الیویا وایلد از ایلان ماسک انتقاد کرد: «حالا واقعا از او متنفرم»
الیویا وایلد (Olivia Wilde)، بازیگر و کارگردان، در گفتوگویی اخیر با پادکست «د لوییس ترو پادکست» (The Louis Theroux Podcast)، انتقادات تندی نسبت به ایلان ماسک (Elon Musk) مطرح کرد و همزمان علیه فرهنگ زنستیزانه موسوم به «اینسل» (Incel) موضعگیری کرد.
آشنایی وایلد با ماسک پیش از تبدیل شدن او به چهرهای جنجالی
کارگردان و بازیگر فیلم «دعوت» (The Invite) فاش کرد که سالها پیش و مدتها قبل از اینکه به گفته خودش «به یک موجود عجیب تبدیل شود»، از دفتر مرکزی شرکت اسپیسایکس (SpaceX) بازدید کرده و با این میلیاردر فناوری ملاقات داشته است.
وایلد در این باره گفت: «الان واقعا از او متنفرم. عمیقا از او بیزارم.»
او در ادامه توضیح داد: «خیلی سال پیش با او آشنا شدم. فکر کنم همون زمانی بود که اسپیسایکس تازه دفتر مرکزیش رو تو لسآنجلس ساخته بود و من بهخاطر اینکه میخواستم موشکها رو ببینم، یه تور بازدید داشتم. اون علاقه داشت به یه سازمانی که من عضوش بودم و تو هائیتی مشغول ساخت بیمارستان و مدرسه بود، کمک مالی کنه. فکر میکنم یه مقدار کمی هم پول کمک کرد که جای تقدیر داره. من ازش گیج شده بودم. هیچوقت پیشبینی نمیکردم که به این مسیری که رفته، بره. اون واقعا باهوش به نظر میرسید.»
ارتباط ماسک با ایدئولوژی جامعه «اینسل»
این فیلمساز اشاره کرد که به باور او، ایلان ماسک برخی از باورهای نگرانکننده جامعه «اینسل» را ترویج داده است؛ بهویژه این باور که مردان از نظر طبیعت قدرتمندترند. وایلد توضیح داد که ماسک با «صحبت درباره کمبود جمعیت جهان و اینکه میتوانیم یک میلیارد نفر دیگر را هم در جهان جای دهیم» به این طرز فکر پیوند خورده است. ماسک بارها اعلام کرده که بشریت با یک «بحران کاهش جمعیت» قریبالوقوع مواجه است و آن را تهدیدی بزرگتر از گرمایش زمین میداند.
ماجرای مقایسه جردن پیترسون با شخصیت منفی فیلم «Don’t Worry Darling»
در جریان تور تبلیغاتی فیلم «نگران نباش عزیزم» (Don’t Worry Darling) در پاییز سال ۲۰۲۲، وایلد توجه جامعه «اینسل» را به خود جلب کرد؛ زمانی که گفت شخصیت منفی فیلم با بازی کریس پاین (Chris Pine) را بر اساس جردن پیترسون (Jordan Peterson)، نویسنده و مفسر، ساخته است. وایلد در آن زمان از پیترسون با عنوان «این قهرمان شبهروشنفکر جامعه اینسل» یاد کرده بود. پیترسون پس از آن در مصاحبهای با پیرس مورگان (Piers Morgan)، در واکنش به این اظهارات وایلد، اشک ریخت.
وایلد در آن زمان تعریفش از افراد اینسل را اینطور بیان کرده بود: «مردانی عمدتا سفیدپوست و طردشده که فکر میکنند حق دارند از زنان رابطه اروتیک طلب کنند. آنها باور دارند که جامعه حالا حقشان را ضایع کرده؛ یعنی ایده فمینیسم برخلاف طبیعت عمل میکند و ما باید دوباره در جایگاه درست خودمان قرار بگیریم.»
اظهارات تازه وایلد درباره پیترسون
وایلد حالا در گفتوگو با ترو اعتراف کرد که شاید «منصفانه نبوده» که پیترسون را «شبهروشنفکر» بنامد، چون «مشخصه که او درباره مسائل عمیق فکر میکند». اما وایلد اضافه کرد: «فقط احساس میکنم که او به شکلی عمل میکنه که یه نسخه دکمهبسته و رسمیتر از همون نوع متفکرهاییه که در نهایت به آدمهایی مثل اندرو تیت [Andrew Tate] میرسه. تو اون جامعه، لایههای مختلفی هست؛ بعضیها واضحتر همون نکاتی رو بیان میکنن که همهشون در واقع از یه فیلتر مشترک رد میشن.»
او در ادامه گفت: «مشکل من با پیترسون اینه که خیلی از آدمهایی که به هیچ وجه زنستیز نیستن، این نسخه پاکسازیشدهی همون فلسفه رو پذیرفتن؛ فلسفهای که ریشهش تو زنستیزی عمیقه و توسط جامعه اینسل به سلاح تبدیل شده. نکته اصلیش احساس استحقاق نسبت به قدرته. این چیزیه که خیلی از مردها باهاش درگیرن… من از این زنستیزی که داشت به سلاح تبدیل میشد و باعث شد دونالد ترامپ رو دو بار انتخاب کنیم و فراتر از اون، به این گروهها که به نظرم خطرناکن قدرت بدیم، ناراحت و نگران شدم.»
واکنش هیجانی پیترسون در سال ۲۰۲۲
زمانی که در سال ۲۰۲۲ از پیترسون پرسیده شد چرا اظهارات وایلد او را تا این حد احساساتی کرده، او در حالی که تلاش میکرد جلوی اشکهایش را بگیرد، گفت: «واقعا چیز عجیبیه که مدام ببینی چقدر آدم بهخاطر نبود یه کلمه دلگرمکننده دارن از بین میرن، در حالی که اگه دقت کنی، فراهم کردنش خیلی هم سادهست.»
وایلد در گفتوگو با ترو گفت که تقریبا از شنیدن این جمله مبهوت مانده بود. او توضیح داد: «این حرف که “کمبود یه کلمه دلگرمکننده” وجود داره، واقعا مسخرهست. همیشه یه سیل عظیم از کلمات دلگرمکننده برای این مردها وجود داره؛ پیامی که میگه “این دنیا مال شماست و شما حقش رو دارید.” این ایده عمیقا تو جامعه ما ریشه دووندنه. این فکر که اونا نیاز به یادآوری دلگرمی دارن و سزاوار بیشتر از این چیزی هستن که دارن، مضحکه.»
اظهارات الیویا وایلد در شرایطی مطرح میشود که بحث درباره نقش چهرههای مشهور و صاحبنفوذ در ترویج یا مقابله با گفتمانهای زنستیزانه در فضای مجازی، بیش از هر زمان دیگری داغ شده است. جالب توجه است که خود وایلد این بار نسبت به موضع قبلیاش درباره جردن پیترسون کمی نرمتر شده و از واژه «شبهروشنفکر» فاصله گرفته، هرچند همچنان بر انتقاد اصلی خود درباره تاثیرگذاری این نوع گفتمان بر جوانان مردی که احساس محرومیت میکنند، پافشاری کرده است. این موضعگیریها نشان میدهد که بحث درباره جامعه «اینسل» و ریشههای فکری آن، همچنان یکی از موضوعات پیچیده و بحثبرانگیز در فرهنگ عمومی امروز به شمار میرود.
