پیش از «Charlie’s Angels»؛ کیت جکسون و شریل لد در مدرسه شیطان

پیش از آنکه کیت جکسون و شریل لد در «Charlie’s Angels» به چهره‌های آشنای تلویزیون تبدیل شوند، در مدرسه‌ای دخترانه با رازهایی بسیار تاریک‌تر از پرونده‌های جنایی روبه‌رو شده بودند. فیلم تلویزیونی «Satan’s School for Girls» محصول سال ۱۹۷۳، این دو بازیگر را در داستانی درباره مرگ‌های مشکوک، ترس و نیروهای شیطانی کنار هم نشاند؛ اثری که امروز، علاوه بر جذابیتش برای دوستداران وحشت کلاسیک تلویزیونی، تصویری از دوران پیش از شهرت آن‌هاست.

هنگام پخش فیلم، شریل لد ۲۲ سال داشت و هنوز با نام شریل استاپلمور در تیتراژ معرفی می‌شد. کیت جکسونِ ۲۴ساله، برخلاف همبازی کمترشناخته‌شده‌اش، با داستان‌های تاریک غریبه نبود و پیش‌تر در سریال گوتیک «Dark Shadows» مورد توجه قرار گرفته بود.

ترس از فرقه‌ها به تلویزیون راه پیدا کرد

آمریکای آغاز دهه ۱۹۷۰ هنوز زیر سایه قتل‌های تیت–لابیانکا قرار داشت؛ جنایت‌هایی که چارلز منسن و پیروانش مرتکب شده بودند. محاکمه‌ها در سال ۱۹۷۱ پایان یافت، اما این پرسش همچنان ذهن جامعه را درگیر می‌کرد: چگونه یک رهبر فرقه می‌تواند جوانان، به‌ویژه زنان جوان، را به ارتکاب چنین خشونتی بکشاند؟

این نگرانی، کنجکاوی درباره فرقه‌ها و امور غیبی را نیز افزایش داد. وحشت دیگر فقط در قصه‌ها نبود؛ به صفحه اول روزنامه‌ها رسیده بود. بااین‌حال، فرهنگ عامه راهی فراهم می‌کرد تا مخاطبان از فاصله‌ای امن با اضطراب‌هایشان روبه‌رو شوند؛ روی مبل خانه، مقابل تلویزیون و، اگر بخت یاری می‌کرد، پیش از یک خواب آرام.

در همین دوره، قالب «فیلم هفته» شبکه ای‌بی‌سی محبوبیت زیادی پیدا کرده بود. این فیلم‌های تلویزیونی حدوداً ۹۰دقیقه‌ای، با هزینه‌ای کمتر از تولید مجموعه‌های پرخرج، می‌توانستند مخاطبان فراوانی جذب کنند. تعهد تبلیغاتی محدودتر نیز به سازندگان اجازه می‌داد سراغ موضوعات جسورانه‌تری، از مسائل اجتماعی تا وحشت ماورایی، بروند.

آثاری مانند «The Night Strangler»، «Don’t Be Afraid of the Dark» و «The Norliss Tapes» مسیر را برای «Satan’s School for Girls» هموار کرده بودند. چند ماه پس از پخش آن نیز «The Exorcist» به سینماها آمد و ترس از نیروهای شیطانی را به یکی از موضوعات برجسته سرگرمی آن دوران تبدیل کرد.

کیت جکسون؛ آرامش مشکوک در میان وحشت

این بخش جزئیاتی از داستان فیلم را فاش می‌کند.

آرون اسپلینگ که در ساخت داستان‌های پرکشش و پررمزوراز مهارت داشت، کیت جکسون را برای یکی از نقش‌های اصلی این پروژه انتخاب کرد. جکسون آن زمان در سریال پلیسی «The Rookies» نقش مأمور جیل دانکو را بازی می‌کرد، اما اینجا به دنیایی کاملاً متفاوت قدم گذاشت.

او در نقش روبرتا لاکهارت ظاهر می‌شود؛ دانشجویی آرام و خونسرد در آکادمی دخترانه سیلم، واقع در سیلمِ ماساچوست. انتخاب این مکان، با پیشینه تاریخی‌اش در محاکمه‌های جادوگری، از همان ابتدا به فضای فیلم رنگی شوم می‌دهد.

روبرتا در میان همکلاسی‌های مضطربش به‌طرز عجیبی آرام باقی می‌ماند. حتی روش‌های آزاردهنده استاد روان‌شناسی، پروفسور دلاکروا با بازی لوید بوکنر، ظاهراً او را تکان نمی‌دهد؛ استادی که برای نشان‌دادن قدرت ترس، موش‌ها را در کلاس به مرز جنون می‌رساند.

