«The Runner» با بازی گل گدوت صدرنشین پرایم ویدیو شد؛ فیلمی با امتیاز ۸ درصد منتقدان
با توجه به کیفیت بهشدت ضعیف سناریو و کارگردانی «The Runner»، مشخص نیست این فیلم چطور توانسته به رتبه نخست فهرست ۱۰ اثر پربیننده پرایم ویدیو (Prime Video) برسد. از فیلمنامه و خط داستانی گرفته تا فیلمبرداری و نقش مکملهای بد، تقریبا همهچیز با انتقاد روبهرو شده و ادامه جذب مخاطب برای چنین اثری واقعا عجیب است. شاید تماشاگران میخواهند با چشم خودشان ببینند فیلم واقعا به همان بدی است که میگویند؛ اما این میزان بازدید نیز بعید است کمکی به نجات آن از امتیاز ناامیدکننده ۸ درصدی منتقدان کند.
فیلم اختصاصی «پرایم ویدیو» با بازی گال گدوت، داستان مایا مارتن را روایت میکند؛ زنی مستقل و کاربلد که به تواناییاش در مدیریت مشکلات افتخار میکند. او در کنار رسیدگی به فرزندش و نیازهای پیچیده پزشکی او، توانسته حرفه موفقی بهعنوان وکیل برای خود بسازد. همهچیز خوب پیش میرود تا اینکه مایا تماسی دریافت میکند و میفهمد پسرش ربوده شده است.
فرد پشت خط میگوید اگر مایا ابتدا دست به قتل نزند، پسرش کشته خواهد شد. هدف تعیینشده نیز شاهد اصلی پروندهای است که قرار است بهزودی به دادگاه برود. البته ماجرا به همینجا ختم نمیشود؛ آدمربا قوانین دیگری هم دارد. مایا باید مدام در حرکت باشد، تمام دستورها را اجرا کند و درباره اتفاقی که آن سوی خط در جریان است، به هیچکس چیزی نگوید.
اگر روایت فیلم را باور کنیم، مایای گال گدوت از هواپیما، قطار و خودرو هم سریعتر است! بااینحال، نه منتقدان و نه تماشاگران حساس، منطق اغراقآمیز «The Runner» را نپذیرفتهاند و بسیاری از آنها فیلم را بهدلیل موقعیتهای مضحکش زیر تیغ بردهاند.
اریک چایلدِرس، منتقدی که تنها یک ستاره از چهار ستاره به فیلم داده، نوشته است: «وقتی لولا میدوید، به لطف فیلمسازی هیجانانگیز، شور و هدف را احساس میکردیم. اما اینجا فقط شاهد دویدن، شوخیهای خندهدار و ساعتی در حال حرکت هستیم که با ناامیدی میخواهد فوریت تماشای دویدن یک نفر را به ما بفروشد.»
این نظر تا حد زیادی با جمعبندی کلی منتقدان همخوانی دارد: «The Runner» چیزی بیشتر از داستانی نحیف و مجموعهای از حالتهای اغراقآمیز چهره ستارهاش نیست؛ واکنشهایی که معمولا درست در نامناسبترین لحظهها از راه میرسند.
تماشاگران نیز روی خوشی به فیلم نشان ندادهاند. هرچند امتیاز ۳۵ درصدی مخاطبان از نمره منتقدان بالاتر است، آنها هم در بیان نارضایتی خود تعارف نداشتهاند. یکی از تماشاگران نوشته است: «این فیلم حتی از «Winnie the Pooh: Blood and Honey» هم بدتر بود؛ اثری که تا زمان تماشایش، بدترین فیلمی بود که در عمرم دیده بودم. وقتتان را صرف پیادهروی یا کتاب خواندن کنید، چون نمیتوانید این افتضاح را از ذهنتان پاک کنید یا زمانی را که پای آن گذاشتهاید، پس بگیرید.»
در نهایت، درباره «The Runner» دو انتخاب وجود دارد: یا فیلم را تماشا کنید تا ببینید واقعا تا این اندازه بد است یا نه، یا هشدار منتقدان و تماشاگران را جدی بگیرید و بهجایش سراغ یک کتاب بروید. ظاهرا بیشتر کسانی که فیلم را دیدهاند، گزینه دوم را پیشنهاد میکنند.
