استقبال ۱۶ دقیقهای ونیز از «Bunker» با بازی پنهلوپه کروز و خاویر باردم
تریلر روانشناختی تازه فلوریان زلر، با محوریت بحران یک زوج در سایه ثروت، هراس و وسواس بقا، یکی از طولانیترین تشویقهای ایستاده تاریخ جشنواره فیلم ونیز را دریافت کرد.
فیلم «Bunker»، ساخته تازه فلوریان زلر، در نخستین نمایش خود در جشنواره فیلم ونیز با استقبال چشمگیر تماشاگران روبهرو شد. این فیلم پس از پایان اکران، ۱۶ دقیقه و ۳۰ ثانیه تشویق ایستاده دریافت کرد؛ واکنشی که پنهلوپه کروز و خاویر باردم، زوج اصلی فیلم و زوج واقعی زندگی، را در میان تشویقها و فریادهای تحسینآمیز حاضران به آغوش کشیدن یکدیگر واداشت.
این میزان استقبال، رکورد ۱۴ دقیقهای فیلم «Wild Horse Nine» را که پیشتر در همین دوره جشنواره ثبت شده بود، پشت سر گذاشت و «Bunker» را در شمار آثار دارای طولانیترین تشویق ایستاده در تاریخ ونیز قرار داد. بر اساس آمارهای ثبتشده، فیلم زلر اکنون سومین تشویق طولانی جشنواره را تجربه کرده است؛ پس از «The Room Next Door» پدرو آلمودووار با ۱۸ دقیقه و «The Voice Of Hind Rajab» ساخته کوثر بن هنیه با ۲۲ دقیقه تشویق در سال گذشته.
«Bunker» یک تریلر روانشناختی است که زلر نویسندگی، کارگردانی و تهیهکنندگی آن را بر عهده داشته است. داستان درباره میگل، معماری موفق در لندن با بازی خاویر باردم، است که پیشنهادی بسیار وسوسهبرانگیز برای طراحی یک پناهگاه بقا برای میلیاردر حوزه فناوری دریافت میکند. این پروژه بهتدریج زندگی مشترک او و سوفیا، همسرش با بازی پنهلوپه کروز، را زیر فشار قرار میدهد.
سوفیا با ورود همسرش به دنیای افراطی ثروت، بدگمانی و اضطراب، رابطه ۱۷ سالهشان را از نو زیر سؤال میبرد. حضور همسایهای ناآرامکننده نیز به فضای پرتعلیق داستان اضافه میکند و مرز میان ترس واقعی، خیال و واقعیت روزمره را مبهمتر میسازد.
استیون گراهام، پل دینو و پاتریک شوارتزنگر دیگر بازیگران این تولید مشترک فرانسه و اسپانیا هستند. تهیهکنندگی فیلم را فدریکا سنت-رز، فلوریان زلر از شرکت بلو مورنینگ پیکچرز، فرناندو بوویرا و سیمون د سانتیاگو از شرکت MOD Producciones و آلیس داوسن انجام دادهاند. آرداوان صفایی از پاته و پیر-آنتوان کپتون از مدیاوان نیز در مقام تهیهکننده مشترک حضور دارند.
زلر در یادداشتی که برای جشنواره ونیز نوشته، تأکید کرده بود «Bunker» را از ابتدا با تصور حضور کروز و باردم نوشته است. او این دو را «نقطه آغاز و الهام» پروژه میداند؛ نه فقط بهدلیل توانایی بازیگریشان، بلکه به سبب تصویری که بهعنوان یک زوج شناختهشده در ذهن مخاطب دارند.
این فیلمساز درباره هدفش نوشته است: «میخواستم عشق، وفاداری و بخشش را بررسی کنم، در حالی که تماشاگر را آگاهانه در وضعیتی مبهم قرار میدهم. دقیقاً قرار است چه چیزی ببینیم؟ تکهای از واقعیت، یک داستان ساختگی یا مواجههای فرامتنی با خودِ حقیقت؟»
«Bunker» نخستین فیلم بلند زلر پس از «The Son» محصول ۲۰۲۱ است؛ فیلمی که آن نیز نخستین بار در جشنواره ونیز نمایش داده شد. پیش از این، سونی پیکچرز کلاسیکس حق پخش فیلم در آمریکای شمالی، جنوبشرقی آسیا و شبکههای هوایی بینالمللی، بهجز فرانسه، را خریداری کرده بود. فروش جهانی فیلم بر عهده فیلمنیشن اینترتینمنت است و پاته آن را در فرانسه، سوئیس و غرب آفریقا اکران خواهد کرد.
تشویق ۱۶ دقیقهای ونیز لزوماً به معنای موفقیت قطعی فیلم در فصل جوایز یا گیشه نیست، اما برای «Bunker» نشانهای مهم به حساب میآید. زلر اینبار نیز به سراغ شکافهای عاطفی و ذهنی انسان رفته، اما با قرار دادن یک زوج واقعی در مرکز روایتی از انزوا و بیاعتمادی، کنجکاوی مخاطب را به سطحی فراتر از یک درام زناشویی معمولی میبرد: آیا پناهگاه قرار است انسان را نجات دهد، یا فقط ترسهای او را در فضایی بستهتر و گرانتر زندانی میکند؟
