بازیگران «Nocturne» از مأموریت مخفی ساگا و بازی روانی یورک می‌گویند
دو قسمت نخست سریال «Nocturne» با پیدا شدن پسری گمشده، پرونده‌ای دردناک را دوباره پیش روی جونا می‌گذارد؛ پرونده‌ای که برای یافتن یک دختر، او را ناچار به مواجهه دوباره با قاتلی خطرناک می‌کند. لیو شرایبر، زازی بیتز، استیون گراهام و روری کالکین در گفت‌وگو با تی‌وی اینسایدر از تصمیم ساگا برای نفوذ به بیمارستان روان‌پزشکی و رابطه نگران‌کننده یورک با یکی از پرستاران می‌گویند. این مطلب داستان قسمت‌های اول و دوم فصل نخست را فاش می‌کند.
مایکل فراست، که سه سال پیش همراه خواهرش فلیشیا ناپدید شده بود، پیدا می‌شود، اما هنوز خبری از فلیشیا نیست. جونا با بازی لیو شرایبر، مسئول رسیدگی به پرونده اولیه بوده و از همان زمان احتمال می‌داده یورک، قاتل زنجیره‌ای با بازی استیون گراهام، همدستی داشته باشد؛ به‌ویژه آنکه یورک برای زمان ربوده شدن خواهر و برادر مدرکی داشته که نشان می‌داده در محل دیگری بوده است.
توصیف مایکل از یک زن، ماجرا را برای جونا شخصی‌تر می‌کند. این توصیف با همسر همکار سابق او مطابقت دارد؛ زنی که پس از بازداشت اولیه قاتل ناپدید شده بود. جونا همراه کوئین، مأمور اف‌بی‌آی با بازی پورنا جاگاناتان، به ملاقات یورک در بیمارستان روان‌پزشکی می‌رود. یورک ادعا می‌کند می‌داند چه کسی فلیشیا را برده، اما برای گفتن آن شرط دارد: «یک حقیقت در برابر یک حقیقت.» نگاهش هنگام بیان این شرط به جوناست.
ساگا، دخترخوانده تعمیدی جونا با بازی زازی بیتز، معتقد است کسی باید به داخل بیمارستان نفوذ کند و از نزدیک بفهمد چه می‌گذرد. او برای این تصمیم از جونا اجازه نمی‌خواهد، اما جونا اصرار دارد امنیتش تأمین شود. تنها آن دو، کوئین و کارآگاهی به نام نیتن با بازی گری کار از مأموریت خبر دارند. ساگا هنگام ورود، فرستنده‌ای کوچک در گردنبند صلیب خود دارد؛ گردنبندی که قرار است پس از طی مراحل پذیرش به او بازگردانده شود.
بیتز می‌گوید ساگا به توانایی خود برای انجام این مأموریت بسیار مطمئن است: «احتمالاً بیشتر از آنچه باید مطمئن است. بخشی از این احساس از شغلش می‌آید؛ اینکه باید بتوانم این کار را انجام بدهم، باید خودم را کنترل کنم و می‌توانم. برایش آموزش دیده‌ام و آماده‌ام.»
اما برای جونا، پذیرفتن این خطر آسان نیست. شرایبر توضیح می‌دهد: «تصمیم واقعاً سختی است. فکر می‌کنم می‌پذیرد که او احتمالاً بهترین فرد برای این کار است، اما به‌شدت از یورک می‌ترسد و با او گذشته‌ای دارد. یک همکار را از دست داده، یک دوست را از دست داده و فکر نمی‌کنم بخواهد دوباره آن اشتباه را تکرار کند.»
به گفته او، با روشن شدن جزئیات بیشتر، معنای این تصمیم نیز تغییر خواهد کرد: «بعدتر، وقتی چیزهای بیشتری درباره گذشته و تاریخچه رابطه ما و آنچه واقعاً در این مأموریت در خطر است آشکار می‌شود، ماجرا جالب‌تر می‌شود.»
سریال از همان آغاز، قدرت یورک در دست‌کاری روانی دیگران را نشان می‌دهد؛ رفتار او به جایی می‌رسد که مرد محبوس در اتاق کناری، سرش را به دیوار می‌کوبد. شش ماه پس از مرگ آن مرد، کارل، پرستاری با بازی روری کالکین، به بخش اقامت محدود منتقل می‌شود؛ بخشی که یورک تنها ساکن دائمی آن است.
به کارل هشدار داده‌اند به حرفهای یورک گوش ندهد و هیچ اطلاعات شخصی در اختیارش نگذارد. بااین‌حال، خیلی زود هر دو توصیه را نادیده می‌گیرد. یورک او را ترغیب می‌کند نام آهنگ محبوبش را بگوید و پنهانی چیزی برای وکیلش پست کند. وقتی مدیر بخش مشکوک می‌شود، یورک ماجرا را طوری پیش می‌برد که پرستار دیگری مقصر به نظر برسد. سپس به کارل یادآوری می‌کند در چنین جایی خوش‌شانس است که دوستی دارد؛ حرفی که کارل با تشکر به آن پاسخ می‌دهد.
این رابطه، نمونه‌ای از نفوذ تدریجی است: یورک ابتدا اعتماد می‌سازد، بعد خود را حامی کارل جلوه می‌دهد تا تخطی از مرزهای حرفهای برای او آسان‌تر شود. گراهام می‌گوید نقطه ورود قاتل، آسیب‌پذیری پرستار است.
