابآوری میخواهد.»
رابرتسون نیز فیلمنامه را اثری لطیف توصیف کرده که از تصویر یک شمایل فرهنگی عبور میکند تا به انسان پشت آن برسد: «از چشم بیل، جیمز دین را پیش از مشهورشدنش میبینیم؛ پیش از آن کت قرمز معروف با یقه بالازده. او را با نقصها و جاهطلبیهایش میشناسیم و در نهایت، جوانی میبینیم که سرشار از عشق به دوستش است.»
استیون جی. ولف، تهیهکننده آثاری چون «(۵۰۰) Days of Summer»، و فلاویا آمون، با سابقه ۲۱ سال فعالیت در فاکس سرچلایت، از تهیهکنندگان فیلم هستند. ولف نیز تست بازیگری رابرتسون را چنان طبیعی توصیف کرده که به گفته او، بیشتر شبیه تماشای تصاویر فیلمبرداریشده خود پروژه بوده است.
ولف و گیدو همچنان مشغول انتخاب بازیگران دیگرند؛ از جمله بازیگر نقش مهم بئاتریس، مادر بست. گیدو پیشتر فیلم «Madonna and the Breakfast Club» را کارگردانی کرده است. فلین نیز آثاری چون «True Detective»، «۱۳ Reasons Why» و «The Parenting» را در کارنامه دارد و پاییز امسال با نمایش «Here There Are Blueberries» نخستین حضورش در برادوی را تجربه میکند. هنوز زمان اکران «One Hand Tied» اعلام نشده است.
این پروژه بهجای مرور صرف مسیر کوتاه شهرت دین، رابطهای شخصی را مرکز روایت قرار میدهد؛ رابطهای که مبنای آن خاطرات و برداشت بیل بست است. تمایز میان این زاویه دید و ادعای ارائه تصویری قطعی از زندگی خصوصی دین، برای فیلم اهمیت خواهد داشت. فرصت اصلی «One Hand Tied» نیز همینجاست: نزدیکشدن به جوانی که پیش از تبدیلشدن به نماد سرکشی هالیوود، زندگیاش از بلندپروازی، صمیمیت و آسیبپذیری شکل گرفته بود.





