دستور پخت‌ها و دستور انواع نوشیدنی و دمنوش رو از دست ندید

ادامه ...
نقد و بررسینقد و بررسی سریال

خواهر دیگر بنت؛ وقتی دختر حاشیه‌نشین خانواده، قهرمان داستان خودش می‌شود

نقد و بررسی سریال The Other Bennet Sister (خواهر دیگر بنت)

گاهی آن‌چه برای قهرمانان کلاسیک ادبیات جواب داده، الزاماً برای همه اعضای خانواده‌شان کارساز نیست؛ اما گاهی هم یکی از همان شخصیت‌های همیشه نادیده‌گرفته‌شده آن‌قدر جذاب و انسانی از آب درمی‌آید که شایسته توجهی مستقل و روایتی ویژه باشد. سریال «خواهر دیگر بنت» دقیقاً بر همین فرض بنا شده و با اعتمادبه‌نفس مثال‌زدنی، شخصیت ماری بنت را از حاشیه «غرور و تعصب» بیرون می‌کشد و به مرکز یک داستان گرم، هوشمندانه و عمیقاً دلنشین می‌آورد.

برخلاف بسیاری از آثار اقتباسی معاصر که تلاش می‌کنند با تعدد شخصیت‌ها و خطوط داستانی، مخاطب را مجذوب کنند، «The Other Bennet Sister» مسیر معکوسی را برمی‌گزیند. این سریال ده‌قسمتی، اقتباسی از رمان محبوب جنیس هادلو، با تمرکز تقریباً کامل بر ماری بنت شکل گرفته و همین انتخاب جسورانه، برگ برنده اصلی آن است. هر قسمت حدود نیم ساعت زمان دارد؛ ساختاری که هم برای تماشای اپیزودیک مناسب است و هم برای تماشای پشت‌سر‌هم، بی‌آن‌که ریتم یا عمق روایت قربانی شود.

برای دوست‌داران آثار جین آستن، ماری بنت نامی آشناست: دختر درس‌خوان، خجالتی و نچسبی که نه به زیبایی و درخشش جین و الیزابت است و نه به سرخوشی و بی‌پروایی کیتی و لیدیا. در «غرور و تعصب»، ماری اغلب حضوری کوتاه اما شرم‌آور دارد؛ از پیانو نواختن‌های افتضاح گرفته تا علاقه عجیبش به آقای کالینز. اما این سریال، با بازی درخشان الا بروکولری، نشان می‌دهد که پشت این تصویر کمیک، زنی ایستاده که فقط می‌خواهد دیده شود؛ نه به‌عنوان «خواهر اضافی»، بلکه به‌عنوان خودش.

سریال در دو قسمت نخست، نسبتاً وفادار به وقایع «غرور و تعصب» حرکت می‌کند، اما همه‌چیز از زاویه دید ماری روایت می‌شود. همین تغییر زاویه، خانواده بنت را آن‌گونه نشان می‌دهد که شاید هیچ‌وقت به آن فکر نکرده بودیم: خانواده‌ای پرهیاهو، فرساینده و گاه بی‌رحم نسبت به کسی که با هنجارهای درونی آن هماهنگ نیست. الیزابت و جین (با بازی پاپی گیلبرت و مدی کلوز) همچنان دوست‌داشتنی‌اند، اما دیگر مرکز جهان نیستند.

پدر خانواده با بازی سرگرم‌کننده ریچارد ای. گرنت، مردی است که با طعنه و فاصله، از مشکلات دخترانش می‌گریزد؛ مادری (روث جونز) که تمام انرژی‌اش را صرف ازدواج دادن دختران با شخص «مناسب» می‌کند و ماری کتاب‌خوان و عاقل را عملاً کنار گذاشته است. نماد این نادیده‌گرفتن؟ عینکی که ماری به چشم می‌زند و بیش از هر چیز، او را از دیگران متمایز می‌کند.

اگرچه دیدن جهان از چشم ماری به‌خودی‌خود جذاب است، اما سریال از قسمت سوم واقعاً جان می‌گیرد؛ جایی که یک تراژدی خانوادگی، ماری را ناگزیر می‌کند از محیط خفقان‌آور لانگبورن فاصله بگیرد. همان‌طور که در داستان اصلی هم دیده‌ایم، این‌بار خانواده گاردینر (ایندیرا وارما و ریچارد کویل) وارد عمل می‌شوند و ماری را با خود به لندن می‌برند تا به‌طور موقت به‌عنوان معلم سرخانه بچه‌ها کار کند.

برای خانواده بنت، کار کردن یک فاجعه اجتماعی است؛ اما برای ماری، فرصتی طلایی برای استقلال، تجربه و نفس کشیدن. لندنِ سریال، برخلاف زرق‌وبرق فانتزی «بریجرتون»، شهری واقعی‌تر است؛ با اتاق‌های شلوغ، مغازه‌های تنگ و زندگی روزمره‌ای که لمس‌پذیر به نظر می‌رسد.

یکی از دستاوردهای مهم «خواهر دیگر بنت» این است که به شخصیت اصلی‌اش اجازه رشد می‌دهد، بدون آن‌که او را دگرگون کند. ماری در طول هفت قسمت بعدی، یاد می‌گیرد، اشتباه می‌کند، عاشق می‌شود، نه می‌گوید و روی پای خودش می‌ایستد؛ اما همچنان همان دختر کمی دست‌وپاچلفتی، خجالتی، باهوش و خوش‌بین باقی می‌ماند. این ثبات شخصیتی، نه ضعف، بلکه نقطه قوت سریال است.

سریال در لندن، درهای تازه‌ای به روی ماری می‌گشاید؛ از دوستی‌های زنانه گرفته تا روابط عاشقانه‌ای که به‌طرز غافلگیرکننده‌ای جذاب از کار درآمده‌اند. تام هیوارد، وکیل آرام و منطقی با بازی دونال فین، و ویلیام رایدرِ پرانرژی و خوش‌مشرب با بازی لوری دیویدسون، هر دو وجوه متفاوتی از شخصیت ماری را آشکار می‌کنند. بزرگ‌ترین موفقیت سریال شاید همین باشد: باورپذیر کردن این ایده که ماری بنت می‌تواند مرکز توجه، حتی روح مجلس باشد.

با تمام تلاش ماری برای ساختن زندگی تازه، خانواده بنت همچنان نیرویی گریزناپذیر است. بازگشت او به جمع خانواده، تنشی شیرین و آشنا ایجاد می‌کند: آیا می‌شود تغییر کرد، وقتی اطرافیان حاضر به تغییر نیستند؟ سریال پاسخی ساده اما امیدوارکننده می‌دهد؛ شاید نتوان همه‌چیز را عوض کرد، اما می‌توان بهترین نسخه خود بود.

«The Other Bennet Sister» نمونه‌ای درخشان از بازخوانی هوشمندانه یک کلاسیک ادبی است؛ اثری که هم به روح جین آستن وفادار می‌ماند و هم صدایی تازه به آن می‌افزاید. این سریال، با لحن گرم، شخصیت‌پردازی دقیق، طراحی صحنه و لباس چشم‌نواز و اپیزودهای خوش‌ریتم، نه‌تنها طرفداران پروپاقرص آستن، بلکه هر مخاطبی را که به دنبال داستانی انسانی، آرام و دلگرم‌کننده است، راضی خواهد کرد. وقتش رسیده که یک خواهر بنت جدید را به لیست علاقه‌مندی‌هایتان اضافه کنید؛ ما که اضافه کرده‌ایم.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا