۵ سیتکام که تقریبا تمام بازیگران اصلی آن‌ها به ستاره تبدیل شدند

بیشتر سیتکام‌های موفق، معمولا یک یا دو ستاره بزرگ به صنعت سرگرمی تحویل می‌دهند. گاهی یک بازیگر فرعی ناگهان محبوب می‌شود و گاهی قهرمان سریال پس از پایان آن به پروژه‌های بزرگ‌تر راه پیدا می‌کند. بااین‌حال، تعداد کمی از آثار کمدی توانسته‌اند تقریبا تمام اعضای گروه بازیگری خود را به چهره‌هایی ماندگار تبدیل کنند.

این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که همه اجزای یک مجموعه—از فیلم‌نامه و کارگردانی تا انتخاب بازیگران و ایده مرکزی—در بهترین شکل ممکن کنار هم قرار بگیرند. نتیجه فقط یک سریال موفق نیست؛ سکوی پرتابی است که می‌تواند هم‌زمان مسیر حرفه‌ای چندین بازیگر را تغییر دهد.

در ادامه به پنج سیتکام محبوب می‌پردازیم که گروه بازیگرانشان پس از موفقیت سریال، به ستاره‌های تلویزیون و سینما یا دست‌کم چهره‌هایی فراموش‌نشدنی در فرهنگ عامه تبدیل شدند.

۵. «Friends»؛ شش بازیگر، شش ستاره تلویزیونی

احتمالا هیچ فهرستی با این موضوع بدون «Friends» کامل نخواهد بود. این سیتکام شبکه ان‌بی‌سی در سال ۱۹۹۴ آغاز شد و اعضای گروه اصلی آن در آن مقطع هنوز ستاره‌های بزرگ و تثبیت‌شده‌ای نبودند. البته این وضعیت چندان دوام نیاورد.

جنیفر آنیستون، کورتنی کاکس، لیزا کودرو، مت لبلانک، متیو پری و دیوید شویمر به لطف هماهنگی کم‌نظیرشان، خیلی زود به شش چهره محبوب تلویزیون آمریکا تبدیل شدند. رابطه میان شخصیت‌ها طبیعی و صمیمی به نظر می‌رسید و زمان‌بندی کمدی بازیگران به‌گونه‌ای بود که حتی ساده‌ترین موقعیت‌ها را به لحظاتی ماندگار تبدیل می‌کرد.

«Friends» در مجموع ۱۰ فصل روی آنتن ماند و سال ۲۰۰۴ به پایان رسید؛ اما شهرت بازیگران آن با پایان سریال از بین نرفت.

جنیفر آنیستون هم‌زمان با پخش مجموعه وارد سینما شد و با فیلم‌هایی مانند «Bruce Almighty»، «Along Came Polly» و «We’re the Millers» موفقیتش را ادامه داد. او در سال ۲۰۱۹ با سریال «The Morning Show» از اپل تی‌وی به تلویزیون بازگشت و نشان داد شهرتش به نقش ریچل گرین محدود نبوده است.

کورتنی کاکس به یکی از چهره‌های اصلی مجموعه فیلم‌های «Scream» تبدیل شد و لیزا کودرو نیز با آثاری مانند سریال تحسین‌شده «The Comeback» جایگاه مستقلی برای خود ساخت. مت لبلانک پس از پایان مجموعه، در اسپین‌آف «Joey» نقش مشهور خود را ادامه داد و بعدها با سریال «Episodes» تحسین منتقدان را برانگیخت.

متیو پری و دیوید شویمر نیز در پروژه‌های مختلف سینمایی، تلویزیونی و تئاتری فعالیت کردند. شویمر علاوه بر بازیگری، به کارگردانی نیز پرداخت و بازی او در نقش رابرت کارداشیان در «The People v. O. J. Simpson» با استقبال روبه‌رو شد.

شهرت ناگهانی «Friends» البته برای بازیگرانش بدون هزینه نبود. اعضای گروه اصلی در مصاحبه‌های مختلف درباره فشار شدید رسانه‌ای و دشواری زندگی زیر نگاه دائمی افکار عمومی صحبت کرده‌اند. موفقیت سریال آن‌ها را به ستاره تبدیل کرد، اما هم‌زمان هویت حرفه‌ای‌شان را برای سال‌ها به شش شخصیت محبوب آن گره زد.