«خیلی درباره این موضوع حرف زدیم. فکر می‌کنم آنچه در کارل می‌بیند، نوعی آسیب‌پذیری و ساده‌دلی است. در عین حال، او را مثل آهویی می‌بیند با چشم‌های معصوم و حس شگفتی نسبت به دنیا، و خیلی زود این را تشخیص می‌دهد.»
گراهام تأکید می‌کند یورک مدت‌ها منتظر چنین فرصتی بوده است: «فراموش نکنید که او صبورانه، صبورانه و صبورانه در آن سلول منتظر مانده؛ در حالتی شبیه تأمل مراقبه‌وار، تا فرد مناسب برای حمله از راه برسد. بنابراین در کارل هم آسیب‌پذیری بزرگی می‌بیند و هم فرصتی برای متقاعد کردنش.»
از سوی دیگر، کارل تنها فریب وعده حمایت را نمی‌خورد؛ یورک برایش جذاب و معماگونه است. کالکین می‌گوید شخصیتش واقعاً می‌خواهد به دیگران کمک کند و کمک کردن به این قاتل را چالشی بزرگ می‌بیند.
«او موجودی بسیار شگفت‌انگیز است؛ حیوانی شکارچی در یک محوطه بسته، اما در عین حال ملایم هم هست. لحظه‌ای دارند که یورک او را به دیوار می‌کوبد، بعد رهایش می‌کند و کمک می‌خواهد. فکر می‌کنم کارل واقعاً مجذوب این آدم شده است.»
کالکین با لحنی شوخ‌طبعانه اضافه می‌کند که خودش نیز خارج از نقش، مجذوب گراهام شده است: «استیون آدمی بسیار گیراست که گارد آدم را پایین می‌آورد. تازه او را به دختر چهارماهه‌ام معرفی کردم. دخترم معمولاً به آدم‌ها لبخند می‌زند یا گریه می‌کند، اما وقتی او را دید، ابروهایش را در هم کشید و فقط نگاهش کرد، انگار می‌خواست بفهمد با چه کسی روبه‌رو شده. گفتم بله، می‌دانم؛ من هم همین حس را دارم.»
جان هلاوین، یکی از شورانرهای «Nocturne»، بخش مهمی از کیفیت این رابطه را حاصل همکاری دو بازیگر می‌داند. هرچند صحنه‌ها در فیلم‌نامه به آنچه در نهایت ساخته شد نزدیک بودند، گراهام و کالکین پیش از نخستین جلسه روخوانی یکدیگر را ندیده بودند. تیم ون پتن، تهیه‌کننده اجرایی و کارگردان، آن‌ها را برای تمرین صحنه‌های مشترک به اتاقی برد و همان‌جا شکل خاص رابطه‌شان پیدا شد.
هلاوین می‌گوید: «آنچه از آن تمرین بیرون آمد، همان پویایی‌ای است که روی تصویر می‌بینید؛ رابطه مسلط و تابع و آن تصور گرگ‌وار، همگی از نظر حال‌وهوای رابطه‌شان در همان اتاق شکل گرفتند.»
او از اجرای کالکین نیز با تحسین یاد می‌کند: «فکر می‌کنم همه با استیون به‌عنوان بازیگر آشنا هستند، به‌خصوص این اواخر، اما روری واقعاً شگفت‌زده‌مان کرد. اینکه چطور مثل قطعه لگو با استیون جور شد و این دو شخصیت چطور کنار هم قرار گرفتند، یکی از جذاب‌ترین و هیجان‌انگیزترین جنبه‌های بخش نخست قسمت‌ها بود.»
به گفته هلاوین، اجرای آن‌ها رابطه‌ای را که می‌توانست صرفاً در خدمت پیشبرد پرونده باشد یا دست‌کاری روانی در آن بیش از حد آشکار به نظر برسد، به مسیری پیچیده‌تر برد: «ناگهان رابطه‌ای دیدیم که انگار داشت به سمت دیگری حرکت می‌کرد. واقعاً بسیار جالب‌تر شده بود و همه این‌ها تا حد زیادی از بازی آن‌ها می‌آمد.»
در کنار پرونده و فضای تهدیدآمیز بیمارستان، دو قسمت نخست نگاهی هم به زندگی شخصی ساگا دارند. وقتی نیتن به خانه او می‌آید، ساگا تصور می‌کند قرار است درباره رابطه‌شان حرف بزنند؛ رابطه‌ای که بیتز آن را رفت‌وبرگشتی و نه‌چندان جدی توصیف می‌کند.
اما از نگاه بازیگر، اهمیت این لحظه بیشتر در شناخت ساگاست تا تعریف رابطه او با نیتن: «فکر می‌کنم بیشتر بازتاب بسته بودن عاطفی اوست؛ اینکه به خاطر آسیب‌های گذشته‌اش و همین‌طور ماهیت کارش، واقعاً حاضر نیست خودش را باز کند و اجازه بدهد آسیب‌پذیر شود.»
بیتز معتقد است ساگا در کارش غرق می‌شود و معنا را آنجا پیدا می‌کند، نه در زندگی روزمره: «فکر می‌کنم تنها کسی که در برابرش احساس آسیب‌پذیری دارد یا به خودش اجازه می‌دهد این‌طور باشد، جوناست. همان رابطه هم در بخش‌هایی از سریال دچار تنش می‌شود. این بیشتر اشاره‌ای به شخصیت اوست؛ اینکه حاضر نیست واقعاً خودش را باز کند.»
قسمت‌های تازه «Nocturne» جمعه‌ها از اپل تی‌وی (Apple TV) منتشر می‌شوند. مخاطبان ایرانی می‌توانند از آوا مووی تماشا کنند.