ورود الیزابت با بازی پاملا فرانکلین، ماجرا را پیچیده‌تر می‌کند. خواهر او، از دانشجویان همین مدرسه، ظاهراً خود را حلق‌آویز کرده است. الیزابت با نام خانوادگی دیگری ثبت‌نام می‌کند تا علت مرگ مشکوک خواهرش را پیدا کند.

رد تحقیقات به دانشجویی به نام دبی، با بازی جیمی اسمیت‌جکسون، می‌رسد؛ کسی که در کلاس هنر آقای کلمپت، با بازی روی تینس، تصویری از خواهر وحشت‌زده الیزابت در واپسین لحظات زندگی‌اش کشیده است. وقتی دبی نیز دچار فروپاشی می‌شود و جان می‌بازد، پرسش‌های الیزابت هولناک‌تر می‌شوند.

در چنین فضایی، آرامش روبرتا ابتدا شبیه یک پناهگاه به نظر می‌رسد. الیزابت به او اعتماد می‌کند، بی‌آنکه بداند پشت این خونسردی چه تاریکی‌ای پنهان شده است.

شریل لد؛ از نقش فرعی تا شهرت فراگیر

شریل لد در فیلم نقش جودی کلر را بازی می‌کند؛ دانشجویی سبک‌سر که نه علاقه چندانی به هنر دارد و نه آزمایش‌های ترسناک استاد روان‌شناسی برایش مهم است. لد پیش از این فیلم، بیشتر در نقش‌های مهمان با تأکید بر ظاهر جذابش دیده شده بود و انتخابش برای نقش یکی از زیباترین دختران مدرسه، در امتداد همان مسیر قرار داشت.

«Satan’s School for Girls» بیش از همه بر شخصیت‌های کیت جکسون و پاملا فرانکلین متمرکز است، اما حضور لد نیز از نگاه امروزی جذابیت ویژه‌ای دارد. یکی از صحنه‌های پایانی، جکسون و لد را با ردای سفید کنار هم نشان می‌دهد؛ تصویری که بعدها، با شهرت آن‌ها به‌عنوان «فرشته‌های» تلویزیون، معنایی بازیگوشانه پیدا کرد.

پس از پخش فیلم، اسپلینگ به لد و چند بازیگر دیگر آن نقش‌های مهمان در «The Rookies» داد. جکسون در سال ۱۹۷۶ یکی از ستاره‌های اصلی «Charlie’s Angels» شد و لد پس از جدایی فرح فاست، در سال ۱۹۷۷ به آن مجموعه پیوست. نقشی که لد را به چهره‌ای آشنا برای میلیون‌ها بیننده تبدیل کرد، چند سال پس از حضورش در راهروهای تاریک آکادمی سیلم از راه رسید.

بازگشت کیت جکسون به مدرسه، این بار در مقام مدیر

«Satan’s School for Girls» همچنان از طریق نسخه‌های موجود در یوتیوب و برخی سرویس‌های پخش دیده می‌شود و نمونه‌ای از وحشت تلویزیونی اوایل دهه هفتاد است: ترسی متکی بر فضای شوم، راز و تعلیق، نه نمایش گسترده خشونت.

برای گروهی از مخاطبان، ارزش نوستالژیک فیلم حتی از داستان ترسناکش بیشتر است؛ فرصتی برای دیدن دو بازیگر محبوب، درست پیش از آنکه مسیر حرفه‌ای‌شان تغییر کند.

جکسون و لد درباره تجربه ساخت این فیلم چندان مفصل صحبت نکرده‌اند، اما جکسون در سال ۲۰۰۰ به نسخه تازه آن بازگشت. این بار او نقش مدیر رنج‌کشیده مدرسه، اولیویا برتیس، را بر عهده داشت؛ نقشی که در نسخه اصلی جو ون فلیت، بازیگر «East of Eden»، بازی کرده بود. شنن دوهرتی و جولی بنز نیز در نسخه تازه حضور داشتند.

ماندگاری «Satan’s School for Girls» فقط حاصل راز شیطانی آن نیست. فیلم در نقطه تلاقی اضطراب‌های اجتماعی زمانه، رونق وحشت تلویزیونی و آغاز شهرت دو بازیگر قرار گرفته است. در آکادمی سیلم شاید شر هرگز فارغ‌التحصیل نشود، اما دو ستاره جوانش خیلی زود از آن راهروهای تاریک به روشن‌ترین قاب‌های تلویزیون رسیدند.