۴. «Cheers»؛ سیتکامی که همه نام بازیگرانش را یاد گرفتند

«Cheers» یکی از مهم‌ترین کمدی‌های تاریخ تلویزیون آمریکاست؛ سریالی که بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۳ در ۱۱ فصل از شبکه ان‌بی‌سی پخش شد. جالب آنکه این مجموعه در ابتدای مسیر به دلیل تعداد پایین بینندگان تا مرز لغو شدن پیش رفت، اما به‌تدریج مخاطبانش را پیدا کرد و به پدیده‌ای بزرگ تبدیل شد.

داستان در کافه‌ای در بوستون جریان داشت؛ محلی که مشتریان دائمی آن به‌اندازه صاحبان و کارکنانش اهمیت داشتند. تد دنسن، ریا پرلمن، جورج ونت، کلسی گرمر، وودی هارلسون، بی‌بی نویورت، کرستی الی و شلی لانگ از مهم‌ترین چهره‌هایی بودند که با «Cheers» به شهرتی گسترده رسیدند.

البته همه این بازیگران از نخستین قسمت در سریال حضور نداشتند. برای مثال، وودی هارلسون و کرستی الی در فصل‌های بعدی به گروه اضافه شدند. بااین‌حال، ترکیب بازیگران اصلی در دوره‌های مختلف چنان موفق بود که مجموعه تقریبا هر چهره مهم خود را به نامی شناخته‌شده تبدیل کرد.

تد دنسن پس از ایفای نقش سم مالون، در فیلم موفق «Three Men and a Baby» ظاهر شد و سال‌ها بعد با سریال‌هایی مانند «Damages» و «The Good Place» نسل تازه‌ای از مخاطبان را به دست آورد. نقش سم از او یک نماد جذاب تلویزیونی ساخته بود، هرچند خود دنسن گفته بود که چندان با برچسب «نماد جذابیت» احساس نزدیکی نمی‌کرد.

ریا پرلمن پس از «Cheers» به فعالیت مستمر در تلویزیون و سینما ادامه داد و در پروژه‌هایی با همسر سابقش، دنی دویتو، همکاری کرد. حضور او در فیلم «Barbie» محصول ۲۰۲۳ نیز بار دیگر این بازیگر را در مرکز توجه قرار داد.

وودی هارلسون از موفق‌ترین فارغ‌التحصیلان این سیتکام است. او پس از نقش وودی بوید، به ستاره‌ای جدی در سینما تبدیل شد و در ژانرهای مختلف، از کمدی و درام تا اکشن، درخشید. پروژه «The Hunger Games: Sunrise on the Reaping» نیز از آثار تازه مرتبط با کارنامه اوست.

شلی لانگ با نقش دایان چمبرز به یکی از محبوب‌ترین بازیگران کمدی دهه ۱۹۸۰ تبدیل شد. خروج زودهنگام او از مجموعه طرفداران را شوکه کرد، اما لانگ فعالیتش را در سینما و تلویزیون ادامه داد. بی‌بی نویورت و جورج ونت نیز به بازیگران شخصیت‌پرداز محبوبی تبدیل شدند که حضورشان به آثار مختلف رنگ‌وبویی ویژه می‌بخشید.

در این میان، کلسی گرمر بزرگ‌ترین فرصت را برای ادامه دادن جهان «Cheers» به دست آورد. شخصیت فریزر کرین صاحب اسپین‌آف مستقلی با عنوان «Frasier» شد؛ مجموعه‌ای بسیار موفق که خود به یکی از تحسین‌شده‌ترین سیتکام‌های تاریخ تلویزیون تبدیل شد.

۳. «Parks and Recreation»؛ کارخانه ستاره‌سازی در شهر پاونی

در میانه دهه ۲۰۰۰، قالب مستندنما به یکی از محبوب‌ترین شیوه‌های ساخت کمدی تلویزیونی در آمریکا تبدیل شد. «Parks and Recreation» یکی از بهترین محصولات این دوره بود؛ سیتکامی که از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵ در هفت فصل از ان‌بی‌سی پخش شد.

فصل نخست سریال شروع چندان مطمئنی نداشت، اما سازندگان از فصل دوم لحن و هویت مناسب آن را پیدا کردند. شخصیت‌ها از نمونه‌های ساده کمدی فاصله گرفتند و به گروهی عجیب، دوست‌داشتنی و به‌یادماندنی تبدیل شدند.

ایمی پولر، رشیدا جونز، عزیز انصاری، نیک آفرمن، آبری پلازا، آدام اسکات، رتا، کریس پرت و بن شوارتز از بازیگرانی بودند که موفقیت سریال جایگاه حرفه‌ای آن‌ها را تقویت کرد. شوخی‌ها، تصاویر و دیالوگ‌های مجموعه نیز سال‌ها در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شدند و بسیاری از شخصیت‌ها را به بخشی از فرهنگ اینترنتی تبدیل کردند.

ایمی پولر پیش از این سریال با «Saturday Night Live» به شهرت رسیده بود، اما نقش لزلی نوپ وجه دیگری از توانایی‌های او را نشان داد و جایگاهش را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین زنان کمدی تلویزیون تثبیت کرد.

کریس پرت نیز با ترکیب موفقیت «Parks and Recreation» و فیلم «Guardians of the Galaxy» به یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های تجاری هالیوود تبدیل شد. او مسیر چشمگیری را از نقش کمدی اندی دوایر تا قهرمانی در فیلم‌های بزرگ مارول و مجموعه «Jurassic World» طی کرد.

آبری پلازا با شخصیت خشک و طعنه‌زن اپریل لودگیت به شهرت رسید و سپس با انتخاب نقش‌هایی متفاوت در آثار مستقلی چون «Ingrid Goes West» و مجموعه‌هایی مانند «The White Lotus» توانایی‌های دراماتیک خود را هم به نمایش گذاشت.

نیک آفرمن، آدام اسکات، عزیز انصاری و رتا نیز پس از سریال حضور پررنگی در سینما، تلویزیون و استندآپ کمدی پیدا کردند. بن شوارتز نیز علاوه بر بازیگری، با صداپیشگی شخصیت سونیک در مجموعه فیلم‌های «Sonic the Hedgehog» مخاطبان بسیار گسترده‌تری به دست آورد.

حتی راب لو، که دهه‌ها پیش از این سریال ستاره شده بود، با نقش کریس ترگر دوباره اعتبار ویژه‌ای در کمدی تلویزیونی پیدا کرد. «Parks and Recreation» فقط استعدادهای تازه را مطرح نکرد؛ به یک ستاره قدیمی هم فرصتی برای بازتعریف تصویر حرفه‌ای‌اش داد.

۲. «The Office»؛ از کارمندان داندر میفلین تا چهره‌های بزرگ هالیوود

پیش از موفقیت «Parks and Recreation»، سیتکام «The Office» قالب مستندنما را در تلویزیون آمریکا به محبوبیتی گسترده رسانده بود. این مجموعه بر اساس سریالی بریتانیایی با همین نام ساخته شد، اما خیلی زود هویتی مستقل پیدا کرد و به یکی از محبوب‌ترین کمدی‌های تاریخ تلویزیون تبدیل شد.

بخش بزرگی از موفقیت سریال به گروه بازیگران آن مربوط بود. استیو کرل و جان کرازینسکی با «The Office» به چهره‌های بزرگ هالیوود تبدیل شدند، اما آن‌ها تنها بازیگرانی نبودند که از این مجموعه سود بردند.

کرل پس از سال‌ها بازی در نقش مایکل اسکات، توانایی‌های دراماتیکش را در فیلم «Foxcatcher» نشان داد و نامزد جایزه اسکار شد. او در ادامه میان کمدی‌های تجاری، آثار درام و پروژه‌های تلویزیونی رفت‌وآمد کرد.

جان کرازینسکی نیز با نقش جیم هالپرت به شهرت رسید. او بعدها فیلم موفق «A Quiet Place» را کارگردانی و در نگارش آن مشارکت کرد و خودش نیز یکی از نقش‌های اصلی را بر عهده گرفت. کرازینسکی گفته است شناخته شدن با نام جیم هالپرت را یکی از افتخارات بزرگ دوران حرفه‌ای خود می‌داند.

میندی کالینگ پس از فعالیت به‌عنوان بازیگر و نویسنده در «The Office»، مجموعه موفق «The Mindy Project» را ساخت و به یکی از چهره‌های تأثیرگذار تولید کمدی تلویزیونی تبدیل شد. اد هلمز نیز با مجموعه فیلم‌های «The Hangover» به موفقیتی چشمگیر در سینما رسید.

رین ویلسون، جنا فیشر، بی. جی. نواک و ملورا هاردین پس از پایان سریال فعالیت‌های حرفه‌ای پررنگی داشتند. از سوی دیگر، آنجلا کینزی، اسکار نونیز، لزلی دیوید بیکر، فیلیس اسمیت، کرید برتن، پل لیبرستین، برایان بامگارتنر و کیت فلانری به لطف نقش‌هایشان به نمادهای کمدی تلویزیونی تبدیل شدند.

شاید همه بازیگران «The Office» در معنای سنتی کلمه به ستاره درجه‌یک سینما تبدیل نشده باشند، اما تقریبا تمام اعضای ثابت گروه، هویتی ماندگار در فرهنگ عامه پیدا کردند؛ موفقیتی که برای یک سیتکام با این تعداد شخصیت دستاورد کوچکی نیست.

