اختراع ماشین خیاطی

ماشین خیاطی یا چرخ خیاطی دستگاهی است که از نخ برای دوخت پارچه‌ ها و سایر مواد استفاده می‌کند. در طول انقلاب صنعتی اول، ماشین‌ های خیاطی برای کاهش حجم کار دستی خیاطی در کارخانه‌ های نساجی توسعه یافتند.

یک نفر می‌تواند از یک نوع بخیه در یک زمان بر روی یک ماشین خیاطی خانگی برای دوخت اشیاء خاص استفاده کند. ماشین‌ های خیاطی مدرن فرآیند دوخت را خودکار کرده‌اند تا پارچه بتواند بدون زحمت استفاده از سوزن، انگشتر یا سایر لوازم خیاطی دستی، وارد و خارج شود.

ماشین‌ های خیاطی اولیه یا از یک مکانیسم پدال پا یا یک دسته استفاده می‌کردند که باید به طور مداوم چرخانده می‌شد. بعدها دستگاه‌های برقی توسعه یافتند. با فرامدیا همراه باشید.

مخترع اولین ماشین خیاطی

توماس سنت، مخترع انگلیسی، اولین مدل ماشین خیاطی را در سال ۱۷۹۰ ساخت. دستگاه او برای کار با چرم و بوم طراحی شده بود. سنت یک نجار ماهر بود و اختراع او دارای ویژگی‌ های عملکردی متعددی مانند بازوی آویزان، مکانیسم تغذیه (مناسب برای طول‌های کوتاه چرم)، میله سوزن عمودی و حلقه بود.

با این حال، هیچ مدرکی مبنی بر ساخت مدل کار آمد توسط سنت وجود ندارد. سنت این ماشین را برای کاهش مقدار کلی دوخت دستی روی لباس و افزایش قابلیت اطمینان و کارایی دوخت طراحی کرد.

تاریخچه ماشین خیاطی

اولین حق ثبت اختراع بریتانیا برای کمک مکانیکی به فرآیند دوخت در سال ۱۷۵۵ به چارلز فردریک ویزنتال، مهندسی با اصالت آلمانی ساکن انگلستان اعطا شد. اختراع او یک سوزن دو نوک با یک چشم در یک انتها بود.

توماس سنت، مخترع انگلیسی، اولین مدل ماشین خیاطی را در سال ۱۷۹۰ ساخت. دستگاه او برای کار با چرم و بوم طراحی شده بود.

ماشین خیاطی سنت از تکنیک بخیه زنجیره‌ ای استفاده می‌کرد که در آن دستگاه بخیه‌ های ساده‌ای را با یک نخ در پارچه ایجاد می‌کرد. یک بخیه با سوراخ کردن مواد با یک سوزن خیاطی، حمل نخ از طریق سوراخ با یک میله نقطه دار چنگال، قلاب زدن زیر و حرکت به محل دوخت بعدی ایجاد شد. این فرآیند برای قفل کردن بخیه تکرار می‌شد.

ماشین سنت برای کمک به تولید انواع محصولات چرمی مانند زین و افسار ساخته شد، اما می‌توانست روی بوم نیز دوخت انجام دهد و برای ساخت بادبان کشتی استفاده می‌شد. اگرچه ماشین او برای آن زمان بسیار پیچیده بود، اما این ایده باید در دهه‌ های بعد به طور مداوم بهبود می‌یافت تا بتوان آن را یک گزینه قابل اجرا در نظر گرفت.

الیاس هاو، اهل اِسپِنسر، ماساچوست، که در سال ۱۸۴۵ اولین ماشین خیاطی را اختراع کرد، از طراحی مشابهی با فیشر استفاده کرد اما پارچه را به صورت عمودی نگه داشت. سوزن ماشین او که از نوک دور شده و از چشم شروع می‌شد، یک پیشرفت قابل توجه بود.

پس از گذراندن مدت طولانی در انگلستان برای جلب توجه ‌ها به دستگاه خود، او به آمریکا بازگشت و متوجه شد که افراد دیگری از جمله ایزاک مریت سینگر از حق اختراع او سوء استفاده می‌کنند. در سال ۱۸۵۴، او سرانجام در یک دادخواست نقض حق اختراع پیروز شد و مجوز دریافت حق امتیاز از شرکت‌ هایی مانند سینگر که از اختراعات تحت پوشش حق اختراع او استفاده می‌کردند را دریافت کرد.

شرکت سینگر در سال ۱۸۸۹ اولین ماشین‌ های برقی را تولید کرد. سینگر در پایان جنگ جهانی اول شروع به فروش ماشین‌ های دستی، پدالی و برقی کرد. ماشین‌ های برقی در ابتدا فقط ماشین‌ های معمولی بودند که یک موتور به کناره‌ های آن بسته شده بود، اما با دسترسی بیشتر خانه‌ ها به برق، استفاده از آن‌ها افزایش یافت و موتور به تدریج در بدنه ماشین ادغام شد.

تاریخچه مهم ماشین خیاطی

تاریخچه ماشین خیاطی با مراحل مهم متعددی همراه است شامل:

سال ۱۷۹۰:توماس سنت انگلیسی طرحی از یک ماشین خیاطی ارائه داد، اما هیچ مدرکی مبنی بر ساخت و استفاده از آن وجود ندارد.

سال ۱۸۳۰: بارتلمی تیمونیه، خیاط فرانسوی، اولین ماشین خیاطی عملی را اختراع کرد و اولین کارخانه ماشین خیاطی را تاسیس کرد.

سال ۱۸۳۴: والتر هانت، مخترع آمریکایی، ماشین خیاطی را اختراع و ثبت اختراع کرد، اما آن را تجاری‌ سازی نکرد.

سال ۱۸۴۶: الیاس هاو، مخترع آمریکایی، ماشین خیاطی عملی را با پیشرفت‌ های کلیدی مانند استفاده از دو نخ و بخیه قفل‌دار ثبت اختراع کرد.

سال ۱۸۵۱:ایزاک مریت سینگر، تاجر آمریکایی، اختراع هاو را بهبود بخشید و شرکت تولید کننده ماشین خیاطی سینگر را تاسیس کرد که به یکی از تولید کنندگان برتر ماشین خیاطی تبدیل شد.

اواخر قرن نوزدهم:شرکت‌ هایی مانند پفاف (Pfaff)، برنینا (Bernina) و بِرادِر (Brother) و همچنین مخترعان آلن بی. ویلسون (Allen B. Wilson) و هلن بلانچارد (Helen Blanchard) پیشرفت‌ ها و بهبود های بیشتری در فناوری ماشین خیاطی ایجاد کردند.

قرن بیستم:با پیشرفت فناوری ماشین خیاطی، ماشین‌ های خیاطی برقی، نسخه‌ های کامپیوتری و عملکرد های خودکار معرفی شدند.

امروزه از ماشین‌ های خیاطی به طور گسترده توسط افراد و صنعت نساجی برای پروژه‌ های خیاطی و صنایع دستی استفاده می‌شود. این تاریخ‌ ها نقاط عطف کلیدی در اختراع و تکامل ماشین خیاطی را نشان می‌دهند و نشان‌ دهنده تغییر از ماشین‌ های اولیه به ماشین‌ های مدرن هستند.

حقایق درباره اولین ماشین خیاطی

۱٫ بارتلمی تیمونیه اولین ماشین شناخته‌شده‌تر خیاطی عملی را اختراع کرد. او در سال ۱۸۳۰ با آگوست فراند، مهندس معدن، قرارداد بست و او طرح‌های لازم را تکمیل کرد و درخواست ثبت اختراع داد. ماشین آگوست فراند مانند مدل سنت، با استفاده از بخیه زنجیره‌ای درز های مستقیم می‌دوخت.

در ۱۷ ژوئیه ۱۸۳۰، برای ماشین او ثبت اختراع شد و در همان سال، او به همراه شرکاء، اولین کسب‌وکار تولید لباس مبتنی بر ماشین را برای تولید لباس‌ های ارتش فرانسه تاسیس کرد.

این دستگاه از چوب ساخته شده بود و با عبور یک سوزن خاردار از پایین پارچه، گرفتن نخ و کشیدن آن به بالا برای تشکیل یک حلقه که توسط حلقه بعدی قفل می‌شود، کار می‌کند.

۲٫ در دهه ۱۹۷۰ دستگاه‌ های الکترونیکی به ماشین‌ های خیاطی اضافه شدند. تا قبل از معرفی ماشین‌ های خیاطی الکترونیکی در بازار در دهه ۱۹۷۰، ماشین‌ های خیاطی کاملاً مکانیکی بودند و از چرخ‌دنده‌ ها، محور ها، اهرم‌ ها و سایر مکانیسم‌ ها استفاده می‌کردند.

ماشین‌ های خیاطی الکترونیکی برای کنترل خودکار عملکرد های ماشین، شامل قطعاتی مانند مدار های چاپی، تراشه‌ های کامپیوتری و موتور های کمکی هستند. این اجزای الکتریکی امکان افزودن قابلیت‌های اضافی مانند الگو های بخیه کامپیوتری و ترکیب بخیه‌ ها و همچنین خودکارسازی برش نخ، قرارگیری سوزن و دوخت برگشتی را فراهم کردند.

۳٫ ماشین‌ های خیاطی، بارِ کاری، و زمانی را که مردم برای تولید لباس نیاز داشتند کاهش دادند. قبل از اختراع ماشین‌ های خیاطی، زنان زمان زیادی را صرف مراقبت از لباس‌ های خانواده خود می‌کردند. حتی با کمک خیاطِ پولی، زنان خانه‌دار طبقه متوسط چند روز از هر ماه را برای این کار کنار می‌گذاشتند.

با انتقال تولید لباس از خانه‌ داران و خیاطان به کارخانه‌ های بزرگ، استفاده از ماشین‌ های خیاطی در مقیاس صنعتی بارِ روی زنان خانه‌دار را به شدت کاهش داد. انتقال کارهای خرد به تولید در مقیاس بزرگ، همان مقدار لباس را با زحمت کمتر و سرعت بیشتر وارد بازار می‌کرد که منجر به کاهش شدید قیمت لباس شد. با افزایش عرضه، قیمت‌ها نیز کاهش یافت.

۴٫ اولین ماشین خیاطی قفل‌دوزی آمریکایی توسط والتر هانت در سال ۱۸۳۲ اختراع شد. ماشین او از یک شاتلِ سقوطی برای حمل نخ پایین و یک چشم و نوک در یک انتهای سوزن برای حمل نخ بالایی استفاده می‌کرد. حلقه هنگام عقب‌نشینی سوزنِ خمیده در حین حرکت افقی از طریق پارچه برجای باقی می‌ماند.

و نخ با عبور شاتل از حلقه گره می‌خورد. این ماشین به دلیل تغذیه ناپایدار باید به طور مرتب متوقف و دوباره راه‌ اندازی می‌شد. هانت به زودی علاقه خود را به اختراعش از دست داد و شروع به فروش ماشین‌ های جداگانه کرد؛ او سرانجام در سال ۱۸۵۴ ثبت اختراع انجام داد.

از زمان خلق اولین ماشین خیاطی که به طور گسترده به توماس سنت انگلیسی نسبت داده می‌شود، کارایی و بهره‌ وری صنعت پوشاک به طور قابل توجهی افزایش یافته است.