کاپولا هنوز در انتظار ساخت «Glimpses of the Moon»؛ «امیدوارم یک فیلم دیگر بسازم»
فرانسیس فورد کاپولا پس از چند نوبت تأخیر در پروژه موزیکال خود، از آرزوی ساخت فیلمی دیگر گفته است؛ درحالی‌که هنوز نشانه روشنی از آغاز فیلم‌برداری اصلی منتشر نشده است.
فرانسیس فورد کاپولا این هفته در بوگوتا از آینده سینمایی‌اش حرف زد، اما نه با اعلام تاریخ فیلم‌برداری یا معرفی بازیگران. فیلم‌ساز کهنه‌کار پیش از حضور در مجمع جهانی کسب‌وکار در ۲۹ اکتبر، در گفت‌وگویی با بخش آرکادیای رسانه سمانا گفت مراقب سلامتی‌اش بوده، احساس سبکی بیشتری می‌کند و امیدوار است «یک فیلم دیگر» بسازد. برای پروژه‌ای که بیش از دو سال است خبرهای آغاز تولیدش منتشر می‌شود، همین واژه «امیدوارم» از ادامه بلاتکلیفی حکایت دارد.
کاپولا در آوریل ۲۰۲۴، پیش از نخستین نمایش «Megalopolis»، اعلام کرد فیلم بعدی‌اش اقتباسی از رمان «The Glimpses of the Moon» نوشته ادیت وارتون خواهد بود. او در سپتامبر همان سال به تلگراف گفت این اثر عناصر پررنگ موسیقی و رقص خواهد داشت و برای تأمین بودجه به حمایت‌های مالی دولتی متکی خواهد بود؛ چون به تعبیر خودش، «دیگر تا جایی که می‌توانستم قرض گرفته‌ام».
از آن زمان، چند برنامه متفاوت برای آغاز تولید «Glimpses of the Moon» مطرح شده، بی‌آنکه وضعیت فیلم به مرحله‌ای روشن برسد. ابتدا قرار بود فیلم‌برداری اوایل سال ۲۰۲۵ در لندن آغاز شود. کاپولا آن را «یک موزیکال عجیب‌وغریب به سبک دهه ۳۰» توصیف کرده بود.
در مارس ۲۰۲۵، او در پادکست ریک روبین گفت در بریتانیا مستقر شده، پیش‌تولید جریان دارد و حتی چند صحنه کوتاه نیز فیلم‌برداری شده است. هم‌زمان توضیح داد که بودجه پروژه به سطحی بسیار کم‌هزینه کاهش یافته است. بااین‌حال، در ژوئیه همان سال به ددلاین گفت فیلم‌نامه برای شروع کار آماده است، اما پس از صرف آخرین ۱۰۰ میلیون دلار خود برای «Megalopolis»، دیگر نمی‌تواند شخصاً هزینه فیلم تازه را بپردازد.
در ادامه، فراخوانی برای انتخاب بازیگر با هدف فیلم‌برداری ۳۰روزه در کالابریای ایتالیا در نوامبر ۲۰۲۵ منتشر شد. نشریه پروداکشن ویکلی نیز نام ویتوریو استورارو را به‌عنوان مدیر فیلم‌برداری درج کرد، اما آن برنامه عملی نشد.
تا ژوئن ۲۰۲۶، جست‌وجوی سرمایه همچنان ادامه داشت. طبق گزارش‌های مورد اشاره در منبع، کاپولا حتی امتیاز اجاره جزیره خصوصی خود به ارزش ۱.۸ میلیون دلار را فروخت و ساعت طلایی را که دهه‌ها در اختیار داشت، با ارزش اعلام‌شده یک میلیون دلار به حراج گذاشت. اواخر اوت نیز رسانه‌های ایتالیایی از احتمال آغاز تولید در همان ماه خبر دادند.
پس از آن، نه معرفی رسمی بازیگران منتشر شد، نه تصاویر صحنه و نه گزارش محلی معتبری از حضور کاپولا در محل فیلم‌برداری. البته با توجه به گفته قبلی او درباره ضبط چند صحنه، نمی‌توان نتیجه گرفت هیچ تصویری از پروژه ثبت نشده است؛ آنچه همچنان تأیید روشنی ندارد، آغاز فیلم‌برداری اصلی و منظم آن است.
در عوض، کاپولا ماه اکتبر را با بازگرداندن «Megalopolis» به سینماها، تهیه‌کنندگی اجرایی موزیکال تک‌برداشت «Brother Verses Brother» ساخته آری گلد و سفر به بوگوتا گذراند. زیان بیش از ۱۰۰ میلیون دلاری «Megalopolis»، تأمین مالی فیلم بعدی را به مانعی جدی تبدیل کرده است.
گفت‌وگوی بوگوتا فقط درباره این پروژه نبود. کاپولا از شیوه جذب فیلم‌سازان جوان توسط استودیوها نیز انتقاد کرد: به باور او، همین که کارگردانی استعدادش را نشان می‌دهد، شرکتی از راه می‌رسد و ساخت «Dune» یا فیلمی از مجموعه جیمز باند را به او پیشنهاد می‌کند. او پرسید: «جیمز باند چه ربطی به زندگی مردم دارد؟» و پول هنگفت را به «مخدری» تشبیه کرد که فیلم‌سازان جوان را به «برده» سیستم تبدیل می‌کند؛ پیشنهادی که از نظر او باید رد شود.
بااین‌حال، وقتی از کارگردانان مورد علاقه‌اش در سینمای امروز پرسیدند، بی‌درنگ نام دنی ویلنوو، سازنده فیلم‌های «Dune»، را آورد. این کنار هم قرار گرفتنِ نقد و تحسین، نشان می‌دهد مخالفت کاپولا با سازوکار استودیوها لزوماً به معنای نادیده‌گرفتن استعداد فیلم‌سازان فعال در آن نیست.
سرنوشت «Glimpses of the Moon» اکنون بیش از آنکه به آماده‌بودن فیلم‌نامه وابسته باشد، به پیدا شدن سرمایه گره خورده است. کاپولا هنوز می‌خواهد فیلم دیگری بسازد؛ اما فاصله میان این خواسته و روشن‌شدن دوربین‌ها، همان فاصله‌ای است که وعده‌های چندباره آغاز تولید تاکنون نتوانسته‌اند از میان بردارند.