۱. «Seinfeld»؛ چهار بازیگر در قلب یکی از تأثیرگذارترین کمدی‌های تاریخ

«Seinfeld» در سال ۱۹۸۹ وارد تلویزیون شد و به‌تدریج به نیرویی تعیین‌کننده در کمدی آمریکایی تبدیل شد. این مجموعه با ترکیب موقعیت‌های روزمره، خودخواهی شخصیت‌ها و نگاهی بی‌رحمانه اما خنده‌دار به روابط انسانی، قواعد رایج سیتکام را تغییر داد.

جری ساینفلد در کنار جیسون الکساندر، جولیا لوئی-درایفوس و مایکل ریچاردز گروه اصلی سریال را تشکیل می‌دادند. هماهنگی آن‌ها، اجرای دقیق شوخی‌ها و توانایی‌شان در واقعی جلوه دادن موقعیت‌های مضحک، هر چهار نفر را به چهره‌هایی ماندگار تبدیل کرد.

جری ساینفلد پس از پایان سریال، موفقیت عظیم آن را به سکوی ادامه فعالیتش در استندآپ کمدی تبدیل کرد. او در پروژه‌های تلویزیونی مختلف با هویت واقعی خودش ظاهر شد و سال ۲۰۱۲ برنامه «Comedians in Cars Getting Coffee» را راه‌اندازی کرد.

جیسون الکساندر برای ایفای نقش جرج کوستانزا هفت بار پیاپی نامزد جایزه امی شد. او پس از «Seinfeld» نیز فعالیت گسترده‌ای در سینما، تلویزیون، تئاتر و صداپیشگی داشت، هرچند جرج همچنان مشهورترین نقش کارنامه‌اش باقی مانده است.

جولیا لوئی-درایفوس موفق‌ترین مسیر حرفه‌ای پس از سریال را میان اعضای گروه پیمود. او با مجموعه‌هایی مانند «The New Adventures of Old Christine» و به‌ویژه «Veep» ثابت کرد موفقیتش وابسته به «Seinfeld» نبوده است. مجموعه جوایز امی او نیز جایگاهش را در میان پرافتخارترین بازیگران تاریخ تلویزیون تثبیت کرد.

مایکل ریچاردز پس از نقش کازمو کریمر در اوج محبوبیت قرار داشت و برای بازی‌اش جوایز مهمی دریافت کرد. بااین‌حال، اجرای جنجالی او در یک برنامه استندآپ در سال ۲۰۰۶ لطمه‌ای جدی به اعتبار و مسیر حرفه‌ای‌اش وارد کرد. بنابراین ستاره شدن همه اعضای گروه الزاما به معنای تداوم یکسان موفقیت آن‌ها نبوده است.

گروه بازیگران از خود سریال بزرگ‌تر می‌شود …

وجه مشترک این پنج سیتکام فقط تعداد بالای بازیگران مشهور نیست. هرکدام توانستند گروهی بسازند که موفقیت یک شخصیت به قیمت کم‌رنگ شدن دیگران تمام نشود. حتی نقش‌های فرعی نیز فرصت داشتند ویژگی، ریتم و مخاطبان مخصوص خود را پیدا کنند.

«Friends» از هماهنگی شش بازیگر جوان بهره برد، «Cheers» نسل‌های مختلف استعدادهای کمدی را کنار هم قرار داد و «Parks and Recreation» مسیری برای ظهور ستاره‌های آینده سینما و تلویزیون ساخت. «The Office» بازیگران، نویسندگان و فیلم‌سازانی را معرفی کرد که بعدها پروژه‌های خودشان را شکل دادند و «Seinfeld» چهار شخصیت خلق کرد که هنوز معیار مهمی برای کمدی موقعیت محسوب می‌شوند.

بااین‌حال، شهرت مسیر همه را به یک مقصد نرساند. برخی مانند جنیفر آنیستون، وودی هارلسون، استیو کرل و کریس پرت به ستاره‌های بزرگ سینما تبدیل شدند؛ بعضی مانند جولیا لوئی-درایفوس و کلسی گرمر موفقیت تلویزیونی خود را با سریال‌های تازه تکرار کردند و گروهی دیگر برای همیشه با همان شخصیت محبوبشان شناخته شدند.

شاید تعریف واقعی یک گروه بازیگری موفق همین باشد: سال‌ها پس از پایان سریال، مخاطب نه‌فقط قهرمان اصلی، بلکه نام، چهره و شوخی‌های تقریبا تمام اعضای آن را به خاطر بیاورد.