فصل دوم «Widow’s Bay» تایید شده اما فیلمبرداری تا سال ۲۰۲۷ آغاز نمیشود
«Widow’s Bay» یکی از آن گوهرهای کمیاب تلویزیونی است که موفقیتش را کمتر کسی پیشبینی میکرد. این سریال نهتنها بسیار خندهدار است، بلکه واقعا میتواند ترسناک باشد. مهمتر اینکه کمدی و وحشت را آنقدر ماهرانه با هم ترکیب میکند که نتیجه شبیه ژانری تازه و مستقل به نظر میرسد؛ ترکیبی که هم طرفداران سرسخت آثار ترسناک را راضی میکند و هم دیگر مخاطبان را. تازهترین خبر درباره این مجموعه نیز همزمان خوشحالکننده و کمی ناامیدکننده است.
بازگشت «Widow’s Bay» برای فصل دوم رسما تایید شده، اما حالا مشخص شده است که فیلمبرداری این فصل تا سال ۲۰۲۷ آغاز نخواهد شد. کیتی دیپولد، خالق سریال، روز جمعه در پنل «شورانرها درباره شورانری» رسانه کلایدر در کامیککان سندیگو (San Diego Comic-Con) حاضر شد و درباره موفقیت چشمگیر مجموعه، از جمله دریافت ۱۹ نامزدی جایزه امی (Emmy Awards)، و برنامههای آینده آن صحبت کرد.
بااینحال، تمرکز فعلی گروه سازنده روی نگارش فیلمنامههای فصل دوم است. دیپولد درباره اتاق نویسندگان گفت: «گروه فوقالعادهای داریم و قرار است طی ۲۰ هفته آینده مشغول نوشتن باشیم.» او در ادامه توضیح داد که برنامهاش آغاز فیلمبرداری در سال آینده، یعنی ۲۰۲۷، است؛ بنابراین طرفداران باید برای تماشای قسمتهای تازه کمی بیشتر از حد انتظار صبر کنند.
«Widow’s Bay» نشان داده است که ترکیب درست کمدی و وحشت تا چه اندازه میتواند موثر باشد. این سریال حتی به دستاوردی نسبتا نادر رسیده و نظر مثبت همزمان منتقدان و مخاطبان را جلب کرده است. در حال حاضر، امتیاز منتقدان سریال ۹۸ درصد و امتیاز مخاطبان آن ۹۳ درصد اعلام شده است.
متیو ریس، کیت اوفلین و استیون روت از بازیگران اصلی این مجموعه هستند. داستان درباره شهردار شهری کوچک در منطقه نیوانگلند است که تلاش میکند شمار گردشگران را افزایش دهد. مشکل اینجاست که همه نشانهها از تسخیرشدن شهر ویدوز بی خبر میدهند؛ شهری که البته سابقه آدمخواری هم دارد، هرچند شاید بهتر باشد زیاد روی این بخش مکث نکنیم!
پس از ورود خبرنگاری از نیویورک تایمز (The New York Times)، شهردار تام لافتیس حاضر است هر کاری انجام دهد تا او را تحت تاثیر قرار دهد و تصویری مثبت از شهر خرافاتیاش ارائه کند. همین موقعیت، زمینه را برای برخورد کمدیهای عجیب با عناصر واقعا ترسناک فراهم میکند.
فضای سریال به ترکیبی دیوانهوار از آثار استیون کینگ و جان کارپنتر تشبیه شده و این توصیف چندان هم بیراه نیست. «Widow’s Bay» لزوما قواعد ژانر وحشت را از نو تعریف نمیکند، اما از الگوهای آشنا به شیوههایی استفاده میکند که پیشتر کمتر دیده شدهاند. نتیجه، اثری تازه، هیجانانگیز و متفاوت است؛ درست همان چیزی که تلویزیون امروز بیش از همیشه به آن نیاز دارد. حالا تنها نکته تلخ ماجرا این است که انتظار برای فصل دوم طولانیتر از چیزی خواهد بود که طرفداران امیدوار بودند.
