توپ روی نقطه پنالتی است، دروازه‌بان منتظر مانده و هزاران نفر نفسشان را حبس کرده‌اند. روی کاغذ، موقعیتی بهتر از این برای گلزنی پیدا نمی‌شود؛ اما همان چند قدم تا توپ، گاهی برای بهترین بازیکنان جهان هم دشوارترین مسیر زمین است.
فرانچسکو توتی، چیرو ایموبیله، نیمار، لیونل مسی و کریستیانو رونالدو، با وجود مهارت و سابقه گلزنی‌شان، بارها پنالتی از دست داده‌اند. تعداد ناکامی‌های این بازیکنان قابل‌توجه است، اما یک نکته اهمیت دارد: بیشتر پنالتی خراب‌کردن، لزوماً به معنای پنالتی‌زن ضعیف‌تری بودن نیست.
آمار این حوزه نیز به تاریخ ثبت و شیوه شمارش وابسته است؛ به‌ویژه اینکه ضربات تعیین برنده پس از پایان مسابقه، جدا از پنالتی‌های جریان بازی محاسبه شوند یا نه. بنابراین، این پنج نام رتبه‌بندی قطعی تمام تاریخ فوتبال نیست.
۵. فرانچسکو توتی؛ ۱۸ پنالتی ازدست‌رفته
تعداد پنالتی‌های ازدست‌رفته توتی در این فهرست ۱۸ ضربه است. اسطوره رم سال‌ها مسئولیت زدن ضربات حساس تیمش را بر عهده داشت؛ مسئولیتی که هم فرصت گلزنی می‌آورد و هم احتمال تجربه ناکامی را بیشتر می‌کرد.
توتی از آن بازیکنانی بود که برای پنالتی‌زدن فقط به قدرت ضربه تکیه نمی‌کرد. جسارت او در استفاده از ضربه چیپ، به‌خصوص مقابل هلند در نیمه‌نهایی یورو ۲۰۰۰، به یکی از تصاویر ماندگار دوران بازی‌اش تبدیل شد.
همین تصویر یادآوری می‌کند که کارنامه یک پنالتی‌زن را نباید فقط با ضربه‌هایی سنجید که وارد دروازه نشده‌اند.
۴. چیرو ایموبیله؛ ۱۹ پنالتی ازدست‌رفته
برای ایموبیله، رقم ۱۹ پنالتی ازدست‌رفته مطرح است. مهاجم ایتالیایی در سال‌های درخشش خود، به‌ویژه در لاتزیو، یکی از گزینه‌های اصلی زدن پنالتی بود و همین تداوم، تعداد فرصت‌ها و ناکامی‌هایش را افزایش داد.
او در فصل ۲۰۱۹/۲۰ سری آ با ۳۶ گل به کفش طلای اروپا رسید؛ موفقیتی که نشان می‌دهد حتی یک گلزن در بالاترین سطح نیز از اشتباه در ضربات پنالتی مصون نیست.
برای ارزیابی دقیق‌تر عملکردش، تعداد پنالتی‌های گل‌شده و مجموع ضربات نیز باید کنار این ۱۹ ناکامی قرار بگیرند.
۳. نیمار؛ ۲۲ پنالتی ازدست‌رفته
رقم درج‌شده برای نیمار در این فهرست ۲۲ ضربه است. ستاره برزیلی به تغییر ریتم حرکت و تلاش برای خواندن واکنش دروازه‌بان شناخته می‌شود؛ روشی که به زمان‌بندی دقیق وابسته است و همیشه هم نتیجه نمی‌دهد.
در مقابل، یکی از مهم‌ترین لحظات دوران حرفه‌ای او از روی همین نقطه رقم خورد: پنالتی نهایی برزیل مقابل آلمان در فینال فوتبال المپیک ریو ۲۰۱۶. نیمار آن ضربه را گل کرد و برزیل برای نخستین بار قهرمان فوتبال مردان المپیک شد.
پنالتی برای او هم طعم ناکامی داشته و هم طعم یکی از بزرگ‌ترین شادی‌های ورزشی کشورش.
۲. لیونل مسی؛ ۳۳ پنالتی ازدست‌رفته
برای مسی، تعداد ۳۳ پنالتی ازدست‌رفته ذکر شده.
یکی از مشهورترین ناکامی‌های او در فینال کوپا آمریکا ۲۰۱۶ مقابل شیلی اتفاق افتاد. مسی در ضربات تعیین برنده، توپ را بالای دروازه فرستاد و آرژانتین بار دیگر در رسیدن به جام ناکام ماند. او پس از آن شکست، خداحافظی خود از تیم ملی را اعلام کرد؛ تصمیمی که مدتی بعد تغییر داد.
نکته آماری مهم این است که آن ضربه، پنالتی جریان مسابقه نبود. ضربات تعیین برنده، طبق قوانین فوتبال، پس از پایان مسابقه انجام می‌شوند و در آمار گل‌های خودِ بازی قرار نمی‌گیرند. از همین رو، نباید آن ناکامی را جزئی از عدد ۳۳ دانست.
۱. کریستیانو رونالدو؛ ۳۶ پنالتی ازدست‌رفته
رونالدو با رقم ۳۶ ضربه، بالاترین تعداد پنالتی ازدست‌رفته را میان این پنج بازیکن دارد؛ اما حجم بسیار زیاد پنالتی‌های او، بخش مهمی از توضیح این عدد است.
او در دوران طولانی بازی خود بیش از ۲۰۰ بار پشت ضربه پنالتی قرار گرفته است. بازیکنی که برای سال‌ها پنالتی‌زن اصلی باشگاه و تیم ملی باشد، طبیعتاً فرصت بیشتری برای گل‌کردن و از دست‌دادن ضربه خواهد داشت.
عدد بزرگ‌تر، الزاماً عملکرد ضعیف‌تر نیست
برای مقایسه پنالتی‌زن‌ها، درصد موفقیت شاخص گویاتری از تعداد خام ناکامی‌هاست. بازیکنی که ۲۰ پنالتی از ۲۰۰ ضربه را از دست داده، ۹۰ درصد موفقیت دارد؛ بازیکنی که فقط ۱۰ ضربه از ۵۰ پنالتی را خراب کرده، با وجود ناکامی کمتر، نرخ موفقیتش ۸۰ درصد است.
اهمیت مسابقه، کیفیت دروازه‌بان و فشار روانی نیز تصویر را کامل‌تر می‌کنند. یک پنالتی ازدست‌رفته در فینال، ممکن است بیشتر از چندین ناکامی در مسابقات کم‌اهمیت در حافظه هواداران بماند.
این نام‌ها پیش از هر چیز یادآور یک واقعیت‌اند: حتی ستاره‌هایی که بارها فوتبال را ساده جلوه داده‌اند، از فاصله یازده‌متری هم شکست می‌خورند. بزرگی آن‌ها فقط در گل‌هایی که زده‌اند نیست؛ در بازگشتن و پذیرفتن مسئولیت ضربه بعدی هم هست.
