آنی پاتس از پایان «Young Sheldon» راضی نبود؛ اعتراض به صحنه شلدون و ایمی

«Young Sheldon» از معدود سیت‌کام‌های سال‌های اخیر بود که بدون لغو شدن، به پایانی مشخص رسید؛ اما این خداحافظی همه بازیگرانش را راضی نکرد. آنی پاتس، بازیگر نقش مادربزرگ شلدون، هم با پایان یافتن سریال مخالف بود و هم از یکی از صحنه‌های قسمت آخر دل خوشی نداشت: بازگشت شلدون و ایمی با بازی جیم پارسونز و ماییم بیالیک.

این سریال در ابتدا به‌عنوان اثری فرعی از «The Big Bang Theory» برای روایت کودکی شلدون ساخته شد، اما به‌تدریج هویت مستقلی پیدا کرد و به کمدی خانوادگی گرم و صمیمانه‌ای تبدیل شد. در طول داستان، شلدون به نوجوانی پخته‌تر، اجتماعی‌تر و دلسوزتر بدل می‌شد؛ مسیری که پرسشی را پیش می‌کشید: این تحول چطور با شلدون بزرگسال در «The Big Bang Theory»، با رفتارهای خودمحورانه و روابط اجتماعی محدودش، جور درمی‌آید؟

«Young Sheldon» در صحنه ماقبل آخر خود، به آینده‌ای پس از وقایع «The Big Bang Theory» رفت تا پاسخی برای این فاصله پیدا کند. پارسونز و بیالیک بار دیگر در نقش شلدون و ایمی ظاهر شدند؛ این بار در جایگاه والدین دو فرزند. شلدون ابتدا تمایلی به حمایت از علاقه پسرش به هاکی ندارد، اما پس از پیدا شدن فیلم مراسم غسل تعمید دوران کودکی‌اش، ایمی به او یادآوری می‌کند که والدینش با وجود تفاوت‌هایشان از او حمایت کردند. شلدون متوجه اشتباهش می‌شود و نظرش را تغییر می‌دهد؛ درست پیش از آنکه بفهمد دخترش هم می‌خواهد به‌جای دانشمند شدن، بازیگر شود.

اگرچه شلدون در این صحنه همچنان کمی لجباز است، نسبت به حضورهای قبلی‌اش پختگی بیشتری نشان می‌دهد؛ نشانه‌ای از اینکه رشد او در این دو سریال بی‌اثر نبوده است. با این حال، پاتس برداشت متفاوتی داشت.

او در کتاب پشت‌صحنه جسیکا رادلوف با عنوان «Young Sheldon: The (Juicier-Than-Meemaw’s-Brisket) Inside Story of the Hit Comedy»، به نقل از آس ویکلی (Us Weekly)، گفته است: «فکر می‌کردم سریال می‌توانست با شلدون جوان تمام شود، نه با آن صحنه ناخوشایند جیم و ماییم در نقش شلدون و ایمی که نشان می‌داد او نه تغییر کرده و نه از رفتارش پشیمان است.» پاتس اضافه کرده است: «آن صحنه دل‌دردم انداخت.»

نارضایتی او البته فقط به قسمت پایانی محدود نبود. نویسندگان و تهیه‌کنندگان در فصل هفتم با تصمیم دشواری روبه‌رو بودند: بازیگران نقش شلدون و خواهر و برادرش کم‌کم برای ایفای نقش نوجوانان بزرگ می‌شدند. از یک طرف، موفقیت سریال را نمی‌شد نادیده گرفت؛ از طرف دیگر، سازندگان نمی‌خواستند با ادامه دادن داستان فراتر از دوران نوجوانی شلدون، پیوستگی آن با «The Big Bang Theory» را به هم بزنند.

پاتس با این دلایل کنار نیامده بود. طبق کتاب رادلوف، وقتی در سال ۲۰۲۳ طی تماسی در زوم (Zoom) به بازیگران اعلام شد فصل هفتم آخرین فصل خواهد بود، او آشکارا مخالفت کرد.

پاتس در گفت‌وگو با رادلوف، به نقل از هالیوود ریپورتر (The Hollywood Reporter)، واکنشش را این‌طور به یاد آورده است: «گفتم: خب، این که خیلی بد شد! اصلا خوشم نیامد!» او ادامه داده است: «فکر می‌کنم مخاطبان مشکلی نداشتند که شلدون به پاسادینا برود و آن‌ها با بقیه ما بمانند. ولی تصمیم با من نبود.»

به گفته لنس باربر، بازیگر نقش پدر شلدون، خبر پایان سریال بر فضای پشت‌صحنه هم تاثیر گذاشت: «وقتی می‌دانستیم دیگر قرار است همه‌چیز تمام شود، حال‌وهوای فضا فرق کرده بود. آنی کاملا مشخص بود که عصبانی است و مثل همیشه، ناراحتی‌اش را بلند بیان می‌کرد.»

اما باربر شخصا آماده خداحافظی بود و ایان آرمیتیج، بازیگر شلدون جوان، هم پایان سریال را به‌موقع می‌دانست. آرمیتیج گفته است: «اصلا دلم نمی‌خواست در سریالی شلدون ۲۳ساله را بازی کنم. خیلی بد می‌شد. نمی‌خواستم چنین کاری کنم. پس زمان کاملا مناسبی برای تمام کردنش بود.»

به این ترتیب، پایان «Young Sheldon» برای بازیگرانش معنای یکسانی نداشت؛ برای بعضی‌ها وقت رفتن رسیده بود و برای پاتس، هنوز می‌شد کنار این خانواده ماند. با این حال، خداحافظی با سریال به معنای جدایی کامل از دنیای آن نبود و شماری از بازیگران، از جمله پاتس، در اثر فرعی «Georgie & Mandy’s First Marriage» دوباره به نقش‌هایشان بازگشتند.