برای دریافت سریع‌تر اخبار ما، سایت را در گوگل دنبال کنید

دنبال کردن ...
اخبار سینما جهانبررسی

واکنش‌های اولیه به «Godzilla Minus Zero»؛ بازگشت گودزیلا با نبردهایی عظیم و داستانی احساسی

دنباله ساخته تاکاشی یامازاکی با استقبال منتقدان روبه‌رو شده است؛ نمایش آیمکس، جلوه‌های بصری و شخصیت‌های انسانی از مهم‌ترین نقاط قوت فیلم در واکنش‌های منتشرشده‌اند.

گودزیلا برگشته و ظاهراً این بار فقط قرار نیست شهرها را به لرزه درآورد. واکنش‌های اولیه به «Godzilla Minus Zero» از فیلمی خبر می‌دهند که نبردهای هیولایی عظیم را با سرنوشت شخصیت‌هایی پیوند می‌زند که برای تماشاگر اهمیت دارند. البته همه درباره توازن این دو بخش هم‌نظر نیستند؛ برخی داستان انسانی را همچنان قلب فیلم می‌دانند و برخی معتقدند ویرانی و شکوه بصری، سهم بیشتری از احساسات گرفته‌اند.

پس از نخستین نمایش جهانی فیلم در جشنواره فیلم نیویورک در ۲۶ سپتامبر، استودیوی ژاپنی توهو این هفته نمایش‌های مطبوعاتی بیشتری برگزار کرده است. این اکران‌ها پیش از نمایش ویژه فیلم در بخش «سنترپیس» جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو در اول نوامبر انجام شده‌اند. «Godzilla Minus Zero» از سوم نوامبر در ژاپن و از ششم نوامبر در آمریکای شمالی روی پرده می‌رود.

تاکاشی یامازاکی نویسنده و کارگردان این دنباله مستقیم بر «Godzilla Minus One» است؛ فیلمی که در سال ۲۰۲۳ با بودجه ۱۵ میلیون دلاری ساخته شد، بیش از ۱۰۰ میلیون دلار در جهان فروخت و در سال ۲۰۲۴ اسکار بهترین جلوه‌های بصری را گرفت. چنین کارنامه‌ای توقع از دنباله را بالا برده، اما بخش بزرگی از واکنش‌های تازه نشان می‌دهد یامازاکی توانسته از زیر سایه موفقیت قبلی بیرون بیاید.

داستان دو سال پس از وقایع فیلم نخست می‌گذرد. ژاپن که ابتدا زیر فشار جنگ و سپس حمله گودزیلا ویران شده بود، با دشواری در حال بازیابی زندگی روزمره است. درست زمانی که مردم به آرامشی شکننده رسیده‌اند، تهدیدی تازه امیدشان را هدف می‌گیرد. توهو در معرفی داستان، این وضعیت را با هشداری قاطع توصیف کرده است: «بار سومی در کار نیست. همه‌چیز همین‌جا تمام می‌شود.»

ریونوسوکه کامیکی، مینامی هامابه، هیده‌تاکا یوشیوکا و کورانوسوکه ساساکی از بازیگران بازگشته‌اند و مین تاناکا و ماسامی ناگاساوا نیز به گروه اضافه شده‌اند. فیلم به‌طور کامل در ژاپن فیلم‌برداری شده و به‌عنوان نخستین تولید ژاپنی فیلم‌برداری‌شده برای آیمکس معرفی شده است؛ ویژگی‌ای که در واکنش‌های منتقدان بارها مورد توجه قرار گرفته است.

دیوید رونی، منتقد هالیوود ریپورتر، پس از تماشای فیلم در جشنواره نیویورک، آن را «انفجاری رادیواکتیو» توصیف کرده و معتقد است یامازاکی ابعاد تماشایی اثر قبلی‌اش را پشت سر گذاشته است. به نوشته او، فیلم با هر رویارویی هیولاها تماشاگر را شگفت‌زده می‌کند و سپس در نبرد بعدی از همان سطح هم فراتر می‌رود. رونی درباره یکی از صحنه‌ها نوشته است: «وقتی گودزیلا به هواپیمای آب‌نشینی نزدیک می‌شد که با عجله می‌خواست بلند شود، فکر کنم نفسم را حبس کرده بودم.»

در زمان ثبت این واکنش‌ها، فیلم در راتن تومیتوز با ۵۰ نقد، ۹۲ درصد نظر مثبت داشت. امتیاز متاکریتیک آن ۷۸ و میانگین ارزیابی کاربران لترباکسد چهار ستاره بود. این اعداد از استقبال اولیه قوی حکایت دارند، هرچند هنوز نمی‌توان آن‌ها را تضمینی برای موفقیت تجاری دانست.

آدام هلاواچ از داستان انسانی پراحساس در مرکز فیلم و نبردهایی عظیم و رضایت‌بخش تمجید کرده است. کورتنی هاوارد نیز تأکید دارد که احساسات فیلم به‌درستی شکل می‌گیرند و مکمل هیجان صحنه‌های اکشن هستند. جاش بارتون، که فیلم را در آیمکس موسسه فیلم بریتانیا دیده، شخصیت‌ها را باورپذیر و جلوه‌های بصری را خیره‌کننده خوانده و نوشته است: «فکر نمی‌کردم روزی با یک فیلم گودزیلا گریه کنم، اما این اتفاق افتاد.»

در مقابل، هانتر بولدینگ معتقد است دنباله بخشی از احساسات و ملودرام فیلم نخست را با ویرانی گسترده‌تر عوض کرده است؛ هرچند او هم حاصل کار را نمایشی تمام‌عیار می‌داند و موسیقی، جلوه‌ها و هیولاهای فیلم را تحسین می‌کند. جف گلداسمیت نیز از ترکیب لحظه‌های شخصیتی هوشمندانه و احساسی با اکشن پرتنش استقبال کرده و توصیه‌اش ساده است: فیلم را روی بزرگ‌ترین پرده ممکن ببینید.

هیدئو کوجیما، طراح بازی و از طرفداران قدیمی گودزیلا، پس از نمایش ژاپن در سینماهای توهو هیبیا واکنشی پرشور منتشر کرده است. او بدون ورود به جزئیات داستان، از لحظه‌هایی گفته که فراتر از تصورش بوده‌اند و صحنه‌هایی که آرزوی دیرینه هواداران را محقق می‌کنند. توصیفش از اوج هیجان فیلم هم کاملاً گودزیلایی است: «حس می‌کردم از پشتم باله بیرون زده و از دهانم پرتو اتمی شلیک می‌شود!» کوجیما گفته پس از اکران، چند بار دیگر فیلم را در آیمکس خواهد دید.

نقطه اشتراک این واکنش‌ها، بیش از صرفاً بزرگ‌ترشدن نبردها، توانایی یامازاکی در معنادارکردن آن‌هاست. موفقیت «Godzilla Minus One» نشان داد که ابعاد یک هیولا زمانی واقعاً ترسناک می‌شود که زندگی آدم‌های زیر پایش اهمیت داشته باشد. اکنون پرسش اصلی این است که «Godzilla Minus Zero» در مقیاس بزرگ‌تر خود تا چه اندازه این تعادل را حفظ کرده؛ پرسشی که استقبال اولیه، پاسخ امیدوارکننده‌ای به آن می‌دهد.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا