فصل دوم «Black Doves» به امتیاز ۱۰۰ درصد رسید؛ رقابت کیرا نایتلی و گری اولدمن در دنیای جاسوسی
سریال «Black Doves» با بازی کیرا نایتلی، در جمع تریلرهای جاسوسی بریتانیایی به جایگاهی رسیده که «Slow Horses» با بازی گری اولدمن هم آن را تجربه کرده است: امتیاز کامل منتقدان برای فصل دوم در راتن تومیتوز (Rotten Tomatoes). البته پشت این دو نمره یکسان، تفاوت مهمی وجود دارد؛ فصل دوم «Black Doves» با ۱۰ نقد به امتیاز ۱۰۰ درصد رسیده، در حالی که همین امتیاز برای فصل دوم «Slow Horses» حاصل ۲۵ نقد بوده است.
هر دو سریال از همان ابتدا توجه منتقدان را جلب کردند. فصل نخست «Black Doves» امتیاز ۹۲ درصد گرفت و فصل اول «Slow Horses» با امتیاز ۹۵ درصد شروع کرد. موفقیت فصل‌های دوم، جایگاه آن‌ها را محکم‌تر کرده، اما جذابیت این مقایسه فقط به اعداد محدود نمی‌شود؛ این دو مجموعه با وجود حضور در یک ژانر، تصویر متفاوتی از جهان جاسوسی ارائه می‌کنند.
تریلر نتفلیکس (Netflix) بر خشونت بی‌رحمانه و روابط شخصی پیچیده تکیه دارد، در حالی که اقتباس اپل تی‌وی (Apple TV) از رمان‌های میک هرون، ناکارآمدی سازمانی، دورویی سیاسی و طنزی به‌شدت گزنده را به مرکز داستان می‌آورد. یکی خطر را به زندگی خصوصی شخصیت‌ها گره می‌زند و دیگری از دل دستگاه اطلاعاتی و مناسبات فرسوده‌اش بیرون می‌کشد.
فصل دوم شش‌قسمتی «Black Doves» که ۵ نوامبر ۲۰۲۶ در «نتفلیکس» منتشر شد، هلن وب با بازی نایتلی را دوباره کنار سم یانگ، آدمکش حرفه‌ای با بازی بن ویشاو، قرار می‌دهد. این بار موقعیت هلن خطرناک‌تر شده است: همسرش، والاس با بازی اندرو باکن، برای رسیدن به مقام نخست‌وزیری آماده می‌شود، در حالی که هلن همچنان اطلاعات محرمانه را به سازمان مخفی بلک داوز می‌رساند؛ تشکیلاتی که اسرار را به بالاترین پیشنهاددهنده می‌فروشد.
ناپدید شدن خانم رید، رابط هلن با بازی سارا لنکشر، اوضاع را پیچیده‌تر می‌کند. هلن حالا کسی را که مسئول هدایت زندگی دوگانه‌اش بوده، در کنار خود ندارد؛ آن هم زمانی که حفظ این دو هویت از همیشه دشوارتر شده است. جو بارتون، خالق سریال، در گفت‌وگو با تودوم (Tudum)، رسانه رسمی «نتفلیکس»، موقعیت او را این‌طور توصیف کرده است: «او به معنای واقعی کلمه، جاسوسی در قلب دولت است.»
باکن و لنکشر در جمع بازیگران بازگشته حضور دارند و نیو کمبل، آمبیکا مود و سم رایلی نیز به گروه اضافه شده‌اند. نایتلی هم در گفت‌وگو با رویترز (Reuters) درباره ترکیب طنز و ابهام اخلاقی در سریال صحبت کرده است؛ ترکیبی که به‌ویژه در رابطه هلن و سم جان می‌گیرد.
دوستی این دو، حتی بیش از توطئه‌های پرپیچ‌وخم اطرافشان، کشش دارد. گفت‌وگوهایشان با توجه به شغل و موقعیتشان گاهی به‌شکلی غیرمنتظره خنده‌دار می‌شود. بارتون هم اجازه نمی‌دهد این رابطه بیش از حد راحت و بی‌تنش پیش برود؛ تصمیم‌های اخلاقی سوال‌برانگیز هر دو شخصیت، دوستی‌شان را جذاب و پیش‌بینی‌ناپذیر نگه می‌دارد.
با این حال، امتیاز ۱۰۰ درصد به معنای بی‌نقص بودن یک اثر یا دریافت نمره کامل از تک‌تک منتقدان نیست؛ یعنی تمام نقدهای محاسبه‌شده مثبت بوده‌اند. برای «Black Doves»، ده نقد هنوز نمونه نسبتا کوچکی است و اضافه شدن نقدهای تازه می‌تواند این درصد را تغییر دهد.
«Slow Horses» در سال ۲۰۲۲ با فصل دوم خود، اقتباسی از رمان «Dead Lions» میک هرون، به همین امتیاز رسید. این فصل جکسون لمب با بازی گری اولدمن را دوباره کنار ماموران از اعتبار افتاده ام‌آی‌فایو در اسلاو هاوس قرار داد. جمع‌بندی منتقدان در «راتن تومیتوز» از داستان‌گویی دقیق‌تر فصل و ادامه موفقیت سریال در پرداخت شخصیت‌های نامتعارف جاسوسی تمجید می‌کرد.
تحقیق اصلی آن فصل به عملیات اطلاعاتی روسیه و مرگی مشکوک مربوط می‌شود؛ ماجرایی که ریور کارترایت با بازی جک لودن، دایانا تاورنر با بازی کریستین اسکات توماس و لمب را وارد توطئه‌ای مرتبط با عوامل دوران جنگ سرد می‌کند.
بازی اولدمن یکی از برگ‌های برنده سریال است. لمب اغلب چندش‌آور و به‌شدت بی‌ادب است، اما بسیار بیشتر از آنچه همکارانش تصور می‌کنند، می‌فهمد. تحقیر او نسبت به ناکارآمدی اداری، زمینه‌ساز بعضی از بامزه‌ترین ردوبدل‌های کلامی مجموعه می‌شود؛ طنزی که هم شخصیت را می‌سازد و هم ساختار سازمانی اطرافش را زیر سوال می‌برد.
مزیت مهم «Slow Horses» البته فقط فصل دوم نیست. امتیازهای ثبت‌شده در «راتن تومیتوز» برای فصل سوم ۹۸ درصد، فصل چهارم ۱۰۰ درصد، فصل پنجم ۹۶ درصد و فصل ششم ۹۸ درصد است. این تداوم استقبال، در مقایسه کارنامه کلی دو سریال، امتیاز قابل‌توجهی به نفع آن محسوب می‌شود.
در مقابل، «Black Doves» هم با تاکید بر وفاداری‌های شخصی، روابط آسیب‌دیده و پیامدهای فریبکاری هلن، هویت خودش را پیدا کرده است. رسیدن به امتیازی مشترک، این دو سریال را شبیه هم نمی‌کند: انتخاب میان آن‌ها بیش از هر چیز به این بستگی دارد که تنش عاطفی و زندگی دوگانه هلن را ترجیح می‌دهید یا بدبینی گزنده و بازی‌های اطلاعاتی جکسون لمب را. شما کدام تریلر جاسوسی بریتانیایی را شایسته جایگاه اول می‌دانید؟
